Το σαλιάρισμα του Στουρνάρα σε Κυριάκο και «Ομάδα Αλήθειας» απέδωσε καρπούς, καθώς η κυβέρνηση του πρότεινε τρίτη θητεία. Θα είναι κεντρικός τραπεζίτης για 18 χρόνια, το μεγαλύτερο διάστημα που έχει καταγραφεί ποτέ από την ίδρυσή της
Επιτέλους, έγινε κι επίσημο. Στο εξής θα διαθέτουμε τον πιο αυτοκρατορικό κεντρικό τραπεζίτη από την ίδρυση της Τραπέζης της Ελλάδος. Η κυβέρνηση πρότεινε τρίτη θητεία για τον Γιάννη Στουρνάρα, δηλαδή μια μαραθώνια θητεία 18 ετών, τη μεγαλύτερη συνεχόμενη που έχει καταγραφεί ποτέ από την ίδρυση της τράπεζας.
- Από τον Βασίλη Γαλούπη
«Είναι μεγάλη μου τιμή» δήλωσε ο Στουρνάρας, αλλά για ανταλλαγή πρόκειται. Αντί να είναι ο ανεξάρτητος κεντρικός τραπεζίτης, ο Γιάννης Στουρνάρας έγινε ο «πορτ παρόλ» του πρωθυπουργού. Με την πάροδο του χρόνου, δε, ο Στουρνάρας έπαψε να νοιάζεται ακόμα και για τα προσχήματα και πια φανερωνόταν ως αυτό που πραγματικά είναι. Ενας κυνικός που διψά για εξουσία. Τον Φεβρουάριο έφτασε να δώσει μέχρι και συνέντευξη στον προπαγανδιστικό μηχανισμό της «Ομάδας Αλήθειας» για να καλοπιάσει τον Μητσοτάκη.
Ιδρωσε, ρεζιλεύτηκε, σαλιάρισε, αλλά τα κατάφερε. Στο τωρινό, σχεδόν ισόβιο πια πόστο του αλλά και σε όσα είχε φυτευτεί πιο πριν ο Στουρνάρας ακολουθεί μια μέθοδο που για τον ίδιο αποδεικνύεται αλάνθαστη. Δεν κάνει ουσιαστικά τη δουλειά του. Κι ακριβώς έτσι καταφέρνει να κάνει καριέρα. Όσο η χώρα βυθιζόταν στο χάος της οικονομικής κρίσης, ο Γιάννης Στουρνάρας ήταν απασχολημένος με την ισχυροποίηση της δικής του εξουσίας.
Λόγω θέσεως και ειδικότητας ήταν απόλυτα ικανός να γνωρίζει ότι τα «μέτρα» της τρόικας, που προτείνονταν ως φάρμακο για την ελληνική οικονομική κρίση, θα σκότωναν στην πραγματικότητα την ελληνική οικονομία. Ετσι σήμερα το μισθολογικό μας επίπεδο κατάντησε ίδιο με της Βουλγαρίας. Ακόμα και το ΔΝΤ αναγκάστηκε έπειτα να ζητήσει συγγνώμη για τους «λανθασμένους υπολογισμούς». Ο Στουρνάρας, όμως, παρίστανε τότε τον τελάλη της τρόικας, «ο μεγαλύτερος κίνδυνος που ελλοχεύει είναι η ακύρωση του Μνημονίου» έλεγε το 2010 ως επικεφαλής του ΙΟΒΕ.
Από επίλεκτος… δεκανέας του Σημίτη, ο Στουρνάρας συνέχισε έπειτα να διορίζεται σε κομβικές θέσεις κι αξιώματα. Πάντοτε με μηδαμινή λογοδοσία και πάντοτε υπηρετώντας διάφορους «αφεντάδες». Από παιδί του σημιτικού «εκσυγχρονισμού» έγινε υπουργός επί Σαμαρά κι έφτασε σήμερα, ως κεντρικός τραπεζίτης, να κάνει τον βαστάζο του Μητσοτάκη. Στην ουσία ο Στουρνάρας εργαζόταν πάντοτε για το ίδιο ζητούμενο, ιδεολογικά και πρακτικά: Την ξεδιάντροπη μεταφορά πλούτου από τους πολλούς στους λίγους.
Επί ημερών του στο υπουργείο Οικονομικών το ΑΕΠ της Ελλάδας κατεδαφίστηκε από τα 280 δισ. στα 230 δισ. Η επίσημη ανεργία εκτινάχτηκε στο 27%. Ομως οι χρεοκοπημένες από δική τους ευθύνη τράπεζες, οι υπεύθυνοι της ελληνικής χρεοκοπίας και οι επίλεκτοι επιχειρηματίες της τρόικας διασώθηκαν από τα ίδια του τα χέρια. Χρησιμοποίησε τη θέση του ως υπουργού Οικονομικών για να σηκώσει ένα τείχος προστασίας που θωράκισε κι απομόνωσε τους φταίχτες από τον γενικό πληθυσμό. Το 2014 ανταμείφθηκε για τις υπηρεσίες του από την τρόικα και διορίστηκε διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος.
