«Ισότητα, διαφορετικότητα, καινοτομία». Το ιερό τρίπτυχο της νέας γαλλικής κυβέρνησης έχει τεθεί ήδη σε εφαρμογή. Για πρώτη φορά η «κυβερνητική ισότητα» τηρήθηκε ευλαβικά και με μαθηματική ακρίβεια στη γη η οποία κάποτε κυοφόρησε τα δημοκρατικά ιδεώδη που ενέπνευσαν τους λαούς όλης της Ευρώπης.
Ως γνωστόν οι πρώτες γαλλικές κυβερνήσεις της 5ης δημοκρατίας παρέμεναν κατεξοχήν «αρσενικές» για χρόνια και ο «δρόμος προς την ισότητα υπήρξε ιδιαιτέρως μακρύς», όπως εύστοχα σημείωσε η εφημερίδα «Liberation». Αυτή τη φορά, ωστόσο, η «γυναικοποίηση της κυβέρνησης», όπως υπογραμμίζει σύσσωμος ο γαλλικός Τύπος, «είναι γεγονός». Από τους 34 υπουργούς και υφυπουργούς της νεοσύστατης κυβέρνησης οι 17 είναι γυναίκες – αριθμός που αντιστοιχεί ακριβώς στο μισό του νέου κυβερνητικού σχήματος. Τα σημαντικότερα όμως υπουργεία, όπως εκείνα της Οικονομίας, των Εξωτερικών, των Εσωτερικών και της Αμυνας, πέρασαν σε ανδρικά χέρια, με εξαίρεση εκείνο της Δικαιοσύνης.
Οσο για τα πιο ηχηρά ονόματα της κυβέρνησης; Το υπουργείο Οικονομίας ανέλαβε ο Πιερ Μοσκοβισί, ο οποίος, δεδομένης της πλούσιας εμπειρίας του στις ευρωπαϊκές σχέσεις, έχει δημιουργήσει «μεγάλες προσδοκίες» όσον αφορά την αντεπίθεση στο γερμανικό μοντέλο λιτότητας. Ο Πιερ Μοσκοβισί, ο οποίος υπήρξε στενός συνεργάτης του τέως επικεφαλής του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος Καν, οραματίζεται τον επαναπροσανατολισμό της Ευρώπης. Εσπευσε δε να διασαφηνίσει ότι δεν θα επικυρώσει το ευρωπαϊκό σύμφωνο δημοσιονομικής πειθαρχίας.
Στο τιμόνι του υπουργείου Εξωτερικών διορίστηκε ο Λοράν Φαμπιούς, ο οποίος είχε διατελέσει πρωθυπουργός το 1984 επί προεδρίας Φρανσουά Μιτεράν σε ηλικία μόλις 37 ετών, γεγονός που τον έχρισε τον νεότερο πρωθυπουργό της σύγχρονης γαλλικής Ιστορίας.
Το υπουργείο Εσωτερικών ανέλαβε ο Μαουέλ Βαλ, γνωστός ως «δεξιά τάση των Γάλλων Σοσιαλιστών». Οσο για το «αίνιγμα Μαρτίν Ομπρί»; Οπως ανέφερε με σκωπτική διάθεση η εφημερίδα «Le Monde», «δεν έχει πια θέση ούτε στο Ματινιόν (πρωθυπουργικό μέγαρο) ούτε στην κυβέρνηση, δεδομένου ότι η άσπονδη εχθρός του Φρανσουά Ολάντ και θυγατέρα του Ζακ Ντελόρ «προσέβλεπε στην πρωθυπουργία ή τίποτα».
Αξίζει να σημειωθεί ότι, κατά τη διάρκεια του πρώτου υπουργικού συμβουλίου του Φρανσουά Ολάντ, προτάθηκε και εγκρίθηκε η μείωση κατά 30% των μισθών του Γάλλου Προέδρου και των υπουργών του, ενώ διανεμήθηκε στα μέλη της κυβέρνησης ένας «καταστατικός χάρτης δεοντολογίας», ο οποίος προβλέπει μια «υποδειγματική εκτελεστική εξουσία» και αποκλείει μεταξύ άλλων «πολυδάπανες υπουργικές μετακινήσεις, δώρα και ιδιωτικές προσκλήσεις»… Γαλατικά πολιτικά μαθήματα ενσυναίσθησης και αξιοπρέπειας…
Δήμητρα Αθανασοπούλου
