Ο Αλέξης Τσίπρας επανεμφανίστηκε στο προσκήνιο της πολιτικής ζωής του τόπου με στόχο -υποτίθεται- να ανατρέψει τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Οσο όμως το σενάριο των πρόωρων εκλογών απομακρύνεται και τα συνθήματα περί ανατροπής δεν πιάνουν… τόσο περισσότερο ο στόχος αυτός μοιάζει να μετατρέπεται σε ανέφικτο.
Ο λόγος δεν έχει να κάνει με τον… Μωϋσή πρωθυπουργό, που ακόμη και σήμερα χαίρει της ασυλίας ενός διεφθαρμένου συστήματος εξουσίας, όσο με τις χτυπητές και πλέον φανερές ελλείψεις του Αλέξη Τσίπρα.
Ο πρώην πρωθυπουργός σε αυτή τη δεύτερη φορά που συστήνεται στην κοινή γνώμη είναι ένας άλλος πολιτικός. Οχι ο μαθημένος από τα λάθη του παρελθόντος Τσίπρας, αλλά ο γοητευμένος από την ισχύ, την εξουσία και τις μεθόδους του αντιπάλου. Παλιοί του σύντροφοι μιλούν για έναν Αλέξη Τσίπρα που περισσότερο θέλει να μοιάσει στον Κυριακό Μητσοτάκη παρά να τον ανατρέψει.
Τα σημάδια αυτής της προσπάθειας ενσωμάτωσης είναι εδώ και καιρό εμφανή, είτε στα ζητήματα της ιδιωτικοποίησης της παιδείας είτε σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, δικαιοσύνης, οικονομικής διαχείρισης αλλά και θεμάτων όπως η woke ατζέντα.
Ομως την περασμένη εβδομάδα, που η Ελλάδα καιγόταν και ο Τσίπρας πετούσε… χαρταετό μετριοπάθειας, τα σημάδια έγιναν πιο εμφανή από ποτέ. Οσοι πιστεύουν ακόμα πως ο Αλέξης Τσίπρας είναι το asset της Κεντροαριστεράς αναρωτιούνται πλέον ανοιχτά πόσο πολύ έχει αλλάξει.
Οσοι, πάλι, στέκονται απέναντί του επιμένουν πως ο Αλέξης Τσίπρας παραμένει ίδιος, δηλαδή ένας πολιτικός χωρίς πυξίδα, που προσαρμόζεται στις περιστάσεις, ακολουθώντας κάθε φορά τη γραμμή που μπορεί να του αποφέρει πρόσκαιρα οφέλη. Η πορεία των πραγμάτων φανερώνει πως ο Τσίπρας, αφού τσίμπησε στην μπλόφα Μητσοτάκη για πρόωρες εκλογές, βιάστηκε να φτιάξει ένα κόμμα ώστε να δώσει το «παρών» στην εκλογική μάχη.
Μόνο που ο ίδιος φαίνεται πως έχει παραμείνει σε συγγραφική διάθεση -ελέω Ιθάκης-, ενώ τα στελέχη του κόμματός του είναι σαφώς κατώτερα των περιστάσεων. Η καθημερινή παρουσία της ΕΛΑΣ το επιβεβαιώνει, καθώς τίποτα δεν παραπέμπει σε ένα κόμμα έτοιμο να ανατρέψει το πιο σκληρό, αλαζονικό και αυταρχικό καθεστώς που γνώρισε η χώρα από το 1974 ως σήμερα.
Στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ που μεταπήδησε στην ΕΛΑΣ μιλά στην «κυριακάτικη δημοκρατία» για την ολοφάνερη απουσία μιας ηγετικής ομάδας που να πλαισιώνει τον πρώην πρωθυπουργό. «Στα τηλεοπτικά πάνελ πολλές φορές πασχίζουμε να κατανοήσουμε ποια είναι η γραμμή του κόμματος» ανέφερε χαρακτηριστικά, συμπληρώνοντας με νόημα πως «αυτό δεν είναι απόρροια μόνο του χαμηλού επιπέδου των ανθρώπων της πρώτης γραμμής, αλλά της απουσίας στρατηγικής που χαρακτηρίζει τον ίδιο τον Τσίπρα».
Και αν όλα τα παραπάνω έμοιαζαν να μετριάζονται από την ανυπαρξία του ΠΑΣΟΚ ή τη διατήρηση της ΕΛΑΣ στη δεύτερη θέση, η στάση του κόμματος Τσίπρα κατά τη διάρκεια των φονικών πυρκαγιών προκάλεσε αντιδράσεις.
