- Από τη Μαρία Παναγιώτου
Επιβεβαίωσε το δημοσίευμα της «δημοκρατίας» ο υπουργός Υγείας Αδωνις Γεωργιάδης για το δολοφονικό, όπως αποδεικνύεται, κρατικό έλλειμμα ελέγχων στον τομέα της Υγείας, που δημιούργησε ο πρώτος νόμος των κυβερνήσεων του Κυριάκου Μητσοτάκη, το 2019, περί επιτελικού κράτους. Παραδέχτηκε, δηλαδή, το επιτελικό μπάχαλο που προκάλεσε η απουσία επιθεωρητών του Δημοσίου.
«Υπάρχει κρατική ευθύνη στον θάνατο του καλλιτέχνη, υπό την έννοια ότι δεν μπορέσαμε να εντοπίσουμε αυτούς τους συγκεκριμένους απατεώνες ή και άλλους» είπε συγκεκριμένα ο υπουργός σε συνέντευξη που έδωσε στον τηλεοπτικό σταθμό Mega.
Ενώ στη συνέχεια άφησε αιχμές που έφτασαν μέχρι το Μαξίμου, για την κατάργηση ουσιαστικά των επιθεωρητών Υγείας ή τυπικώς την απορρόφησή τους από την Εθνική Αρχή Διαφάνειας (ΕΑΔ), η οποία δημιουργήθηκε με τον ίδιο νόμο, αλλά η δράση της είναι παραπάνω από πλημμελής ειδικά στον τομέα της Υγείας. «Ο έλεγχος των γιατρών του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών (ΙΣΑ) δεν έχει μεγάλη δικαστική αρμοδιότητα, δεν είναι οι άνθρωποι εκπαιδευμένοι ελεγκτές.
Ο σοβαρότερος ελεγκτικός μηχανισμός είναι η Εθνική Αρχή Διαφάνειας, που έχει απορροφήσει το παλαιό Σώμα Επιθεωρητών Υγείας. Το ΣΕΥΠ καταργήθηκε το 2019, όταν εγώ δεν ήμουν υπουργός Υγείας. Ολες οι πολιτικές κρίνονται στην πράξη, θα πω μόνο αυτό. Θα τα δούμε όλα αυτά από την αρχή» είπε χαρακτηριστικά, συμπληρώνοντας ότι δεν θα ήταν αντίθετος «στην επανίδρυση του ΣΕΥΠ που είναι εστιασμένο στην Υγεία».
Υπενθυμίζουμε ότι στο χθεσινό μας δημοσίευμα αναφέραμε πως ο νόμος έδινε αρμοδιότητα στους επιθεωρητές Υγείας τόσο να παρεμβαίνουν σε όλους τους φορείς παροχής υπηρεσιών υγείας και πρόνοιας του ιδιωτικού τομέα όσο και να ελέγχουν και να διαπιστώνουν τη νόμιμη, εύρυθμη και αποτελεσματική λειτουργία τους, αλλά ακόμα και να διεξάγουν αυτεπάγγελτες έρευνες, παράλληλα και ανεξάρτητα από τις αστυνομικές Αρχές.
Κάτι που προφανώς δεν γίνεται πλέον με τραγικά αποτελέσματα όπως αποδείχθηκε με τον θάνατο του τραγουδιστή Γιώργου Μαζωνάκη.
Από την άλλη, βέβαια, ο κ. Γεωργιάδης υπερασπίστηκε την παρουσία του σε κλινική μακροζωίας στα νότια προάστια, όπου μάλιστα έκοψε και την κόκκινη κορδέλα στη διάρκεια των εγκαινίων.
Απάντησε πως η συγκεκριμένη μονάδα έχει ελεγχθεί, εκφράζοντας την εμπιστοσύνη του στους ανθρώπους που εργάζονται σε αυτή. «Είναι ελεγμένη και πάρα πολύ σοβαρή, με σοβαρούς ανθρώπους» ανέφερε χαρακτηριστικά.
Κανείς, βέβαια, δεν αμφισβήτησε πως η συγκεκριμένη κλινική είναι αδειοδοτημένη ούτε ότι δουλεύουν σε αυτή και επιστήμονες με κατάλληλα ως προς τις πράξεις που ασκούν εχέγγυα. Οι κλινικές όμως αυτές, που πουλούν… αθανασία, είναι κομμάτι του ίδιου διαλόγου που διεξάγεται στη δημόσια σφαίρα γιατί ακόμα κι αν δεν κάνουν παράνομα ιατρικές πράξεις, εγκαθιστούν μία αντιεπιστημονική λογική που απομακρύνει από την ιατρική και τις πραγματικές θεραπευτικές επιλογές και μπορεί να αναδειχτεί επικίνδυνη εξ αυτού και μόνο. Και η σφραγίδα του υπουργού Υγείας στα εγκαίνια σίγουρα βοηθάει στην καθιέρωσή τους στην κοινή λογική.
Η συγκεκριμένη κλινική, μάλιστα, μεταξύ των θεραπειών που διαφημίζει για μακροζωία, είναι η κυτταρική αναγέννηση (όπως κι αν αυτή γίνεται) και η μεταβολική αποτοξίνωση μέσω και ενδοφλέβιων εγχύσεων μικροθεραπευτικών συστατικών. Τι έχει να πει, άραγε, η επιστημονική κοινότητα και γι’ αυτές τις θεραπείες;
Ο υπουργός Υγείας, μάλιστα, φρόντισε να εισαγάγει στην κουβέντα ακόμα και τουρκικό… κίνδυνο για να υπερασπιστεί την παρουσία του στην κλινική.
«Ενα κεφάλαιο είναι εάν θέλουμε η Ελλάδα να μείνει έξω από το longevity, να πεις “στην Ελλάδα απαγορεύονται όλες τις κλινικές ευεξίας”. Αμα το πεις αυτό, τότε στην ουσία λες ότι όσοι στην Ελλάδα θέλουν να κάνουν αυτό το πράγμα πρέπει να πάνε στην Τουρκία. Γιατί στην Τουρκία γίνεται ο χαμός με αυτές τις κλινικές» είπε συγκεκριμένα ο υπουργός, συμπληρώνοντας πως δεν θέλει να μείνει η Ελλάδα έξω από αυτό και να κοιτάει. Πόλεμος με την Τουρκία, αλλά… για την ευεξία! Παράλληλα, είπε, βέβαια, πως «εγώ, ως υπουργός Υγείας, λέω να μην πιστεύετε όλα αυτά τα εναλλακτικά. Αμα ακούτε κβαντικά και τέτοια, να φεύγετε μακριά». Θα έπρεπε, επομένως, να είχε μείνει κι αυτός μακριά όταν έλαβε την πρόσκληση των εγκαινίων.