Hταν 39 ετών, προϊστάμενος του τμήματος Σχεδιασμού Δικτύου της εταιρίας κινητής τηλεφωνίας Vodafone, και βρέθηκε απαγχονισμένος στο σπίτι του στον Κολωνό, στις 9 Μαρτίου του 2005. Η ιστορία του Κώστα Τσαλικίδη μπορεί να μην είχε δει ποτέ το φως της δημοσιότητας, εάν δεν συνδεόταν με το μεγαλύτερο πολιτικό σκάνδαλο στη μεταπολιτευτική ιστορία της χώρας, την υπόθεση των υποκλοπών!
Η οικογένειά του, έξι χρόνια μετά τον θάνατό του, συνεχίζει να ψάχνει τη δικαίωση.
Με νομικές ενέργειες προσπαθεί να βρει την άκρη του νήματος στον θάνατο του δικού της ανθρώπου. Ηδη έχει καταθέσει αγωγή κατά της εταιρίας και του τότε διευθύνοντος συμβούλου της, Γιώργο Κορωνιά, με την οποία ζητάει αποζημίωση για ηθική βλάβη ύψους 15.000.000 ευρώ. Παράλληλα, η οικογένεια, διά των πληρεξούσιων δικηγόρων της, προτίθεται τις επόμενες ημέρες να ζητήσει και την ανάσυρση από το αρχείο της δικογραφίας για τον θάνατο του Κώστα Τσαλικίδη και τον συσχετισμό της με την υπόθεση των υποκλοπών, για την οποία μόλις την Παρασκευή ασκήθηκε ποινική δίωξη για το κακούργημα της απόπειρας διακεκριμένης κατασκοπίας κατά παντός υπευθύνου.
Εξάλλου, οι συγγενείς του ποτέ δεν σταμάτησαν να ερευνούν τον μυστηριώδη θάνατό του, επισημαίνοντας τις παράξενες συμπτώσεις που τον ακολούθησαν. Μόλις μία ημέρα μετά την 9η Μαρτίου 2005, ο τότε πρόεδρος του Δ.Σ. της Vodafone, Γιώργος Κορωνιάς, ενημέρωνε τον τότε πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή για το σκάνδαλο των υποκλοπών, παρότι όμως το παράνομο λογισμικό είχε ανακαλυφθεί στις 4 Μαρτίου και είχε διαγραφεί στις 8 Μαρτίου 2005.
Πάντως, σύμφωνα με το πόρισμα του εισαγγελέα Ιωάννη Διώτη, μπορεί ο θάνατος του Κώστα Τσαλικίδη να οφειλόταν σε αυτοκτονία, ωστόσο συνδεόταν άμεσα με την υπόθεση των υποκλοπών. Οπως αναφερόταν στο πόρισμα, «δεν είναι τυχαίο ότι ο Τσαλικίδης ήταν ο εξουσιοδοτημένος χρήστης του λογισμικού νομίμων συνακροάσεων της Vodafone και παραλήπτης του σχετικού υλικού από την προμηθεύτρια εταιρία Ericsson. Την ίδια στιγμή, είχε εκμυστηρευτεί στους οικείους του ότι θα κλείσει η εταιρία λόγω ενός μεγάλου σκανδάλου και χαρακτήριζε «ζήτημα ζωής και θανάτου» την αποχώρησή του από αυτή.
Βάσω Παλαιού