Αντίδραση
Από τη μια, η αργοπορημένη πρώτη αντίδραση, από την άλλη η παρουσία των στελεχών που θύμιζε περισσότερο σχολιαστές παρά αντιπολιτευομένους, και φυσικά η ανακοίνωση του Αλέξη Τσίπρα που έμοιαζε με συγχωροχάρτι στην κυβέρνηση Μητσοτάκη. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι αντιδράσεις είναι έντονες, χωρίς όμως προσώρας να αγγίζουν τον Αλέξη Τσίπρα. Και αφού ο αρχηγός παραμένει εκτός κάδρου, στο εσωτερικό οι αντιπαραθέσεις μεταξύ των μελών του κύκλου εξουσίας οξύνεται.
Μαθαίνουμε πως ήδη στην Αμαλίας έχουν σχηματιστεί οι πρώτες υποομάδες που επιχειρούν να κερδίσουν την εύνοια Τσίπρα. Από τη μια, είναι αυτοί που ζητούν το άλμα προς τα μπρος χωρίς την παρουσία των κομματικών βαριδίων του παρελθόντος, και, από την άλλη, αυτοί που λένε πως με την παρούσα σύνθεση ο βασιλιάς -δηλαδή ο Τσίπρας- είναι γυμνός. Εκφραστής της πρώτης γραμμής μαθαίνουμε πως είναι ο εξ απορρήτων του Αλέξη Τσίπρα Μιχάλης Καλογήρου, ενώ από την άλλη πλευρά βρίσκεται ο Γιώργος Βασιλειάδης, που διατηρεί στενές σχέσεις με πολλά στελέχη που αναμένουν το κάλεσμα Τσίπρα ώστε να ενταχθούν στην ΕΛΑΣ.
Γκρίνια, όμως, μαθαίνουμε πως κυριαρχεί και στο κομμάτι της επικοινωνίας, όπου κουμάντο κάνει δίχως αμφιβολία η Θεώνη Κουφονικολάκου. Η νεαρή δικηγόρος έχει -δικαιολογήμενα- μονοπωλήσει το ενδιαφέρον, όμως φαίνεται πως η υπερπαρουσία της στα μέσα ενημέρωσης έχει αρχίσει να ενοχλεί ορισμένους. Προσώρας κανείς δεν μπορεί να την αμφισβητήσει, όμως μαθαίνουμε πως κάποιοι από τον στενό κύκλο Τσίπρα έχουν αρχίσει τη διαδικασία… κοντέματος.
Τα στελέχη στην αναμονή και ο παράγοντας Πολάκης
Αλλά τα προβλήματα δεν έχουν τελειωμό. Ο Τσίπρας έκανε ένα κόμμα για να τρέξει κατοστάρι και πλέον είναι εμφανές πως θα πρέπει να προσαρμοστεί σε αγώνα αντοχής. Ομως η αντοχή απαιτεί σχέδιο, ενότητα και στρατηγική. Και σε αυτά τα τρία στοιχεία φαίνεται πως το κόμμα Τσίπρα υστερεί, καθώς πασοκογενείς, πρώην μέλη του Συνασπισμού αλλά και απολιτίκ περσόνες που είδαν φως στην… πολιτική και μπήκαν έχουν συγκεντρωθεί αδυνατώντας να βγάλουν άκρη.
Η παρουσία τόσο πολλών «πράσινων» στελεχών δεν περνάει απαρατήρητη, όπως μαθαίνουμε. Ισως στην πιο ήρεμη κατάσταση σε ένα κόμμα που βράζει να είναι ο Γιώργος Σιακαντάρης. Ο πρώην στενός συνεργάτης του Ανδρέα Λοβέρδου ήρθε μετά βαΐων και κλάδων στο κόμμα Τσίπρα, όμως γρήγορα παραγκωνίστηκε και μένει στο περιθώριο. Το έχει καταλάβει, δεν ενοχλεί και δεν τον ενοχλούν.
Το ερώτημα είναι γιατί καθυστερεί η προσάρτηση των ανεξάρτητων βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ που στήριζαν Φάμελλο. Η απάντηση φαίνεται πως έχει όνομα και επώνυμο, και αυτό είναι «Παύλος Πολάκης».
Κάτι ψάχνει ο Σφακιανός πολιτικός και, επειδή έχει αποδείξει πως είναι καλό ψαχτήρι, από την ΕΛΑΣ περιμένουν να δουν αν έχει κάποιον άσο στο μανίκι. Αλλωστε το τελευταίο που θέλουν είναι να ανοίξουν ένα μέτωπο με τον υπό διάλυση ΣΥΡΙΖΑ για λόγους ηθικούς ή οικονομικούς. Μια τέτοια κατάσταση, άλλωστε, θα ήταν βούτυρο στο ψωμί της Νέας Δημοκρατίας.