Μόλις 2,3% προβάδισμα για τη Ν.Δ. στην Αχαΐα

Μπορεί οι πανελλαδικές δημοσκοπήσεις των μεγάλων δημοσκοπικών εταιριών να «διασώζουν» ακόμα και σήμερα τον Κυριάκο Μητσοτάκη, προσφέροντάς του ως δώρο το 27%, όμως οι δημοσκοπήσεις που πραγματοποιούνται σε περιφερειακό επίπεδο φαίνεται πως αποτυπώνουν με το πλέον ξεκάθαρο τρόπο πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης ζει τις τελευταίες ημέρες του ως κυρίαρχος του πολιτικού παιχνιδιού της χώρας.

Η έρευνα της Data Consultants για την Αχαΐα και τη στάση των πολιτών της τρίτης μεγαλύτερης πόλης της Ελλάδας είναι αποκαλυπτική για το τι πρόκειται να ακολουθήσει σε όλη τη χώρα. Η εικόνα της πρόθεσης ψήφου δείχνει ότι η Αχαΐα παραμένει μία από τις πλέον ανταγωνιστικές εκλογικές περιφέρειες της χώρας. Η πρωτιά της Ν.Δ. στηρίζεται σε μια συμπαγή αλλά όχι αδιαπέραστη κοινωνική βάση, ενώ η ΕΛΑΣ εμφανίζει αυξημένη ικανότητα διεύρυνσης προς κοινωνικές ομάδες που μέχρι πρόσφατα δεν αποτελούσαν σταθερό ακροατήριό της.

Το ΠΑΣΟΚ διατηρεί αξιοσημείωτη παρουσία και παραμένει κρίσιμος παράγοντας για τις μελλοντικές ισορροπίες του προοδευτικού χώρου, χωρίς όμως να απειλεί άμεσα τους δύο πρώτους πόλους. Παράλληλα, η παρουσία μικρότερων κομμάτων καταδεικνύει ότι σημαντικό τμήμα του εκλογικού σώματος εξακολουθεί να αναζητά εναλλακτικές μορφές πολιτικής εκπροσώπησης.

Συγκεκριμένα, η Ν.Δ. διατηρεί την πρώτη θέση στην πρόθεση ψήφου με 21%, όμως η απόσταση από την ΕΛΑΣ (18,7%) είναι περιορισμένη και δεν επιτρέπει να γίνει λόγος για εκλογική κυριαρχία. Το ΠΑΣΟΚ ακολουθεί με μονοψήφιο ποσοστό (8,6%), ακολουθεί η ΕΛΠΙΔΑ με 6,8%, ενώ η Ελληνική Λύση και το ΚΚΕ διατηρούν διακριτή παρουσία.

Παράλληλα, το σημαντικό ποσοστό αναποφάσιστων υποδηλώνει ότι η εκλογική εικόνα δεν έχει ακόμη σταθεροποιηθεί. Η μικρή διαφορά μεταξύ των δύο πρώτων πολιτικών δυνάμεων δεν σημαίνει απαραίτητα σταθεροποίηση ενός νέου συσχετισμού. Αντίθετα, υποδηλώνει ότι η εκλογική ισορροπία παραμένει ανοιχτή και ευαίσθητη σε μεταβολές της προεκλογικής περιόδου, ιδιαίτερα όσο διατηρείται υψηλό το ποσοστό της αδιευκρίνιστης ψήφου.

Εκπλήξεις, όμως, επιφυλάσσει και το ερώτημα για τον καταλληλότερο πρωθυπουργό. Το σημαντικότερο εύρημα δεν είναι ότι ο Κ. Μητσοτάκης προηγείται με 23,5%, ούτε ότι ο Α. Τσίπρας ακολουθεί με 17,4%. Είναι ότι η επιλογή «Κανένας» συγκεντρώνει 38,8%, ποσοστό υψηλότερο από οποιονδήποτε πολιτικό αρχηγό. Η δυσπιστία απέναντι στην πολιτική ηγεσία παραμένει βαθύτερη από τον ανταγωνισμό μεταξύ των κομμάτων. Σημαντικό μέρος της κοινωνίας δυσκολεύεται να αναγνωρίσει πρόσωπα που να εκφράζουν πειστικά τις προσδοκίες του.

Αυτό που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι η δημοφιλία του Αντώνη Σαμαρά, καθώς ένα ποσοστό που πλησιάζει το 10% δηλώνει πως θα ψήφιζε το κόμμα Σαμαρά σε μια περιοχή που θεωρείται «άντρο» της Κεντροαριστεράς. Οσον αφορά από ποιον θα έπαιρνε, η ισχυρότερη εκλογική δεξαμενή προέρχεται από τα κόμματα που ήδη τοποθετούνται δεξιότερα της Ν.Δ. Το υποθετικό κόμμα συγκεντρώνει ιδιαίτερα υψηλή απήχηση στους σημερινούς ψηφοφόρους της Ελληνικής Λύσης (39,0%) και της ΝΙΚΗΣ (39,4%), γεγονός που υποδηλώνει ότι λειτουργεί πρωτίστως ως δύναμη ανασύνθεσης του δεξιού χώρου.

Παράλληλα, εμφανίζει αξιοσημείωτη αλλά σαφώς μικρότερη διείσδυση στους ψηφοφόρους της Ν.Δ. (11,4%) και του ΠΑΣΟΚ (12,6%), ενώ η επιρροή του στον χώρο της ΕΛΑΣ παραμένει περιορισμένη (3,8%). Τα δεδομένα αυτά δείχνουν ότι η δυναμική του δεν προέρχεται από διακομματική διεύρυνση, αλλά από ανακατανομή δυνάμεων εντός του ίδιου ιδεολογικού χώρου.

Οσον αφορά τα συμπεράσματα, η ανάλυση των μετακινήσεων επιβεβαιώνει ότι η Αχαΐα δεν βρίσκεται μπροστά σε μια απλή ανακατανομή εκλογικών ποσοστών. Βρίσκεται σε μια διαδικασία ανασύνθεσης του πολιτικού ανταγωνισμού. Η Ν.Δ. εξακολουθεί να αποτελεί τον βασικό πόλο της Κεντροδεξιάς, όμως η διατήρηση της πρωτιάς της εξαρτάται από τη δυνατότητα περιορισμού των διαρροών και διεύρυνσης της απήχησής της στις κοινωνικές ομάδες με μεγαλύτερη πολιτική κινητικότητα.

Η ΕΛΑΣ δεν ενισχύεται μόνο επειδή προσελκύει πρώην ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ, ενισχύεται επειδή αποκτά τα χαρακτηριστικά ενός νέου, σταθερού φορέα εκπροσώπησης στον προοδευτικό χώρο. Το ΠΑΣΟΚ διατηρεί τον ρόλο του ως κρίσιμου παράγοντα του πολιτικού συστήματος, όμως η μελλοντική του δυναμική θα εξαρτηθεί από την ικανότητά του να εκφράσει ένα ευρύτερο ακροατήριο πέρα από τον σημερινό κομματικό του πυρήνα.