Η Τουρκία και τα ΜΜΕ της ξιφουλκούν στον αέρα εναντίον της Ελλάδας με συνεχή πολεμικά σενάρια και ιαχές, επιχειρώντας να διαμορφώσουν ένα σκηνικό επερχόμενης σύγκρουσης.
- Από την Κύρα Αδάμ
Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιχειρεί να διατηρήσει ήπιους τόνους, επιμένοντας ότι παρά την ψύχρανση στις διμερείς σχέσεις υπάρχουν δίαυλοι επικοινωνίας ανάμεσα στις δύο χώρες. Ωστόσο, οι δίαυλοι αυτοί δεν είναι μια συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν στη Νέα Υόρκη, ούτε Γεραπετρίτη – Φιντάν, αλλά η συνάντηση των αρχηγών των μυστικών υπηρεσιών των δύο χωρών Δεμίρη – Καλίν που έγινε στην Αθήνα.
Ετσι είναι η πρώτη φορά στα χρονικά που ο πολιτικός διάλογος Ελλάδας – Τουρκίας κρατιέται ζωντανός, όχι σε επίπεδο πρωθυπουργών ή υπουργών, αλλά ανάμεσα σε μυστικές υπηρεσίες των δύο χωρών, με άγνωστες, βεβαίως τις εντολές για τη συνάντηση αυτή, το περιεχόμενό της και, βεβαίως, τα αποτελέσματά της.
Σύμφωνα με τουρκικά δημοσιεύματα, τα οποία όμως δεν διαψευστήκαν από την ελληνική πλευρά, η τουρκική ΜΙΤ επιβεβαίωσε τις τουρκικές βλέψεις και διεκδικήσεις σε βάρος της Ελλάδας πρωτίστως στη Μεσόγειο και δευτερευόντως στο Αιγαίο, δηλαδή στην αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών που αναφέρονται στις Συνθήκες Λωζάννης και Παρισίων και στα εμπόδια που προβάλλει η Αγκυρα στις έρευνες και στην πόντιση καλωδίου στην περιοχή Κρήτης – Κάσου – Καρπάθου – Ρόδου – Καστελόριζου για τη διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου.
Η Τουρκία από το 1980 επικαλείται τις συνθήκες για να δηλώνει διεθνώς ότι η Ελλάδα τις παραβιάζει, δεδομένου ότι εξοπλίζει τα νησιά που περιλαμβάνονται στις συνθήκες, μολονότι αυτές επιβάλλουν καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης κατά τους τουρκικούς ισχυρισμούς. Οι πρόσφατες δηλώσεις Ερντογάν για την αποστρατιωτικοποίηση είναι συνέχεια των τουρκικών ισχυρισμών από το 1980 και δεν αποτελεί κάτι το καινούργιο.
Ωστόσο, καμιά κυβέρνηση από το 1980 μέχρι σήμερα δεν φρόντισε να αντιμετωπίσει και να εξαλείψει τους έωλους ισχυρισμούς της Τουρκίας περί αποστρατιωτικοποίησης των νησιών, επισημαίνοντας ότι λόγω της συνεχούς αδιαφορίας όλων των κυβερνήσεων το ΝΑΤΟ παράνομα αποδέχτηκε τις θέσεις της Τουρκίας ότι τα νησιά των Συνθηκών Λωζάννης και Παρισίων τελούν υπό καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης – το οποίο ΝΑΤΟ έφτασε στο σημείο να εκδώσει διαταγές με τις οποίες να απαγορεύει πτήσεις των αεροσκαφών των νατοϊκών χωρών εγγύτερα των 6 ν.μ. από τις ακτές των ελληνικών νησιών.
Οσον αφορά τη Συνθήκη της Λωζάννης, δεν τίθεται θέμα αποστρατιωτικοποίησης, δεδομένου ότι στην ίδια τη συνθήκη δεν υπάρχει η λέξη αποστρατιωτικοποίηση. Για τη Συνθήκη των Παρισίων πράγματι έχει εφαρμοστεί λόγω επιμονής της Ρωσίας η χειρότερη μορφή αποστρατιωτικοποίησης παγκοσμίως. Ωστόσο, η Τουρκία δεν έχει κανέναν λόγο για τις κινήσεις της Ελλάδας όσον αφορά την αποστρατιωτικοποίηση στα Δωδεκάνησα, διότι δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος στη Συνθήκη Παρισίων 1947 για τα Δωδεκάνησα.