Ο Στουρνάρας είχε καταφέρει να χρησιμοποιήσει την οικονομική καταστροφή της χώρας κι ενός ολόκληρου λαού ως ευκαιρία για τη δική του καριέρα. Διοικητής της ΤτΕ έγινε με ισχνή πλειοψηφία, 10 υπέρ, 7 κατά και 1 «παρών» στην επιτροπή της Βουλής το 2014, αλλά άπαξ κι επιβλήθηκε έλαμψε διά της μετριότητάς του. Οι δηλώσεις -παρεμβάσεις του είναι συνήθως τετριμμένες οικονομολογικές διαπιστώσεις που αντιμετωπίζονται πάντα ως απόδειξη της «αυθεντίας» του ή χοντροκομμένες επεμβάσεις υπέρ της τσέπης των τραπεζιτών.
Τάσσεται, για παράδειγμα, κατηγορηματικά κατά οποιουδήποτε φόρου στα υπερκέρδη των τραπεζών που κερδοσκοπούν με τις υπέρογκες χρεώσεις κι ας τις χρηματοδότησαν τρεις φορές από την τσέπη τους οι πολίτες έναντι σε κάθε επιχειρηματικό κανόνα. «Αν φορολογήσεις τις τράπεζες, καθυστερείς την εξυγίανση του κλάδου» είναι η βαθυστόχαστη άποψη Στουρνάρα.
Αλλά εκεί που πραγματικά γράφει τη δική του ιστορία ως κεντρικός τραπεζίτης ο Γιάννης Στουρνάρας είναι στην πλήρη απαξίωση του θεσμού. Αν και, υποτίθεται, τεχνοκράτης, αναιρεί οικειοθελώς το «ανεξάρτητο» του ρόλου του για να προωθεί την κυβερνητική γραμμή του Μητσοτάκη. Κάθε τόσο παρεμβαίνει είτε για να εκθειάσει το έργο του πρωθυπουργού είτε για να σιγοντάρει πολιτικές του διά της παπαγαλίας. «Αν μειώσεις τον ΦΠΑ, δεν θα πέσει, γιατί θα αυξηθεί το περιθώριο κέρδους» δήλωνε πέρυσι για να δικαιολογήσει την κυβερνητική «πατέντα» της διατήρηση του ΦΠΑ στα τρόφιμα, ενάντια ακόμα και στις οδηγίες της Ε.Ε.
Από τη μία ο Στουρνάρας προσπαθεί να δικαιολογήσει την αιώνια παρουσία του στο πόστο του κεντρικού τραπεζίτη, ποζάροντας ως η μοναδική αξιόπιστη και «υπερκομματική» σταθερά στη χώρα, κι από την άλλη ξεπέφτει στην πιο βαθιά κομματική υπόγα, καταντώντας να δίνει εξωθεσμική συνέντευξη στα κομματικά τρολ. Εγινε έτσι ο πρώτος κεντρικός τραπεζίτης ευρωπαϊκής χώρας που νομιμοποίησε παρακυβερνητικό όργανο προπαγάνδας με δαιδαλώδεις χρηματοδοτήσεις. Στη συνέντευξη -παρωδία ο Στουρνάρας διέσυρε τον ρόλο του παριστάνοντας πότε τον πολιτικό που έκανε αξιωματική αντιπολίτευση επί ΣΥΡΙΖΑ και πότε τον χειροκροτητή του Μητσοτάκη.
Παρεμπιπτόντως, οι κεντρικοί τραπεζίτες δεν υποτίθεται ότι απαγορεύεται να αλληλεπιδρούν με ιδιωτικούς φορείς που αποτελούν βραχίονες κυβερνήσεων γιατί αυτό υπονομεύει την ανεξαρτησία τους; Ο «εξαρτημένος» κεντρικός τραπεζίτης έχει γίνει πολιτικός παράγοντας από μόνος του. Γι’ αυτό και οι πολίτες δεν τον παίρνουν πια στα σοβαρά.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΟΥΡΝΑΡΑΣ
Διοικητής Τραπέζης της Ελλάδος
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Γεννήθηκε το 1956 στην Αθήνα. Σπούδασε Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Σε ηλικία 30 ετών διορίστηκε ειδικός σύμβουλος στο υπουργείο Οικονομίας, επί υπουργίας Κώστα Σημίτη, και στα 33 του ειδικός σύμβουλος στην ΤτΕ. Το 1994 τοποθετήθηκε αντιπρόεδρος στη Δημόσια Επιχείρηση Αερίου και το 2000 πρόεδρος στην προς αποκρατικοποίηση Εμπορική Τράπεζα. Ηταν μέλος της διαπραγματευτικής ομάδας Σημίτη για την είσοδο της Ελλάδας στην ευρωζώνη. Τον Μάιο του 2012 έγινε για πρώτη φορά υπουργός (Ανάπτυξης) επί Πικραμμένου και τον επόμενο μήνα ανέλαβε υπουργός Οικονομικών στη συγκυβέρνηση Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜ.ΑΡ. Παρέμεινε μέχρι τον Ιούνιο του 2014, όταν και ανακοινώθηκε πως διορίζεται διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος, θέση στην οποία είναι μέχρι και σήμερα.