Σταθμό στη θητεία του κ. Βαρθολομαίου αποτελεί η επικείμενη συνάντηση με τον Πάπα Λέοντα ΙΔ΄ πρώτα στο Φανάρι και μετά στη Νίκαια. Ο ίδιος, εξάλλου, έχει καλέσει σε ενότητα και συνεχή διάλογο
Το πόσο μεγάλη σημασία δίνει ο Οικουμενικός Πατριάρχης στον διάλογο και στην πρόοδο των συνομιλιών με τους ρωμαιοκαθολικούς δεν είναι κάτι καινούργιο. Ο Βαρθολομαίος από την αρχή της πατριαρχικής του θητείας έβαλε «μπροστά» τον διάλογο με τα χριστιανικά δόγματα γενικώς και με τους ρωμαιοκαθολικούς ειδικώς. Είναι γνωστή η επιθυμία του το Οικουμενικό Πατριαρχείο να εκπροσωπείται σε όλες τις διαθρησκειακές συναντήσεις, με το Φανάρι να έχει αυτή την περίοδο τον γέροντα Χαλκηδόνος κ. Εμμανουήλ στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών (WCC) και τον Θυατείρων κ. Νικήτα στη Διάσκεψη των Ευρωπαϊκών Εκκλησιών (CEC), της οποίας μάλιστα προεδρεύει.
Η επικείμενη συνάντηση με τον Πάπα Λέοντα ΙΔ΄ πρώτα στο Φανάρι και μετά στη Νίκαια αποτελεί σταθμό στη θητεία του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου. Ας μην ξεχνάμε ότι η πρόσκληση είχε αρχικά απευθυνθεί στον Πάπα Φραγκίσκο, με τον Βαρθολομαίο να έχει δείξει από νωρίς την ανάγκη να βρεθούν οι προκαθήμενοι των δύο μεγαλύτερων χριστιανικών δογμάτων στον τόπο όπου συγκλήθηκε η Πρώτη Οικουμενική Σύνοδος. Θεωρεί -το είπε ο ίδιος πριν από λίγες ημέρες από το Φανάρι- ότι αυτή η επίσκεψη «θα αποτελέσει σπουδαίο γεγονός στη ζωή της Εκκλησίας και ιστορικό σταθμό στην πορεία προς την ενότητα των χριστιανών».
Ο Βαρθολομαίος είναι ένας Πατριάρχης που πιστεύει στην ενότητα με τη Ρώμη. Γι’ αυτό και κάλεσε σε υπέρβαση των «εγωισμών» και των «προκαταλήψεων» και σε έναν συνεχή διάλογο. Μένει να δούμε εάν η προσπάθειά του αυτή θα έχει αντίστοιχη ανταπόκριση από τον νέο Πάπα Λέοντα. Και πιο σημαντικό είναι εάν θα υπάρξουν αντιδράσεις -και πόσο ισχυρές θα είναι αυτές- από την πλευρά της Ορθοδοξίας.
Οι χριστιανοί σε δοκιμασία
Το κάλεσμα του Πατριάρχη Βαρθολομαίου για ενότητα και διάλογο έρχεται σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο για τον χριστιανικό κόσμο, που βιώνει δραματικές στιγμές σε Μέση Ανατολή και Αφρική. Είναι νωπές ακόμη οι μνήμες από την τρομοκρατική ενέργεια στον Ναό του Προφήτη Ηλία στη Δαμασκό τον περασμένο Ιούνιο, που σκόρπισε τον θάνατο σε δεκάδες χριστιανούς ορθοδόξους που βρίσκονταν εντός της εκκλησίας.
Για να καταλάβουμε πόσο άσχημα είναι τα πράγματα για τις χριστιανικές κοινότητες σε περιοχές της Αφρικής όπως η Νιγηρία, αυτόν τον μήνα ο Αμερικανός πρόεδρος Τραμπ απείλησε ξεκάθαρα τη Νιγηρία ότι θα επέμβει στρατιωτικά εάν η χώρα δεν σταματήσει τις δολοφονίες χριστιανών από ισλαμιστές τρομοκράτες. Και αναρωτιέται -εύλογα- κανείς. Σε Μέση Ανατολή και Αφρική οι χριστιανοί διώκονται. Πώς είναι δυνατόν ορισμένοι Αρχιερείς στην Ορθόδοξη Εκκλησία να βλέπουν το δέντρο χάνοντας το δάσος, και να προκαλούν διχόνοιες; Ετσι όπως το πάνε, σε λίγο δεν θα έχουν τι να χωρίσουν. Και δεν ξέρω τι είναι χειρότερο, το να μην το βλέπουν ή να μην τους ενδιαφέρει.
Τα σέβη μου, ο Μελχισεδέκ
