Γενικά η κυβέρνηση είναι γεμάτη από στελέχη που στον δημόσιο λόγο τους δεν έχουν «ούτε ιερό ούτε όσιο». Λίγοι όμως φτάνουν τα επιπέδα θράσους του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της Νέας Δημοκρατίας, Δημήτρη Καιρίδη.
Στην τηλεόραση του Σκάι, ο συγκεκριμένος κύριος αποφάσισε να παίξει με τα όρια και την υπομονή των Ελλήνων πολιτών, μιλώντας για την τιμή του λίτρου της βενζίνης, δηλαδή ένος εκ των βασικών τραυμάτων που πονούν καθημερινά το πορτοφόλι μας τα τελευταία χρόνια.
Όταν κλήθηκε να σχολιάσει την αναφορά ότι η τιμή της βενζίνης στη Λέσβο έχει φτάσει τα 2,50 ευρώ το λίτρο. Η απάντησή του ήταν εξοργιστική: «Ε, κοιτάξτε, το 2,5 ευρώ είναι πάρα πολύ, αλλά δεν είναι κρίση, δεν είναι κρίση. Η κρίση είναι όταν θα πάει στα 5 ευρώ».
Σκεφτείτε να είσαι κτηνοτρόφος στη Λέσβο δηλαδή… που η μεταφορά αγαθών αποτελούν ζήτημα επιβίωσης.
Πόσο πρέπει να «αιμορραγήσει» ο οικογενειακός προϋπολογισμός για να παραδεχτούν οι κυβερνώντες ότι υπάρχει πρόβλημα;
Κι όμως, για τον κ. Καιρίδη, όλη αυτή η απόγνωση πετιέται στον κάλαθο των αχρήστων ως μια «απλή επιβάρυνση».
Ισοπέδωσε τα προβλήματα των νησιωτών και ισχυρίστηκε ότι το αδιέξοδο στη Μέση Ανατολή και το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ είναι μια «τεράστια αμερικανική αποτυχία».
Ξέχασε να μας πει βέβαια ότι η αποτυχία τούτη επιβαρύνει την τσέπη του απλού πολίτη, ενώ εκείνοι κάθονται άπραγοι και κοιτάζουν τις διεθνείς εξελίξεις, μη τυχόν και πρόδώσουν τα «πιστεύω» τους και επέμβουν στην ελεύθερη αγορά!
Δηλαδή, για να καταλάβουμε, όταν η κυβέρνηση μοίραζε το Fuel Pass III την άνοιξη του 2026, επειδή η καύσιμη ύλη άγγιζε τα 2 ευρώ, αναγνώριζε την ανάγκη στήριξης.
Σήμερα, με τη βενζίνη να αγγίζει τα 2,50 ευρώ, η κυβερνητική παράταξη μας κουνάει το δάχτυλο, φορτώνει την ακρίβεια στον Τραμπ και μας ενημερώνει ψύχραιμα ότι δεν δικαιούμαστε ούτε να διαμαρτυρόμαστε!
Αν αυτό δεν είναι ορισμός για την πολιτική προκλητικότητα, τότε τι είναι;