Δεν πείθονται οι αγορές ότι η σκληρή λιτότητα μπορεί να διασώσει την Ισπανία και να δημιουργήσει ένα τείχος προστασίας στην Ιταλία. Είναι ενδεικτικό ότι την Πέμπτη, ο οίκος αξιολόγησης Moody’s υποβάθμισε την πιστοληπτική ικανότητα της Ιταλίας κατά δύο βαθμίδες από Α3 σε Baa2 και διατήρησε τις αρνητικές προοπτικές, λόγω της κατάστασης στην ευρωζώνη και της «διάχυσης» της κρίσης από την Ισπανία και την Ελλάδα. Ο Moody’s θεωρεί ότι οι βραχυπρόθεσμες οικονομικές προοπτικές της Ιταλίας έχουν «επιδεινωθεί» και εστιάζει στην αύξηση της ανεργίας που, όπως λέει, εμποδίζει τη χώρα να εκπληρώσει τους στόχους της για μείωση των ελλειμμάτων. Πάντως, η Ιταλία δανείστηκε χθες με μειωμένο επιτόκιο, αντλώντας 3,5 δισ. ευρώ από δημοπρασία τριετών ομολόγων λήξης 2015. Η μέση απόδοση των τριετών τίτλων διαμορφώθηκε στο 4,65%, έναντι 5,30% κατά την προηγούμενη αντίστοιχη δημοπρασία του Ιουνίου. Αδικαιολόγητη και παραπλανητική χαρακτήρισε την υποβάθμιση ο υπουργός Οικονομικής Ανάπτυξης Κοράντο Πάσερα.
Την ίδια ώρα ανάλυση της Bank of America Merrill Lynch, που δημοσίευσε το Bloomberg, εκτιμά ότι πρώτα η Ιταλία και μετά η Ιρλανδία θα είχαν τους περισσότερους λόγους να αποχωρήσουν από την ευρωζώνη από ό,τι η Ελλάδα ή άλλες χώρες. Στην έκθεση που υπογράφουν οι αναλυτές Ντέιβιντ Γου και Αθανάσιος Βαμβακίδης, το συμπέρασμα είναι ότι ίσως έχει υποτιμηθεί η προοπτική της εθελουσίας εξόδου μιας ή περισσότερων χωρών από το ευρώ. Η Ιταλία, η τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης, θα είχε περισσότερες πιθανότητες να πετύχει μια «τακτική» έξοδο σε σχέση με άλλες χώρες και θα επωφελούνταν από τις βελτιώσεις στην ανταγωνιστικότητα, στην οικονομική ανάπτυξη και στους ισολογισμούς, υποστηρίζεται στην ανάλυση. Αν και η Γερμανία είναι το κράτος που θεωρείται πιο ικανό να φύγει πιο εύκολα από την ευρωζώνη, έχει τα λιγότερα κίνητρα από οποιαδήποτε άλλη χώρα να εγκαταλείψει το ευρώ, γιατί θα ερχόταν αντιμέτωπη με μικρότερη ανάπτυξη, πιθανώς υψηλότερο κόστος δανεισμού και αρνητικές επιπτώσεις στους ισολογισμούς, εξηγούν οι αναλυτές. Η ανάλυση βασίστηκε σε ένα πλαίσιο που κατατάσσει τους 17 της ενιαίας νομισματικής ένωσης με κριτήριο πόσο «τακτικά» θα μπορούσαν να την εγκαταλείψουν και πώς αυτή η έξοδος θα επηρέαζε την οικονομική ανάπτυξη, τα επιτόκια και τους ισολογισμούς. Η Ιρλανδία και η Ιταλία είχαν κατά μέσο όρο 3,5 στην κατάταξη, η Ελλάδα 5,3, ενώ η Γερμανία είχε το υψηλότερο σκορ, 8,5. Οσο πιο μικρός ο αριθμός τόσο πιο πολλά έχει να κερδίσει η χώρα από την έξοδό της. Εν τω μεταξύ, ο υπουργός Οικονομικών της Ισπανίας Λούις ντε Γκίντος, σε συνέντευξή του στη γερμανική εφημερίδα «FAZ», είπε ότι η χώρα του θα χρειαστεί το πολύ 62 δισεκατομμύρια ευρώ για το τραπεζικό σύστημα, αλλά ζήτησε 100 δισ. για να διαθέτει ένα «μαξιλαράκι» ασφάλειας. Ο ίδιος έδωσε διαβεβαιώσεις ότι η χώρα του θα αναλάβει την πλήρη ευθύνη των ευρωπαϊκών δανείων που θα πάρουν οι τράπεζές της και ότι δεν θα υπάρξει κίνδυνος για τους πιστωτές.
