Συγγενείς, φίλοι, πολιτικοί συνεργάτες και εκπρόσωποι του πολιτικού κόσμου αποχαιρετούν σήμερα, Δευτέρα 8 Ιουνίου, τον Γιώργο Σουφλιά, έναν από τους πλέον αναγνωρίσιμους και μακροβιότερους πολιτικούς της μεταπολιτευτικής Ελλάδας, που έφυγε σε ηλικία 85 ετών. Η εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί στις 12:00 στον Ιερό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, στο κοιμητήριο Παπάγου.
Η οικογένειά του έχει εκφράσει την επιθυμία, αντί στεφάνων, όσοι επιθυμούν να τιμήσουν τη μνήμη του να ενισχύσουν οικονομικά τον οργανισμό Το Χαμόγελο του Παιδιού, στηρίζοντας το κοινωνικό έργο που επιτελεί.
Τεράστια πολιτική διαδρομή
Ο Γιώργος Σουφλιάς αφήνει πίσω του μια πολιτική διαδρομή που εκτείνεται σε περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες. Γεννημένος το 1941 στην Αγιά, σπούδασε Πολιτικός Μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και εισήλθε στην ενεργό πολιτική αμέσως μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας. Το 1974 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Λάρισας με τη Νέα Δημοκρατία, εκπροσωπώντας επί σειρά ετών τον νομό και διατηρώντας ισχυρούς δεσμούς με την εκλογική του βάση.
Κατά τη διάρκεια της πολιτικής του πορείας ανέλαβε καίριες κυβερνητικές θέσεις, συμμετέχοντας στη διαμόρφωση σημαντικών πολιτικών επιλογών σε κρίσιμες περιόδους για τη χώρα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 βρέθηκε στο τιμόνι της οικονομικής πολιτικής, ενώ το όνομά του συνδέθηκε και με πρωτοβουλίες μεταρρυθμιστικού χαρακτήρα, ιδιαίτερα στον δημόσιο διάλογο για την εκπαίδευση και τον εκσυγχρονισμό του κράτους.
Ιδιαίτερα έντονο υπήρξε το αποτύπωμά του κατά τη διάρκεια των κυβερνήσεων του Κώστα Καραμανλή. Ως υπουργός αρμόδιος για τις υποδομές και τα δημόσια έργα, συνδέθηκε με τον σχεδιασμό και την προώθηση μεγάλων αναπτυξιακών παρεμβάσεων, από την ολοκλήρωση σημαντικών οδικών αξόνων έως την επέκταση του μετρό της Αθήνας και σειρά περιβαλλοντικών έργων που σημάδεψαν εκείνη την περίοδο.
Στον πολιτικό και δημοσιογραφικό χώρο ήταν γνωστός ως «ο σοφός της παράταξης», χαρακτηρισμός που αποτύπωνε την εμπειρία, τη γνώση και τη βαρύτητα της άποψής του στις εσωκομματικές και πολιτικές εξελίξεις. Η τεχνοκρατική του προσέγγιση, η ευθύτητα του λόγου του και η ικανότητά του να επιδιώκει συνθέσεις τού εξασφάλισαν διαχρονικά τον σεβασμό όχι μόνο των πολιτικών του συμμάχων αλλά και των αντιπάλων του.