Το μεγάλο πολιτικό τσίρκο σε κυβέρνηση και ΠΑΣΟΚ συνεχίζεται, με τον πρωθυπουργό ωσεί παρόντα να κοιτά μόνο το πώς θα διασωθεί και θα πέσει στα μαλακά, την ώρα που η χώρα εκχωρεί, με δική του ευθύνη, τα τελευταία ψιχία αξιοπρέπειας.
Ο Γ. Παπανδρέου είναι θεατής όσων συμβαίνουν στην Ευρώπη (απλώς τον ενημερώνουν για τυπικούς λόγους, όπως έγινε χθες με την κυρία Ανγκελα Μέρκελ). Τόσο ο ίδιος όσο και ο αντ’ αυτού Ευάγγελος Βενιζέλος έχουν πλέον παραδώσει την εξουσία, όπως πρώτη είχε αποκαλύψει η «δημοκρατία», στον Γερμανό υπερπρωθυπουργό Χορστ Ράιχενμπαχ και τον εκπρόσωπο του ΔΝΤ στην Αθήνα Μπομπ Τράα, που ετοιμάζεται να αναλάβει τον ουσιαστικό έλεγχο των ελληνικών τραπεζών. Το δίδυμο της συμφοράς Παπανδρέου και Βενιζέλος απλώς θα παραμείνει τυπικά (όσο αντέξει) στις θέσεις του για να εκτελεί τις «άνωθεν εντολές». Οπως και στη Σύνοδο της 21ης Ιουλίου, έτσι και τώρα θα πάρουν τις οδηγίες που θα κληθούν να εφαρμόσουν.
Και ενώ συμβαίνουν αυτά, το παιχνίδι με τις διαρροές για συγκυβέρνηση συνεχίζεται από το Μαξίμου, την ώρα που για λόγους εσωκομματικής κατανάλωσης το διαψεύδουν.
Το κοστούμι της δήθεν κυβέρνησης «εθνικής ενότητας», που πρόβαραν τα αφεντικά της διαπλοκής, συνεχίζει να φοριέται, πότε με την ανάγκη για σύγκληση του «συμβουλίου του στέμματος» με τη συμμετοχή των πρώην πρωθυπουργών -εξ ου και η «νεκρανάσταση» προσφάτως του κυρίως υπευθύνου για την κατάσταση της Ελλάδας Κώστα Σημίτη- και πότε με δηλώσεις… επιφανών και μη του ΠΑΣΟΚ για συγκυβέρνηση. Στο σχέδιο αυτό εμπλέκουν και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια, ο οποίος δεν δείχνει να ανθίσταται στις έως τώρα επιθυμίες του «πολιτικού του παιδιού» Γ. Παπανδρέου.
Το βέβαιο είναι ότι κανείς πλέον δεν λογαριάζει τον κ. Παπανδρέου, μια και τον θεωρούν «καμένο χαρτί». Χαρακτηριστικά είναι τα τηλεγραφήματα του Reuters, που αναφέρουν τις εξομολογήσεις του κ. Παπανδρέου σε συνεργάτες του ότι φεύγει, και άλλα που μιλούν για τον σχηματισμό κυβέρνησης χωρίς τη συμμετοχή του. Μπορεί οι τελευταίοι πραίτορές του (όπως ο Ηλίας Μόσιαλος) να επιχειρούν να πείσουν ακόμη και τους εαυτούς τους ότι ο κ. Παπανδρέου δεν σκοπεύει να παραιτηθεί, αλλά δεν πείθουν. Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ δηλώνουν ότι θα επιχειρήσουν να δουν τον πρόεδρο της Ν.Δ. για να τον πείσουν για την ανάγκη σχηματισμού κυβέρνησης εθνικής ενότητας, ενώ υπουργοί όπως η Αννα Διαμαντοπούλου μιλούν για πολιτικές «έκτακτης ανάγκης» και εξάντληση κάθε προσπάθειας συνεννόησης.
«Ο Σημίτης έκανε την Ελλάδα τριτοκοσμική»
Η Ελλάδα είναι «μια χώρα του Τρίτου Κόσμου», στην οποία «αν εφαρμοζόταν η φορολογική νομοθεσία, όλοι οι γιατροί θα ήταν στη φυλακή» και όπου μία κυβέρνηση (σ.σ.: εννοεί την κυβέρνηση Σημίτη και τις τιτλοποιήσεις) «εντόπισε, προπώλησε και σπατάλησε τα μελλοντικά έσοδα από οτιδήποτε μπορούσε να πωληθεί, όπως διόδια, λαχεία, αεροπορικά τέλη, κ.λπ.» γράφει ο γνωστός Αμερικανός δημοσιογράφος Μάικλ Λιούις στο βιβλίο του «Μπούμερανγκ: Ταξίδια στον νέο Τρίτο Κόσμο» που κυκλοφόρησε πρόσφατα.
Πρόκειται για απόψεις που διασύρουν τη χώρα και αναδεικνύουν τις ευθύνες της κυβέρνησης του Μνημονίου και των κυβερνήσεων Σημίτη γι’ αυτόν τον διασυρμό.
