Συνταγματικός κρίθηκε από το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) ο αυτεπάγγελτος συμψηφισμός χρεών που έχουν ρυθμιστεί με οφειλές του Δημοσίου προς πολίτες, οι οποίες προέρχονται από συμβάσεις παροχής υπηρεσιών. Πρόκειται για μια απόφαση που προκαλεί εντύπωση, αφού το αντίστροφο, δηλαδή συμψηφισμός προς όφελος του πολίτη, αν για παράδειγμα χρωστάει την καταβολή ΦΠΑ, δεν εφαρμόζεται. Δηλαδή στο εξής, αν κάποιος χρωστάει στο Δημόσιο ένα ποσό για το οποίο έχει προχωρήσει σε ρύθμιση (π.χ. 24 δόσεις), αλλά ταυτόχρονα έχει τη δυνατότητα να λάβει από το Δημόσιο κεφάλαια για υπηρεσίες που είχε παράσχει, θα υπάρχει αυτεπάγγελτος συμψηφισμός, με πρωτοβουλία του Δημοσίου. Ετσι ο δικαιούχος θα λαμβάνει το υπόλοιπο ποσό, αν υπάρχει.
Η απόφαση αυτή πάρθηκε ύστερα από εξέταση περίπτωσης εταιρίας παροχής υπηρεσιών ασφαλείας και φύλαξης (security), που διαφωνούσε με σχετική απόφαση της Δ΄ ΔΟΥ Θεσσαλονίκης. Η τελευταία έκανε χρήση του άρθρου 11 του πρόσφατου νόμου (Ν. 3943/2011) και προχώρησε σε αυτεπάγγελτο συμψηφισμό ενταλμάτων του Δημοσίου προς την εταιρία με μη ληξιπρόθεσμες οφειλές της ίδιας προς το Δημόσιο. Οι οφειλές αυτές ήταν ύψους 1.396.442 ευρώ και είχαν υπαχθεί στη ρύθμιση της περαίωσης των 24 ισόποσων δόσεων. Το ΣΤ΄ Τμήμα του ΣτΕ απεφάνθη ότι η απόφαση της Δ΄ ΔΟΥ Θεσσαλονίκης να προβεί σε αυτεπάγγελτο συμψηφισμό χρεών προς το Δημόσιο «δεν αντίκειται στο Σύνταγμα».
Στην απόφαση του ΣτΕ απορρίπτεται ο ισχυρισμός της εταιρίας security ότι με τον τρόπο του αυτεπάγγελτου συμψηφισμού καταστρατηγείται η διάταξη για τη ρύθμιση χρεών προς το Δημόσιο, ενώ επίσης προσκρούει στη συνταγματική αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του πολίτη προς τη Διοίκηση, δηλαδή την Πολιτεία. Η πλειοψηφία των μελών του εν λόγω τμήματος του ΣτΕ έκρινε ότι δεν τίθεται θέμα ανατροπής της εμπιστοσύνης «που επέδειξαν οι οφειλέτες του Δημοσίου στη χαριστική προθεσμία που τους χορηγήθηκε για την εξόφληση των οφειλών τους, μέσω της τμηματικής καταβολής». Ο λόγος είναι ότι «ο αυτεπάγγελτος συμψηφισμός δεν απαιτεί την καταβολή χρέους, αλλά μόνο τον συνυπολογισμό βέβαιων και εκκαθαρισμένων απαιτήσεων».
Βασίλης Αγγελόπουλος
