Το γεγονός ότι η ελληνική συστοιχία Patriot παραμένει στο έδαφος της Σαουδικής Αραβίας, την ώρα που το Ριάντ υπέγραψε στη Μέκκα επίσημη αμυντική συμφωνία με την Τουρκία και το Πακιστάν, συνιστά τον απόλυτο διασυρμό της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, η οποία αποδεικνύεται ότι δεν έχει πλάνο και στόχο.
Οι ελληνικοί Patriot τίθενται πλέον στην υπηρεσία τoυ Ερντογάν και προστατεύουν τα νώτα της Τουρκίας. Κι αυτό διότι η Ελλάδα βρέθηκε, με την υπογραφή της κυβέρνησης, να προσφέρει πολύτιμη αντιαεροπορική κάλυψη σε μια χώρα που μόλις μετατράπηκε σε επίσημο αμυντικό σύμμαχο της Αγκυρας.
Στην πράξη, οι ελληνικοί Patriot δεν προστατεύουν απλώς τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις του Βασιλείου. Καλύπτουν τα νώτα ενός αναδυόμενου «ισλαμικού ΝΑΤΟ», στην καρδιά του οποίου δεσπόζει ο τουρκικός αναθεωρητισμός. Προστατεύουν, δηλαδή, τα πίσω… σύνορα της Τουρκίας.
Η εξέλιξη αποτελεί ένα γεωπολιτικό ναυάγιο που αποδομεί πλήρως τις κυβερνητικές μεγαλοστομίες. Δεν μπορεί κανείς παρά να θυμηθεί τις δηλώσεις του βαριά εκτεθειμένου Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος, όταν οι Patriot μπήκαν σε χρήση, διαβεβαίωνε πως επρόκειτο για μια «αμιγώς αμυντική ενέργεια» προς όφελος ενός «στρατηγικού εταίρου».
Ηταν τις ίδιες ημέρες που οι υπουργοί του πανηγύριζαν, κάνοντας λόγο, μεταξύ άλλων, για τη «μεγαλύτερη μακροπρόθεσμη επένδυση», μεταφέροντας τις υποτιθέμενες ευχαριστίες των Σαουδαράβων που μας έβλεπαν ως «υπερασπιστές του Βασιλείου». Κι όμως, ο «στρατηγικός εταίρος» επέλεξε να συνδεθεί στρατιωτικά με τον εχθρό του Ελληνισμού, αφήνοντας την Αθήνα στον ρόλο του χρήσιμου ηλίθιου που προσφέρει δωρεάν υπηρεσίες ασφαλείας έστω με τον τίτλο «υπερασπιστές του Βασιλείου».
Αυτό που είναι σαφές είναι ότι η κυβέρνηση, αντί να προσπαθεί να ανταποκριθεί στις ραγδαίες εξελίξεις, επιδεικνύει μια άνευ προηγουμένου αμηχανία, σε μια προσπάθεια να «ανακαλύψει» κάποιο αφήγημα. Αντί για άμεση απόσυρση των Patriot και παραδοχή της παταγώδους αποτυχίας, οχυρώνεται πίσω από μια ένοχη σιωπή, όπως έκανε στην περίπτωση της εμπλοκής της Meridiam που κάνει μπίζνες με την Αγκυρα, θέμα που ανέδειξε προσφάτως η «δημοκρατία».
Σύμφωνα με όψιμες διαρροές, η παραμονή της ελληνικής δύναμης θα επανεξετάζεται απλώς «κάθε μήνα», την ίδια στιγμή που άλλοι κύκλοι προωθούν αστεία επιχειρήματα πως η τριμερής συμμαχία Αγκυρα – Ριάντ – Ισλαμαμπάντ «δεν επηρεάζει την Ελλάδα».
Ειδικά τη στιγμή που, σύμφωνα με όσα οι Τούρκοι -που στη συγκεκριμένη περίπτωση διόλου αναξιόπιστοι δεν αποδεικνύονται- λένε ξεκάθαρα, διά στόματος Φιντάν, ο επόμενος που θα ενταχθεί στη συμμαχία θα είναι ο άλλος «στρατηγικός εταίρος» της χώρας μας, η Αίγυπτος.
Μια εξέλιξη που εάν επαληθευτεί θα έχει σημαντικές επιπτώσεις στο ισοζύγιο ισχύος στην ανατολική Μεσόγειο. Η πραγματικότητα, όμως, είναι αμείλικτη. Η Τουρκία καταφέρνει να συνδυάζει τα σαουδαραβικά κεφάλαια, τη δική της αμυντική βιομηχανία και τη στρατιωτική μάζα της πυρηνικής δύναμης του Πακιστάν, δημιουργώντας έναν ισχυρό αυτόνομο άξονα. Και η Ελλάδα βλέπει τους «στρατηγικούς της εταίρους» να αλλάζουν πλευρά.