Τζβετάνα Εβετ. Είναι το καλλιτεχνικό της όνομα. Εκείνο που είχε πριν εγκαταλείψει τα όνειρά της στη Βουλγαρία, εκείνο που προσπαθεί να ανακτήσει παίζοντας βιολί για τους περαστικούς της Αριστοτέλους τον τελευταίο μήνα. Περιποιημένη, γλυκιά και με χαμόγελο, παρά τη μελαγχολική της πλευρά, έχει διαλέξει τη Θεσσαλονίκη για να ζήσει από δω και πέρα.
«Δεν παίζω πάντα για τα χρήματα, παίζω για μένα και για την τέχνη μου» λέει στη «δημοκρατία» η βιολίστρια του δρόμου που η μοίρα τής έπαιξε άδικο παιχνίδι, αφού προ ετών το μέλλον της φαινόταν λαμπρό και τα εντυπωσιακά κονσέρτα ήταν η καθημερινότητά της. Δεν το βάζει όμως κάτω και αποφάσισε να κάνει την Ελλάδα το πιο δυνατό της γούρι, για να ξαναβρεί τη χαμένη ευτυχία.
Με τον Μότσαρτ, τον Σούμπερτ και τον Στράους κάνει την Αριστοτέλους πόλο έλξης για τους φίλους της κλασικής μουσικής που χαζεύουν με το ταλέντο της. «Την πρώτη φορά που ήρθα στην Ελλάδα έπαιξα στην Ακρόπολη και μετά στην Κατερίνη.
Υστερα έπαιξα σε ένα μεγάλο πλοίο. Αυτή είναι η τέταρτη φορά που επισκέπτομαι τη χώρα σας. Τη λατρεύω» επισημαίνει η ίδια.
Στη Θεσσαλονίκη έχει βρει έναν μικρό χώρο στο κέντρο και έχει όλα όσα της χρειάζονται. Δεν ανήκει στην κατηγορία των ζητιάνων που έχουμε συνηθίσει και, λόγω της επιμονής και της υπομονής της, οι μουσικοί της Θεσσαλονίκης της δίνουν δουλειά. «Σήμερα μου πρότεινε ένα συγκρότημα νέων να συνοδεύσω με βιολί ένα τραγούδι τους. Οι άνθρωποι εδώ με έχουν αγαπήσει. Τους αρέσει η μουσική μου» εξομολογείται χαρούμενη.
Ελένη Σκάρπου