Αυτό το γεγονός αποδεικνύεται από τη Σύμβαση της Βιέννης 1969 Περί Συνθηκών, η οποία καθορίζει τις διαδικασίες εφαρμογής αναστολής εν όλω ή εν μέρει των συνθηκών από τα συμβαλλόμενα μέρη. Η σύμβαση ορίζει ότι για την εφαρμογή της Συνθήκης των Παρισίων λόγο έχουν μόνο τα συμβαλλόμενα μέρη. Με βάση τη Σύμβαση της Βιέννης 1969 Περί Συνθηκών οι ελληνικές κυβερνήσεις από το 1980 μέχρι σήμερα όφειλαν να έχουν τρίψει στη μούρη του ΝΑΤΟ τη Σύμβαση και να του επιβάλουν την άμεση και οριστική άρση των νατοϊκών διαταγών για αποστρατιωτικοποίηση των νησιών των Συνθηκών Λωζάννης και Παρισίων, διότι το ΝΑΤΟ δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος των συνθηκών.
Ισχυρισμοί
Με βάση τα στοιχεία που παρατέθηκαν αποδεικνύεται ότι οι ισχυρισμοί της Τουρκίας περί παραβίασης των Συνθηκών Λωζάννης και Παρισίων από την Ελλάδα λόγω στρατιωτικοποίησης των νήσων είναι νομικά έωλοι και πλήρως αβάσιμοι, διότι στην περίπτωση που οι ισχυρισμοί της Τουρκίας είχαν νομική βάση θα προσέφευγε μονομερώς στο Δικαστήριο της Χάγης και θα ζητούσε αναστολή εφαρμογής των συνθηκών εν μέρει ή εν όλω λόγω ουσιώδους παραβίασης από την Ελλάδα. Αυτό δεν θα το κάνει ποτέ η Τουρκία, διότι γνωρίζει ότι θα χάσει οριστικά το θέμα.
Φροντίζει, όμως, να κατηγορεί την Ελλάδα διεθνώς για παραβίαση των συνθηκών, με την Ελλάδα ανίκανη και ανεπαρκή να αντιμετωπίσει τους ισχυρισμούς της Τουρκίας νομικά, όπως προβλέπουν οι συνθήκες και οι συμβάσεις. Επειδή υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις ότι ο Ερντογάν στην ομιλία του στη Γ.Σ. του ΟΗΕ θα αναφερθεί στην αποστρατιωτικοποίηση των νησιών , ανοίγει πεδίον δόξης λαμπρό για τη κυβέρνηση να κατατροπώσει την Τουρκία και να τελειώσει το θέμα για πάντα.
Η επικίνδυνη επιπολαιότητα της κυβέρνησης και το καλώδιο
Οι επικίνδυνες διεκδικήσεις της Τουρκίας σε βάρος των εθνικών συμφερόντων στην περιοχή νοτίως Ρόδου – Καστελόριζου – Καρπάθου – Κάσου – Κρήτης είναι τραγικό δημιούργημα της κυβέρνησης Μητσοτάκη, από το οποίο δύσκολα θα απαλλαγεί η χώρα. Με βάση τις διαχρονικές αδυναμίες της κυβέρνησης Μητσοτάκη να προασπίσει τα εθνικά συμφέροντα στην περιοχή αυτή παρέχεται το δικαίωμα στην Τουρκία να διεκδικεί δικαιώματα στην περιοχή που δεν της ανήκουν, με αποτέλεσμα η Αγκυρα να διεκδικεί κυριαρχικά δικαιώματα στην περιοχή σε σχέση με τις έρευνες και την πόντιση καλωδίου μέχρι την Κύπρο.
Στην περίπτωση που δεν υπήρχε οριοθετημένη περιοχή Τ/Λ ΑΟΖ και η μέση γραμμή ΑΟΖ Ελλάδας – Αίγυπτου, η Τουρκία θα είχε λόγο στις έρευνες και στην πόντιση καλωδίου από Κάσο ή Κρήτη προς Ρόδο, διότι με την αποδοχή από την Ελλάδα ότι η περιοχή ανατολικά της Ρόδου κείται στη Μεσόγειο η Τουρκία με τα 12 ν.μ. χωρικά ύδατα λόγω Μεσογείου εξαφανίζει την ΑΟΖ του Καστελόριζου και επίσης εξαφανίζει την ΑΟΖ της Ρόδου στο ανατολικό της τμήμα. Παρέχοντας το δικαίωμα στην Τουρκία να διεκδικεί ΑΟΖ μεταξύ Ρόδου – Καστελόριζου 200 ν.μ. νοτίως.
Με αυτή τη διεκδίκηση της Τουρκίας οποιαδήποτε κίνηση από Κρήτη ή Κάσο προς Κύπρο για έρευνες και καλώδιο απαιτεί συμφωνία με την Τουρκία, διότι στην περιοχή δεν έχει υπάρξει οριοθετημένη ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και κανένας δεν έχει δικαίωμα για έρευνες και πόντιση καλωδίου. Με την οριοθέτηση της περιοχής της Τ/Λ ΑΟΖ και με την οριοθέτηση της μέσης γραμμής μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου -που είναι δύο τελείως διαφορετικά πράγματα- το θέμα ερευνών και πόντισης καλωδίων για την Κύπρο θα φέρει την Τουρκία να διεκδικεί κυριαρχικά δικαιώματα λόγω ανεπάρκειας της ελληνικής κυβέρνησης.
