Ἦταν μιά ἐνέργεια ἀπολύτως ἀναμενομένη, τήν ὁποία ἡ γείτων εἶχε προαναγγείλει καί μάλιστα μέ μεγάλη σαφήνεια.
Ἡ πολιτική τῆς Τουρκίας εἶναι πάντοτε προβλέψιμη καί οἱ πράξεις της ἀναμενόμενες. Τοῦτο ὀφείλεται ἐν μέρει στό γεγονός ὅτι ἡ γείτων ἔχει μακρόπνοο σχεδιασμό, στοιχεῖα τοῦ ὁποίου ἀποκαλύπτονται κατά τήν πορεία τῆς ἐφαρμογῆς του, ἀλλά ἐν πάσῃ περιπτώσει δέν κρύβει τούς στόχους της. Στήν ἐπίτευξη τῶν ὁποίων παραμένει ἐμμονικά προσηλωμένη.
- Tοῦ Εὐθ. Π. Πέτρου
Στήν προκειμένη περίπτωση, ἡ Ἄγκυρα προετοίμαζε τήν κίνησή της ἀπό τήν στιγμή κατά τήν ὁποία ἀντέδρασε στήν ὁριοθέτηση ἀπό τήν Ἑλλάδα τῶν δικῶν της θαλασσίων πάρκων ἐντός περιοχῶν τῆς ὑφαλοκρηπῖδος τῶν νησιῶν μας. Σέ πρώτη φάση, ἡ χώρα μας ὑπεχρεώθη νά ὑποχωρήσει καί νά ὁριοθετήσει ἐκ νέου τά πάρκα ἐντός τῶν χωρικῶν της ὑδάτων.
Ἐντός τῆς ζώνης τῶν 6 μιλίων. Ἀλλά ἐνῷ γινόταν αὐτό, ἡ Ἄγκυρα ἤδη εἶχε ἀνακοινώσει ὅτι ἐπίκειται ἡ δική της ὁριοθέτησις. Ὅσοι ἐπίστευσαν ὅτι ἡ ὑποχώρησις τῆς Ἑλλάδος θά λειτουργοῦσε κατευναστικά, σύντομα διεπίστωσαν ὅτι ἔπεφταν ἔξω. Κάθε ὑποχώρησις τῆς Ἑλλάδος συνιστᾶ γιά τήν Τουρκία ἐφαλτήριο γιά νέες διεκδικήσεις. Ὅποιος δέν τό ἀντιλαμβάνεται αὐτό δέν θά πρέπει νά ἀσχολεῖται μέ τά δημόσια πράγματα. Εἶναι ἐπικινδύνως ἀφελής.
Μάλιστα ἔπρεπε νά θεωρεῖται βέβαιον ὅτι οἱ ὁριοθετήσεις τῶν Τούρκων θά ἐκτείνονταν ἐκτός τῶν δικῶν τους χωρικῶν ὑδάτων. Καί τοῦτο διότι ἄν τά θαλάσσια πάρκα δέν ἐκτείνονταν πέραν τῶν τουρκικῶν χωρικῶν ὑδάτων, θά ἦταν γιά τήν Ἄγκυρα ἔμμεσος ἀποδοχή τῶν ἑλληνικῶν θέσεων. Δέν ὑπῆρχε περίπτωσις νά τό πράξει. Νά διευκρινίσουμε στό σημεῖο αὐτό ὅτι, ἀσχέτως πρός τίς προβλέψεις τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου τῆς Θαλάσσης, ἡ Τουρκία ἔχει τίς δικές ἀντιλήψεις, τίς ὁποῖες ἐφαρμόζει ἀπό τό 1974 μέχρι σήμερα. Ἁπλουστεύοντας, οἱ θέσεις αὐτές δέν εἶναι ἁπλῶς ὅτι τά νησιά δέν πρέπει νά ἔχουν κυριαρχικά δικαιώματα καί συνεπῶς οὔτε ὑφαλοκρηπῖδα οὔτε ΑΟΖ. Θεωροῦν ὅτι τό Αἰγαῖο ἀποτελεῖ ὑποθαλάσσια προέκταση τοῦ χερσαίου ὄγκου τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καί ἐπ’ αὐτοῦ «ἐπικάθηνται» τά νησιά, τά ὁποῖα ἠ Τουρκία δέν θεωρεῖ κατ’ ἀνάγκην ἑλληνικά, ἀλλά, ὡς γνωστόν, πολλά ἀπό αὐτά τά διεκδικεῖ.
