Στη δίνη της κρίσης στροβιλίζονται οι Ισπανία, Πορτογαλία και Ιταλία. Η κυβέρνηση Ραχόι στη Μαδρίτη βρίσκεται πλέον σε ανοιχτή σύγκρουση με την κοινωνία και τα συνδικάτα, που έχουν προκηρύξει απεργιακές κινητοποιήσεις για τις 29 Απριλίου, κάνοντας λόγο για «μία οικονομική και κοινωνική κατάσταση εκτάκτου ανάγκης». Σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της υπομονής, οι νέες δημοσιονομικές περικοπές ύψους περίπου 10 δισ. ευρώ, που ανακοινώθηκαν στους τομείς της υγείας και της παιδείας. Τα νέα μέτρα προβλέπουν μειώσεις σχολείων και καθηγητών, αύξηση του αριθμού των μαθητών και του ωραρίου εργασίας των καθηγητών.
Την ίδια ώρα στην Πορτογαλία, παρά τη σκληρή λιτότητα από την κυβέρνηση του Πέδρο Πάσος Κοέλιο, το δημοσιονομικό έλλειμμα διευρύνεται. Συγκεκριμένα, αυξήθηκε στα 1,64 δισ. ευρώ το πρώτο τρίμηνο του 2012, από 892.000.000 ευρώ το αντίστοιχο τρίμηνο του 2011, καθώς τα έσοδα υποχώρησαν 4,4% λόγω της πτώσης κατά 5,8% των φορολογικών εσόδων, ενώ οι δαπάνες αυξήθηκαν 3,5%, κυρίως εξαιτίας της μεταφοράς 348.000.000 ευρώ στο κρατικό δίκτυο RTP και της ανόδου των επιδομάτων ανεργίας.
Στην Ιταλία, ωστόσο, αισιόδοξος εμφανίστηκε ο πρωθυπουργός της χώρας Μάριο Μόντι κατά την επίσκεψή του στη Διεθνή Εκθεση Επίπλου του Μιλάνου. Ο ίδιος δήλωσε ότι για την ώρα δεν τίθεται θέμα επιβολής φόρου στην ακίνητη περιουσία, χωρίς όμως να το αποκλείει για το μέλλον. Ο Μάριο Μόντι επανέλαβε ότι δεν πρέπει να εγκαταλειφθεί η οδός της δημοσιονομικής εξυγίανσης, καθώς «οι πολιτικοί ζήτησαν από τους μη πολιτικούς να δώσουν ένα χέρι βοήθειας και η χώρα βρέθηκε στο χείλος του γκρεμού επειδή, στο παρελθόν, οι κυβερνήσεις προχώρησαν σε πολλές παροχές, με μέτρα συχνά αντιφατικά».
Για ανεπάρκεια της ευρωπαϊκής πολιτικής τάξης κάνει, πάντως, λόγο σε άρθρο των συντακτών του το πρακτορείο Bloomberg. Το άρθρο αναφέρει ότι «ανεξάρτητα από το πόσο οργισμένοι είναι, οι Ευρωπαίοι ψηφοφόροι αξίζουν -και οι αγορές απαιτούν- έναν πιο τίμιο και ειλικρινή λόγο από τους πολιτικούς τους ηγέτες, μια πιο αξιόπιστη και ακριβή ανάλυση για το τι πρόκειται να επακολουθήσει στις χώρες τους». «Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί πρέπει να πουν στους λαούς τους ότι δεν είναι εκείνοι που αποφασίζουν για τα πάντα που τους αφορούν» γράφει το Bloomberg με αφορμή, βέβαια, τις εκλογικές αναμετρήσεις σε Γαλλία και Ελλάδα.