Συγκεκριμένα, η Τουρκία, βασιζόμενη στην αποδοχή της Ελλάδας ότι η περιοχή ανατολικά της Ρόδου και του Καστελόριζου κείται στη Μεσόγειο, αυτομάτως απέκτησε 12 ν.μ. χωρικά ύδατα λόγω Μεσογείου αντί για 6 ν.μ. που είχε λόγω Αιγαίου. Ετσι, με συγκριμένες συντεταγμένες η Τουρκία όρισε γραμμές βάσης στις τουρκικές ακτές από Ρόδο – Καστελόριζο και οριοθέτησε με τη Λιβύη τη μέση γραμμή ΑΟΖ και επίσης την περιοχή ΑΟΖ της Τουρκίας με συντεταγμένες και, όπως προβλέπεται, υποβλήθηκε η Τ/Λ ΑΟΖ στον ΟΗΕ χωρίς καμία επίσημη νομική καταγγελία της Ελλάδας.
Από την άλλη, για λόγους κομματικής σκοπιμότητας η Ελλάδα συμφώνησε με την Αίγυπτο μόνο τη μέση γραμμή ΑΟΖ και όχι περιοχή ΑΟΖ. Για να γίνει πλήρως κατανοητό ότι υπάρχει κομματική συμφεροντολογική αδυναμία και ανεπάρκεια, τονίζεται ότι στην οριοθέτηση μέσης γραμμής ΑΟΖ με την Αίγυπτο δεν υπάρχουν πουθενά οι γραμμές βάσης της Ελλάδας από τις οποίες μετράται η ΑΟΖ για να οριστεί συγκεκριμένη περιοχή ΑΟΖ. Πιο σαφές γίνεται με την επισήμανση ότι για την οριοθέτηση της μέσης γραμμής ΑΟΖ Ελλάδας – Αιγύπτου δεν υπάρχουν γραμμές βάσης από τις οποίες μετράται η ΑΟΖ, ούτε από Κρήτη – Κάσο – Κάρπαθο – Ρόδο και Καστελόριζο, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει συγκεκριμένη ελληνική περιοχή ΑΟΖ όπως αυτή της Τ/Λ ΑΟΖ.
Με βάση τα στοιχεία που παρατέθηκαν, το καλώδιο από Κάσο ή Κρήτη για να φτάσει στην Κύπρο τέμνει και περνάει μέσα μόνο από την περιοχή της Τ/Λ ΑΟΖ και δεν τέμνει καμμιά οριοθετημένη περιοχή ελληνικής ΑΟΖ, διότι δεν υφίσταται η περιοχή αυτή, παρά μόνο η μέση γραμμή ΑΟΖ Ελλάδας – Αιγύπτου. Με αυτές τις κυβερνητικές επιπολαιότητες η Τουρκία δεν θα επιτρέψει πόντιση καλωδίου χωρίς την έγκρισή της.
Ωστόσο, το πρόβλημα γίνεται ακόμα δυσμενέστερο για το καλώδιο και τις έρευνες ανατολικά του 28ου μεσημβρινού και μέχρι την Κύπρο και τούτο διότι ΑΟΖ ανατολικά του 28ου είναι ανύπαρκτη, μη οριοθετημένη και κανένας δεν έχει δικαίωμα για έρευνες και πόντιση καλωδίου. Οι υπογραφείς από την κυβέρνηση της μέσης γραμμής ΑΟΖ Ελλάδας – Αιγύπτου αποδέχτηκαν την προϋπόθεση της Αίγυπτου ότι η Ελλάδα για να οριοθετήσει ΑΟΖ ανατολικά του 28ου μεσημβρινού πρέπει να έχει και τη συμφωνία της Αιγύπτου.
Με βάση τη συμφωνία μέσης γραμμής Ελλάδας – Αίγυπτου, οι κυβερνητικές και αντιπολιτευτικές θέσεις και δηλώσεις ότι η Ελλάδα θα οριοθετήσει ΑΟΖ με την Κύπρο σε κατάλληλο χρόνο και ότι πρέπει τώρα να ορίσουμε ΑΟΖ Ελλάδας – Κύπρου είναι για τα κλάματα, διότι δεν μπορεί να οριστεί χωρίς την έγκριση της Αιγύπτου. Ο περιορισμός αυτός ετέθη κατόπιν απαίτησης της Τουρκίας προς τον τότε Αμερικανό ΥΠΕΞ Πομπέο.