Η Κεντροαριστερά είναι δίχως αμφιβολία ο μεγάλος ασθενής του πολιτικού συστήματος. Δεν χωράει αμφιβολία πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης μοιάζει ανίκητος γιατί ο Αλέξης Τσίπρας και ο Νίκος Ανδρουλάκης μοιάζουν… μικροί. Για την ακρίβεια, πολύ μικροί και μάλλον λίγοι, αδύναμοι όχι μόνο να αναδειχθούν ως δεύτερος πόλος εξουσίας αλλά ακόμα και να φτάσουν ένα ποσοστό που θα αγγίζει το 20%. Τα ψέματα, όμως, και για τους δύο τελειώνουν, καθώς στην τελική ευθεία για τις κάλπες θα χρειαστεί να φύγουν από τη βολή των κομματικών τους γραφείων, να ρισκάρουν και να πάρουν πρωτοβουλίες ώστε να ανεβάσουν τα ποσοστά τους και να καταστούν απειλή για τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Σε διαφορετική περίπτωση και οι δύο γνωρίζουν πως θα βρεθούν με την πλάτη στον τοίχο. Ο μεν Ανδρουλάκης θα έρθει αντιμέτωπος με μια εσωκομματική αντιπολίτευση που τον περιμένει στη γωνία και ο δε Τσίπρας αντιμέτωπος με ένα ανύπαρκτο κόμμα που αποτελείται από δευτεροκλασάτα στελέχη που αντιλαμβάνονται την πολιτική ως 100άρι που οδηγεί στη Βουλή.
Αν σε όλα τα παραπάνω προβλήματα προστεθεί και η σκιά του Σαμαρά, τότε εύκολα κάποιος αντιλαμβάνεται πως οι εκλογές αυτές αποκτούν χαρακτηριστικά υπαρξιακά για την Κεντροαριστερά. «Αν ο Αντώνης Σαμαράς δώσει τον τόνο της αντιπολίτευσης στον δρόμο προς τις κάλπες, τότε θα μείνουμε χωρίς οξυγόνο» ανέφερε χαρακτηριστικά στέλεχος της προοδευτικής παράταξης, που βρίσκεται ανάμεσα στα δύο κόμματα, εξηγώντας με νόημα πως «αν το δίπολο τεθεί ανάμεσα στη δεξιά ατζέντα Σαμαρά και τη νεοφιλελεύθερη ατζέντα Μητσοτάκη, τότε η Κεντροαριστερά θα βρεθεί σε κρίση διαρκείας με επιπτώσεις που θα εμφανίζονται τα επόμενα 20 χρόνια.
Δρόμοι παράλληλοι
Ο Αλέξης Τσίπρας και ο Νίκος Ανδρουλάκης ακολουθούν δρόμους παράλληλους. Πουθενά και σε κανένα σημείο οι δύο ηγέτες δεν επικοινωνούν. Αντίθετα, όσο περνάει ο καιρός τόσο περισσότερο τονίζουν αυτά που τους χωρίζουν. Η στρατηγική της σύγκρουσης είναι δεδομένη και από τις δυο πλευρές αντιλαμβάνονται τη σχέση τους ως zero sum game (παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος), κοινώς σε ένα παιχνίδι όπου το πολιτικό κέρδος του ενός θεωρείται ήττα για τον άλλο. Το ερώτημα, επομένως, είναι αν ο ανταγωνισμός θα παραμείνει παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος ή αν μπορεί να μετατραπεί σε πεδίο συνεργασίας, όπου η ενίσχυση του ευρύτερου προοδευτικού χώρου δεν θα αντιμετωπίζεται ως απειλή για την πολιτική αυτονομία κάθε πλευράς.
