Ο Βλαντιμίρ Πούτιν είναι ο απόλυτος ρυθμιστής για τη Δύση, ειδικά σε μια συγκυρία όπου ο Ντόναλντ Τραμπ καίγεται να ρίξει τις τιμές στα καύσιμα προτού ανοίξουν οι αμερικανικές κάλπες. Η κυβέρνηση Τραμπ, βλέποντας το κόστος ζωής να απειλεί την πολιτική της επιβίωση εν όψει εκλογών, ποντάρει πλέον ανοιχτά στη «διπλωματία του ντίζελ», χρησιμοποιώντας την άρση των αμερικανικών κυρώσεων στο ρωσικό πετρέλαιο ως δόλωμα για να σύρει το Κρεμλίνο στο τραπέζι των συζητήσεων.
Οι αριθμοί δεν λένε ψέματα: η Ουάσινγκτον έχει ανάγκη τους 3,5 εκατομμύρια τόνους ντίζελ που υποσχέθηκε να ρίξει η Μόσχα στην παγκόσμια αγορά μέχρι τον Δεκέμβριο. Σε αυτό το γεωπολιτικό πόκερ, η απομόνωση της Ρωσίας αποδεικνύεται προσχηματική, κάτι που επιβεβαίωσε κυνικά και ο Ρώσος αντιπρόεδρος Αλεξάντρ Νόβακ, υπενθυμίζοντας πως η Ευρωπαϊκή Ενωση συνέχισε να αγοράζει ρωσικούς ενεργειακούς πόρους αξίας 320 δισεκατομμυρίων δολαρίων εν μέσω του πολέμου.
Ο Τραμπ επιδιώκει διακαώς μια διεθνή επιτυχία που θα φέρει φθηνή βενζίνη στον ψηφοφόρο. Γι’ αυτό ανοίγει όλα τα μέτωπα, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να συναντήσει τον Κιμ Γιονγκ Ουν, ενώ παράλληλα διαμηνύει, με έντονο ύφος, στους Χούθι, οι οποίοι επιτέθηκαν σε σαουδαραβικά αεροδρόμια, πως «παρεκτρέπονται πολύ άσχημα».
Μονομερώς
Εν μέσω αυτής της προεκλογικής αγωνίας, ο Αμερικανός πρόεδρος έφτασε στο σημείο να ανακοινώσει μονομερώς μια ενεργειακή εκεχειρία στην Ουκρανία. Οταν πιέστηκε από τους δημοσιογράφους για το πώς προέκυψε η συμφωνία, απάντησε αφοπλιστικά: «Λοιπόν, συμφώνησαν. Επειδή είπα εγώ ότι συμφωνούν». Η δήλωση αυτή εγκλώβισε στρατηγικά τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι. Ο Ουκρανός πρόεδρος πιέστηκε αφόρητα να σταματήσει τα πλήγματα στα ρωσικά διυλιστήρια.
Υπάκουσε, τηρώντας στάση αναμονής για 48 ώρες, αλλά είδε τη Μόσχα να αγνοεί επιδεικτικά τα αμερικανικά κελεύσματα. Οι ρωσικές δυνάμεις χτύπησαν άμεσα 19 ουκρανικές περιφέρειες με βαλλιστικούς πυραύλους και drones, σκοτώνοντας αμάχους στο Χάρκοβο και πλήττοντας κρίσιμες υποδομές στο Κίεβο.
Ο Ζελένσκι, βλέποντας την Ουάσινγκτον να μην τον προειδοποιεί καν για τις αεροπορικές επιδρομές, συνειδητοποιεί πως η χώρα του σπρώχνεται σε ένα διαπραγματευτικό αδιέξοδο. Αδυνατεί να καθίσει στο τραπέζι της ειρήνης τώρα, διότι χωρίς αμερικανικές εγγυήσεις ασφαλείας μια συμφωνία θα σήμαινε άμεση παραχώρηση του 11% του Ντονμπάς στη Ρωσία. Μια τέτοια συνθηκολόγηση θα τον καθιστούσε πολιτικά νεκρό στο εσωτερικό της Ουκρανίας.
Ωμός κυνισμός
Η μυστική συνάντηση στο Μαϊάμι ανέδειξε τον ωμό κυνισμό της νέας πραγματικότητας. Εκεί οι απεσταλμένοι του Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ και Στιβ Γουίτκοφ, εξήγησαν σε Ουκρανούς και Ευρωπαίους αξιωματούχους το σχέδιο δράσης, παραδεχόμενοι ανοιχτά πως ο Πούτιν δεν έχει πρόθεση να τερματίσει τον πόλεμο. Ζήτησαν όμως από το Κίεβο να παγώσει τις επιθέσεις του, ελπίζοντας πως η άρση του εμπάργκο θα λειτουργήσει ως αντάλλαγμα για τη Μόσχα.
Το Κρεμλίνο δεν άφησε κανένα περιθώριο αυταπατών ακόμα και αν, σύμφωνα με ανακοίνωση του ρωσικού υπουργείου Αμυνας, ο ρωσικός στρατός δεν έχει επιτεθεί από την Κυριακή σε ουκρανικές ενεργειακές υποδομές. Ο Ντμίτρι Πεσκόφ άδειασε τις φαντασιώσεις περί εκεχειρίας, λέγοντας απλώς πως η Ρωσία πουλάει τα προϊόντα της στην παγκόσμια αγορά. Η εξωτερική πολιτική υπαγορεύεται, όπως πάντα, από τις εγχώριες οικονομικές ανάγκες, ο Πούτιν κρατάει τα κλειδιά της ενεργειακής σταθερότητας και η Ουκρανία καλείται να πληρώσει το τίμημα, κάνοντας υποχωρήσεις χωρίς κανένα ουσιαστικό αντίκρισμα.
