To 2012 ήταν δίσεκτο έτος, παρ’ όλα αυτά Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ ρίσκαραν τον «πολιτικό γάμο» τους. Το 2013 που έρχεται σε λίγες ώρες θεωρείται λόγω του… 13 «γρουσούζικο». Το βέβαιο είναι ότι για την κυβέρνηση το πρώτο τρίμηνο έχει πολλά «τεστ αντοχής» στην πορεία της, που θα δοκιμάσουν με τη σειρά τους τη συνοχή του τρικομματικού σχηματισμού.
Μπροστά της η κυβέρνηση έχει μια σειρά από σκοπέλους την ώρα που θα χρειάζεται τη μηχανική υποστήριξη των δόσεων της τρόικας. Ο μεγαλύτερος όμως πονοκέφαλος που έχει μπροστά του ο Αντώνης Σαμαράς είναι το κίνημα «δεν έχω να πληρώσω», καθώς έρχονται μια σειρά από περικοπές και πολλαπλές επιβαρύνσεις (από παρακράτηση μέχρι τις επερχόμενες αυξήσεις της ΔΕΗ), που ενδέχεται να αναγκάσουν σε στάση πληρωμών μεγάλες κοινωνικές ομάδες.
Το δεύτερο άγχος της κυβέρνησης είναι τα λουκέτα στην αγορά, που συνεχίζονται με αμείωτους ρυθμούς, καθώς δεν έχει περάσει ακόμη η αντιστροφή κλίματος που σηματοδότησε κατά το Μαξίμου η εκταμίευση της δόσης. Η ρευστότητα είναι το ζητούμενο, γι’ αυτό και η ανακοίνωση του υπουργείου Οικονομικών λίγο προτού εκπνεύσει το 2012 -για εξόφληση χρεών και επιστροφή φόρων του Δημοσίου σε ιδιώτες ύψους 1,6 δισ. ευρώ- ελπίζουν ότι μπορεί να αλλάξει το κλίμα. Παράλληλα η αντιμετώπιση του «τέρατος» της ακρίβειας είναι ένα ακόμη από τα αγκάθια που προβληματίζουν το Μαξίμου, καθώς το βιώνουν οριζόντια όλοι οι πολίτες.
Το περιβόητο δίχτυ προστασίας σε συγκεκριμένες κατηγορίες σε πρώτη φάση μπορεί να ανακουφίσει τους οικονομικά αδύναμους, που θεωρούν ότι η Πολιτεία τούς αδικεί.
Το τρίτο αφορά τη σύγκρουση με το βαθύ κράτος, που δεν είναι άλλο από τον δημόσιο τομέα. Το θέμα με τη διαθεσιμότητα και την υλοποίησή της, αλλά και το ενδεχόμενο απολύσεων στο Δημόσιο θα αποτελέσουν το συγκρουσιακό πλαίσιο των πρώτων εβδομάδων του χρόνου. Μπορεί η κυβέρνηση να ανακοίνωσε τη δημιουργία της «τριμελούς», που θα καθορίσει το ποιοι θα πάνε πού από τους υπαλλήλους που τέθηκαν σε διαθεσιμότητα, αλλά πολλές αποφάσεις δικαστηρίων που δικαιώνουν τους προσφεύγοντες δημοσίους υπαλλήλους σίγουρα τινάζουν -για την ώρα- στον αέρα την υλοποίηση του νόμου Μανιτάκη. Η περιβόητη αξιολόγηση και ο τρόπος υλοποίησής της αποτελούν ζητούμενα.
Οι αποκρατικοποιήσεις, σε συνδυασμό με την ανάγκη επενδύσεων, είναι ακόμη ένα «στοίχημα» για τον Αντώνη Σαμαρά, που γνωρίζει ότι εάν δεν πέσει χρήμα στην αγορά, τίποτε δεν πρόκειται να αλλάξει και κυρίως δεν θα δημιουργηθούν θέσεις εργασίας.
Η ψήφιση του φορολογικού το πρώτο δεκαπενθήμερο είναι κοινοβουλευτικά η πρώτη μεγάλη δοκιμασία των «τριών». Οπως έχει διαμορφωθεί το κλίμα, οποιοδήποτε στραβοπάτημα ενδέχεται να ανοίξει τον ασκό του Αιόλου, αν και στο Μαξίμου θεωρούν ότι με αφορμή και τις εξελίξεις στη λίστα Λαγκάρντ, τουλάχιστον σε πρώτο επίπεδο, ενδέχεται να λειτουργήσει υπέρ της συνοχής της κυβέρνησης. Ο συντονισμός, βέβαια, της κυβέρνησης παραμένει ζητούμενο, καθώς το θέτουν επανειλημμένα οι κ.κ. Ευάγγελος Βενιζέλος και Φώτης Κουβέλης.
Ο πρωθυπουργός γνωρίζει ότι ο χρόνος είναι ο μεγάλος του αντίπαλος. Γι’ αυτό και στο πρώτο Υπουργικό Συμβούλιο που αναμένεται να συγκαλέσει θα επαναλάβει την εντολή που έδωσε ο κ. Σαμαράς στη σύσκεψη που είχε με τους γενικούς γραμματείς: να τρέξουν την υλοποίηση των δεσμεύσεων που έχουν δοθεί προς την τρόικα, ώστε να φανεί ότι «δεν παίζει» με την αξιοπιστία του και ότι η Ελλάδα δεν κάνει πισωγυρίσματα.
Νίκος Ελευθερόγλου