Παιχνίδια εντυπώσεων
Ελλείψει σχεδίου, προοπτικής συνεργασίας και συγκλίσεων, οι δύο πρόεδροι έχουν μετατρέψει την πολιτική ζωή του τόπου σε μεταγραφικό παζάρι και μάλιστα ελεύθερων παικτών (αυτών, δηλαδή, που δεν έχουν ομάδα και βρίσκονται στα αζήτητα). Ο Νίκος Ανδρουλάκης είναι δίχως αμφιβολία ο μεγάλος πρωταγωνιστής αυτών των μεταγραφών, καθώς έχει πάρει στο ΠΑΣΟΚ ουκ ολίγα στελέχη από τον πρώην ΣΥΡΙΖΑ. Ενδεικτικά, τον Νίκο Φαραντούρη, που είχε φτάσει να είναι μέχρι και υποψήφιος αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ, τον ακραιφνή κασσελακικό Πέτρο Παππά, τη Ράνια Θρασκιά, προσωπική επιλογή του Αλέξη Τσίπρα, την Ολυμπία Τελιγιορίδου και άλλους. Υπάρχουν, όμως, και περιπτώσεις που συζητούνται, χωρίς να έχει ολοκληρωθεί η μετακίνηση. Για παράδειγμα, δημοσιεύματα έχουν αναφέρει ως πρόσωπα που έχουν βρεθεί στο ραντάρ του ΠΑΣΟΚ τη Νίνα Κασιμάτη, τον Ευάγγελο Αποστολάκη, τον Αλέξανδρο Αυλωνίτη, τη Γιώτα Πούλου και τη Μυρτώ Κοροβέση.
Ο Τσίπρας
Μπορεί ο Αλέξης Τσίπρας να μην έχει κάνει τόσες μεταγραφές, όμως δεν είναι λίγα τα στελέχη που έκαναν την αντίθετη διαδρομή. Ο Γιώργος Σιακαντάρης συμμετείχε στη διαμόρφωση του πολιτικού μανιφέστου του Τσίπρα και είναι στο Εθνικό Συμβούλιο της ΕΛΑΣ ως συντονιστής ομάδας εργασίας ΙΝΑΤ. Η Μαριζέτα Αντωνοπούλου είναι πρώην αναπληρώτρια γραμματέας – τομεάρχης Εργασίας του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛ. και υποψήφια Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ το 2023. Σήμερα είναι τομεάρχης Κοινωνικής Πολιτικής/Παιδί και Οικογένεια της ΕΛΑΣ. Ο Μαρίνος Σκανδάμης είναι πρώην τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη του ΠΑΣΟΚ- ΚΙΝ.ΑΛ. και πρώην στέλεχος σε κυβερνητικές θέσεις. Σήμερα είναι τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη της ΕΛΑΣ. Ο Αντώνης Σαουλίδης είναι πρώην στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και υποστηρικτής του νέου φορέα του Τσίπρα, σήμερα είναι αναπληρωτής τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη στην ΕΛΑΣ. Οπως, μάλιστα, μαθαίνουμε, θα υπάρχει και συνέχεια των μετεγγραφών, καθώς ήδη ορισμένοι είναι με το ένα πόδι στο κόμμα Τσίπρα, ενώ πολλοί περιμένουν τις εξελίξεις με τα ψηφοδέλτια για να πάρουν τις αποφάσεις τους.
Ο γύρος των δημοσκοπήσεων του Σεπτεμβρίου δεν προκαλεί μέχρι τώρα μεγάλες ανατροπές. Υπό αυτό το πρίσμα ορισμένα στελέχη των δύο χώρων που βρίσκονται μεταξύ Τσίπρα και Ανδρουλάκη ετοιμάζουν μια πρωτοβουλία διαλόγου που θα επιχειρήσει να φέρει κοντά τους δυο χώρους, δημιουργώντας γέφυρες μεταξύ της Αμαλίας και της Χαριλάου Τρικούπη. Από την άλλη πλευρά, ωστόσο, φαίνεται πως προκαλούνται και αντίρροπες τάσεις. Οπως χαρακτηριστικά μαθαίνουμε, οι Δούρου και Παππάς επιχειρούν με κάθε τρόπο να υπάρξει διάλογος μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ στη λογική της δημιουργίας ενός αντι-Τσίπρα μετώπου. Το τελευταίο είναι κοινό ζητούμενο τόσο για τους τρεις του ΣΥΡΙΖΑ όσο όμως και για τον Νίκο Ανδρουλάκη. Το αν, βέβαια, μπορεί αυτό να επιτευχθεί είναι ένα άλλο ζητούμενο, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ κουβαλάει πολλά βαρίδια πάνω του.