Ο δημοσιογράφος του «Vanity Fair» γράφει ότι επί Κ. Σημίτη και υπό την καθοδήγηση της Goldman Sachs η Ελλάδα μετετράπη σε ένα χωριό Ποτέμκιν, όπου η βιτρίνα της οικονομίας εμφανιζόταν ισχυρή. Πίσω από τη βιτρίνα υπήρχαν, όμως, μόνο χρέη και έσοδα που είχαν αφαιρεθεί από τις επόμενες γενιές.
Ο Λιούις στην ουσία περιέλαβε στο βιβλίο τις έρευνες που είχαν δημοσιευτεί στο αμερικανικό περιοδικό από τα ταξίδια του σε Ιρλανδία, Ισλανδία, Ελλάδα και Γερμανία. Κατά τον Λιούις, η χώρα μας βρίσκεται αντιμέτωπη με «πλήρη ηθική κατάπτωση», στην οποία χώρα η κυβέρνηση το πρώτο που έκανε σε κάθε προεκλογική χρονιά ήταν «να αποσύρει τους φορολογικούς ελεγκτές από τους δρόμους». Η Ελλάδα είναι «η χώρα όπου οι σιδηρόδρομοι κοστίζουν 700.000.000 ευρώ τον χρόνο, έχουν έσοδα 100.000.000 και ο μέσος μισθός είναι 65.000» γράφει ο Αμερικανός δημοσιογράφος.
Μειώσεις μισθών πάνω από 40% και στις εισηγμένες ΔΕΚΟ
Περικοπές που σε ορισμένες περιπτώσεις θα ξεπεράσουν το 40% φέρνει το νέο μισθολόγιο στις αποδοχές και των περίπου 70.000 εργαζομένων στις εισηγμένες στο Χρηματιστήριο δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμούς, καθώς εντάσσονται και αυτοί εκείνοι στις διατάξεις.
Ειδικότερα, όπως προβλέπεται στο σχέδιο νόμου, επιβάλλεται ανώτατο όριο μηνιαίων αποδοχών για κάθε εκπαιδευτική βαθμίδα αντίστοιχο με αυτό που ισχύει για μόνιμους και αορίστου χρόνου υπαλλήλους στο Δημόσιο και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Στις εισηγμένες επιχειρήσεις όπου θα εφαρμοστεί το νέο μισθολόγιο περιλαμβάνονται η ΔΕΗ, η ΕΥΔΑΠ, η ΕΥΑΘ, τα ΕΛ.ΠΕ., ο ΟΛΠ, ο ΟΑΘ, ο ΟΠΑΠ, η Αγροτική Τράπεζα και το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο.
Στις επιχειρήσεις αυτές καταργούνται οι ισχύουσες σήμερα συλλογικές συμβάσεις και οι υπάλληλοί τους θα αμείβονται με βασικούς μισθούς και τα επιδόματα που θα δικαιούνται, όπως και οι εργαζόμενοι στον στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα.
Για παράδειγμα, εργαζόμενος στη ΔΕΗ που λαμβάνει σήμερα 2.400 ευρώ θα έχει συνολικές αποδοχές 1.700 ευρώ το μήνα, δηλαδή μείωση 700 ευρώ. Ως ανώτατο πλαφόν αποδοχών ορίζεται για τους υπαλλήλους Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης (Π.Ε.) το ποσό των 3.000 ευρώ μεικτά, με εξαίρεση τα ανώτατα διευθυντικά στελέχη και το τεχνικό προσωπικό στις ΔΕΚΟ, τα οποία θα αμείβονται με περίπου 3.500-4.000 ευρώ καθαρά, όσο και οι γενικοί γραμματείς των υπουργείων.
Στα ΝΠΙΔ και σε όλες τις ΔΕΚΟ καθορίζεται επίσης ότι το μέσο κατά κεφαλήν κόστος των αποδοχών απαγορεύεται να υπερβαίνει τα 1.900 ευρώ, άλλως θα διακόπτονται οι επιχορηγήσεις στους φορείς. Η εφαρμογή του νέου μισθολογίου στις εισηγμένες ΔΕΚΟ και στα Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου θα ξεκινήσει, πάντως, από την 1η Ιανουαρίου του 2012 και όχι από την 1η του επόμενου μήνα, όπως στον υπόλοιπο δημόσιο τομέα.
Πάντως οι συνδικαλιστές των ΔΕΚΟ προειδοποιούν με κινητοποιήσεις. Ηδη ο πρόεδρος των εργαζομένων στην ΕΥΔΑΠ Βαγγέλης Δημούδης προανήγγειλε την κατάληψη των κεντρικών κτιρίων της διοίκησης της εταιρίας στα Ιλίσια σήμερα το πρωί, γεγονός που δείχνει ότι η κυβέρνηση θα βρεθεί αντιμέτωπη με τους εργαζομένους, οι οποίοι παραδοσιακά στήριζαν το κυβερνών κόμμα.
Μακάριος Β. Λαζαρίδης
