Ενα ακόμη επεισόδιο στο σίριαλ της προφυλάκισης της Βίκυς Σταμάτη – Τσοχατζοπούλου παίχθηκε χθες, με τη 49χρονη να μεταφέρεται από τις Φυλακές Κορυδαλλού στο Θριάσιο νοσοκομείο με γυναικολογικό πρόβλημα, τη στιγμή που μία ακόμα «δραματική» επιστολή της, γραμμένη στο σωφρονιστικό κατάστημα, έβλεπε το φως της δημοσιότητας.
Σύμφωνα με τους συνηγόρους της, η μεταφορά της κρίθηκε επιβεβλημένη για να αντιμετωπιστεί αιμορραγία γυναικολογικής φύσεως. Επιπλέον, οι συνήγοροί της τόνιζαν το γεγονός ότι η Βίκυ Σταμάτη συνεχίζει την απεργία πείνας.
Η κατηγορούμενη μεταφέρθηκε σε μονόκλινο ειδικό δωμάτιο για κρατουμένους στην παθολογική κλινική του νοσοκομείου, όπου και θα παραμείνει φρουρούμενη ώσπου να ολοκληρωθούν οι ιατρικές εξετάσεις.
Την ίδια ώρα, η γεμάτη συναισθηματικές εξάρσεις επιστολή, που συνέγραψε την Ημέρα της Μητέρας, δινόταν από τους συνηγόρους της στο Τύπο… Σε αυτήν η σύζυγος του Ακη Τσοχατζόπουλου για μία ακόμα φορά αυτοπαρουσιάζεται ως «τραγική ηρωίδα σε μια πολιτικοκοινωνική σαπουνόπερα», την οποία κάποιοι «θέλουν ιδανική αυτόχειρα στο τέλος της Μεταπολίτευσης»! Με λογοτεχνικό ύφος η κυρία Σταμάτη διερωτάται: «Γιατί κάποιοι με στιγμάτισαν, με δαιμονοποίησαν, με κατέστησαν σχεδόν οροθετική του πολιτικοκοινωνικού συστήματος, γιατί έπρεπε η φωτογραφία μου, η προσωπικότητά μου, η μητρότητα μου, η γυναικεία φύση μου να διασυρθούν; Να βιασθούν; Γιατί να βιώσω το μαρτύριο της τηλεοπτικής διαπόμπευσης εν μέσω χλευασμού, ύβρεων, λοιδορούμενη ενώπιον του φυσικού μου δικαστή;»
Στο επίκεντρο της επιστολής της βρίσκεται η συμβολική Ημέρα της εορτής της Μητέρας και το γεγονός ότι είναι μακριά από τον πεντέμισι ετών γιο της.
«Αυτή τη μέρα το εσωτερικό άβατο της ψυχής μου γέμισε ομίχλη, φόβο, δάκρυα, πόνο, ανεκπλήρωτη μητρική αγάπη, φροντίδα, ένα πελώριο γιατί» γράφει και συνεχίζει: «Τότε αποφασίζεις να επιχειρήσεις να ανοίξεις ένα παράθυρο επικοινωνίας με τον έξω κόσμο, φωνάζοντας δυνατά: ΓΙΑΤΙ;» Ούτε σε αυτήν την επιστολή η κυρία Σταμάτη ξεχνάει πάντως να επιτεθεί στη Δικαιοσύνη και στους λειτουργούς της, οι οποίοι αποφάσισαν την προφυλάκισή της, για την εμπλοκή της στην υπόθεση της απόκτησης των περιουσιακών στοιχείων του συζύγου της Ακη Τσοχατζόπουλου. Ετσι συνδέει την απόφαση αυτή, την οποία χαρακτηρίζει «σταύρωση», με το προεκλογικό κλίμα και βάλλει κατά της Δικαιοσύνης τονίζοντας: «Οι σταυρωτές μου διατεταγμένοι». Και συνεχίζει: «Κάποιοι, τελείως υποκριτικά φερόμενοι, ως Πόντιοι Πιλάτοι, έπλυναν τα χέρια τους από το τηλεοπτικό αίμα ως άλλοι ιεροεξεταστές του Μεσαίωνα, αφού μόλις είχαν ρίξει μια μάγισσα στην πυρά της καθάρσεως. Δικαιούμαι να ερωτήσω αν η Δικαιοσύνη ήταν παρούσα ή απούσα στη σταύρωσή μου; Δικαιούμαι να ερωτήσω τι κέρδισε η Δικαιοσύνη, τι απεκόμισε εις τον ακριβοδίκαιον ζυγόν της; Μήπως κέρδισε την αποενοχοποίησή της ή την αυτόματη προσαρμογή της σε προεκλογικούς σχεδιασμούς ή μήπως κέρδισε έτσι την αυτοκάθαρσή της; Γιατί η Δικαιοσύνη πρέπει να κερδίζει κάθε φορά την αποστολή της και όχι να λειτουργεί ως θεραπαινίδα του μαλακού υπογαστρίου της κοινής γνώμης. Γιατί η δημοκρατία, η Δικαιοσύνη δεν επιτρέπεται να εκδικούνται μια μητέρα ενός ανήλικου παιδιού». Αναφέρεται ακόμη, όπως και ο προφυλακισμένος σύζυγός της σε ανακοίνωσή του, σε «ανθρωποφαγία» αλλά και σε «τηλεοπτικό υπερθέαμα» και σε «σκηνικό» που ήταν έτοιμο με κοινό «απόλυτα καθοδηγούμενο».
Στην κατάληξη της επιστολής της η Β. Σταμάτη κάνει λόγο για το «γιατί ενός παιδιού απέναντι σε μια υποκριτική, άδικη προφυλάκιση της μάνας του» και αναφέρει χαρακτηριστικά: «Η Δικαιοσύνη οφείλει και πρέπει κατά τον νόμον, το Σύνταγμα, τις Διεθνείς Συνθήκες να προστατεύει την οικογενειακή συνοχή, τη μητρότητα, την παιδική ηλικία. Εννοιες οι οποίες είναι ιερές. Ομως εις την ιδική μου περίπτωσιν πανηγυρικώς απωλέσθησαν εν μέσω κραυγών, ψιθύρων, φημών, επαγγελματιών σκανδαλοποιών, σε μια γραφειοκρατική απονομή προκαταβολής ποινής. Δικαιούμαι να ρωτήσω, να φωνάξω: Γιατί;
Για λογαριασμό του γιου μου και τον δικό μου, ΓΙΑΤΙ έχει πολλούς αποδέκτες».
Βάσω Παλαιού