Ὅσο παράλογες καί ἄν φαίνονται αὐτές οἱ ἀντιλήψεις, ἀποτελοῦν τήν βάση τῆς τουρκικῆς πολιτικῆς γιά τό Αἰγαῖο καί τήν Ἀνατολική Μεσόγειο. Ἔτσι προεκάλεσαν κρίσεις στό Αἰγαῖο ἀπό τό τό 1975 μέχρι τό 1996 (Ἴμια) καί σέ αὐτό τό σκεπτικό στηρίζεται τό τουρκολιβυκό μνημόνιο. Πλέον πρόσφατο (ἀλλά, φοβούμεθα, ὄχι καί τελευταῖο) ἐπεισόδιο τῆς σειρά τῶν τουρκικῶν ἀμφισβητήσεων εἶναι τά θαλάσσια πάρκα.
Ἰδιαιτέρας προσοχῆς πρέπει νά τύχει τό γεγονός, πού δέν εἶναι καί τόσο ἐμφανές σέ ὅσους δέν ἔχουν βαθεῖα γνώση τῶν πραγμάτων στήν Τουρκία καί τοῦ τρόπου μέ τόν ὁποῖο σκέπτεται ὁ Ἐρντογάν, ὅτι ἡ τουρκική ὁριοθέτησις δείχνει μιά προχειρότητα, ἡ ὁποία ἀναδεικνύει ἕναν χαρακτῆρα ἐπείγοντος. Οἱ Τοῦρκοι, γιά κάποιους λόγους, βιάζονται. Καί, ὅσο καί ἄν αὐτό φαίνεται παράλογο, ὑπάρχουν φωνές στήν Ἄγκυρα πού ὑποστηρίζουν ὅτι τά «ἤρεμα νερά» δέν λειτουργοῦν ὑπέρ τῆς Τουρκίας. Εἶναι παραλογισμός, ὅμως ἀντιστοίχως παραλογισμός εἶναι καί ἡ ἀντίληψις τῆς γείτονος περί ὑφαλοκρηπῖδος καί θαλασσίων ζωνῶν.
Καί πᾶμε στό τί πρέπει νά γίνει. Διότι μιά παράμετρος τοῦ ζητήματος εἶναι τό ὅτι ἡ Τουρκία «πέρασε» τό δίλημμα τοῦ «τί κάνουμε τώρα;» στήν Ἑλλάδα. Ἡ Ἀθήνα ἔχει ἀντιδράσει μέχρι στιγμῆς μέ ἀνακοινώσεις καί δηλώσεις. Δέν μπορεῖ ὅμως νά μείνει σέ αὐτές. Ὁποιαδήποτε ἐν τούτοις περαιτέρω ἐνέργεια ἐμπεριέχει καί μιά προοπτική κλιμακώσεως, γιά τήν ὁποία ἡ χώρα θά πρέπει νά εἶναι προετοιμασμένη. Κάποιοι μπορεῖ νά εἰσηγηθοῦν μιάν ἑλληνική χωροθέτηση θαλασσίων πάρκων πού θά ἐπικαλύπτει τήν τουρκική. Προφανῶς καί οἱ Τοῦρκοι ἔχουν προβλέψει ἕνα τέτοιο ἐνδεχόμενο καί ἔχουν προετοιμάσει τήν ἑπομένη κίνησή τους.
Πρέπει λοιπόν καί ἡ Ἀθήνα νά εἶναι προετοιμασμένη καί νά σχεδιάζει, ὄχι ἁπλῶς τήν ἑπομένη κίνηση, ἀλλά καί ἐναλλακτικές ἐνέργειες διά πᾶν ἐνδεχόμενον. Μιά σημείωση θά κάνουμε μόνον. Ἡ Τουρκία ἀντιλαμβάνεται μόνον τήν γλῶσσα τῆς ἰσχύος. Συνεπῶς κάθε κίνησίς μας πρέπει νά χαρακτηρίζεται ἀπό σταθερότητα καί ἀποφασιστικότητα. Καί νά μήν ξεχνᾶμε ὅτι ἐπίκειται καί νέο «ἐπεισόδιο» στήν ὑπόθεση τῆς ἠλεκτρικῆς διασυνδέσεως μέ τήν Κύπρο καί τό Ἰσραήλ. Τήν ὁποία δέν θά ἔλθει νά ὑπερασπισθεῖ ὁ γαλλικός στόλος.
ΠΗΓΗ: estianews.gr