Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά σήμερα, 9 Ιουλίου, τη μνήμη του Αγίου Παγκρατίου, Ιερομάρτυρα και Επισκόπου Ταυρομενίου, μιας εξέχουσας μορφής των πρώτων χριστιανικών χρόνων, η οποία συνέβαλε καθοριστικά στη διάδοση του Ευαγγελίου στη Σικελία. Η ζωή και η θυσία του αποτελούν διαχρονικό παράδειγμα ακλόνητης πίστης, ιεραποστολικού ζήλου και αφοσίωσης στην Εκκλησία, ακόμη και μπροστά στον κίνδυνο του μαρτυρίου.
Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, ο Άγιος Παγκράτιος γεννήθηκε στην Αντιόχεια την εποχή που ακόμη ζούσε ο Ιησούς Χριστός. Σε νεαρή ηλικία ακολούθησε τον πατέρα του στα Ιεροσόλυμα, όπου γνώρισε από κοντά το κήρυγμα του Χριστού και αργότερα συνδέθηκε με τον Απόστολο Πέτρο. Μετά την Ανάσταση και την Πεντηκοστή, βαπτίστηκε χριστιανός και αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στη διάδοση της νέας πίστης.
Ο Απόστολος Πέτρος, αναγνωρίζοντας τις αρετές, την πνευματική του ωριμότητα και τον ιεραποστολικό του ζήλο, τον χειροτόνησε επίσκοπο και τον απέστειλε στο Ταυρομένιο της Σικελίας, τη σημερινή Ταορμίνα. Εκεί ο Άγιος Παγκράτιος εργάστηκε ακούραστα για τη διάδοση του χριστιανισμού, κηρύσσοντας το Ευαγγέλιο, βαπτίζοντας νέους πιστούς και ιδρύοντας τις πρώτες χριστιανικές κοινότητες στην περιοχή. Παράλληλα, σύμφωνα με την παράδοση, ανέγειρε ναούς και οργάνωσε την τοπική Εκκλησία, συμβάλλοντας στη θεμελίωση της εκκλησιαστικής ζωής στη Σικελία.
Η δράση του, ωστόσο, προκάλεσε την έντονη αντίδραση των ειδωλολατρών, οι οποίοι αντιτάχθηκαν στη διάδοση της νέας πίστης. Παρά τις απειλές και τις διώξεις, ο Άγιος παρέμεινε σταθερός στην αποστολή του, συνεχίζοντας να διδάσκει τον λόγο του Θεού χωρίς φόβο. Η αφοσίωσή του κορυφώθηκε με το μαρτύριό του, καθώς, σύμφωνα με τις πηγές, λιθοβολήθηκε από ειδωλολάτρες, παραδίδοντας τη ζωή του για την πίστη του στον Χριστό. Για τον λόγο αυτό η Εκκλησία τον τιμά ως Ιερομάρτυρα, δηλαδή ως επίσκοπο που σφράγισε τη διακονία του με το αίμα του.
Η μνήμη του Αγίου Παγκρατίου εξακολουθεί να κατέχει ξεχωριστή θέση στην ορθόδοξη παράδοση, ενώ η μορφή του τιμάται ιδιαίτερα τόσο στην Ανατολική Εκκλησία όσο και στη Σικελία, όπου θεωρείται πρωτεργάτης του εκχριστιανισμού της περιοχής. Το παράδειγμά του υπενθυμίζει τη σημασία της ανιδιοτελούς προσφοράς, της ακλόνητης πίστης και της δύναμης της θυσίας απέναντι στις δυσκολίες και τους διωγμούς.
