Πάει, τα έχουν χάσει οριστικώς. Δεν εξηγείται αλλιώς. Ο Γιώργος Φλωρίδης είναι ο υπουργός Δικαιοσύνης της χώρας. Μπορεί να είναι εριστικός, διχαστικός, εμπρηστικός, με γωνίες, πείσμων, άνευ μέτρου, αλλά είναι νομικός, σε οικογένεια νομικών, και όταν μιλά νομικά, κατά βάση ξέρει τι λέει. Είτε συμφωνείς είτε διαφωνείς μαζί του. Αυτό δεν μπορεί να του το αμφισβητήσει κανείς. Οταν όμως επιχειρεί να διορθώσει ένα πολιτικό λάθος, όσα τραγικά είπε για το μπάζωμα και τα μπάζα και διολισθαίνει σε νέο λάθος, βαρύτερο, κατά των θεσμών και κατά των καθηκόντων του, η επιεικέστερη εκδοχή που θα μπορούσε να υιοθετήσει κανείς είναι ότι τον έχουν… ματιάσει! Και ότι θέλει επειγόντως ξεμάτιασμα!
Τον παρακολουθούσα χθες νωρίς το πρωί να σχολιάζει στον Σκάι το βούλευμα των αρεοπαγιτών του Ειδικού Γνωμοδοτικού Συμβουλίου που παραπέμπει τον τέως υφυπουργό Χρήστο Τριαντόπουλο στο Ειδικό Δικαστήριο και δεν πίστευα στ’ αυτιά μου. Αυτός είναι ο Φλωρίδης που ξέρω, παρά τις κατά καιρούς σφοδρές διαφωνίες μας; Ετσι κάνει η εξουσία τους ανθρώπους; Να χάνουν κάθε επαφή με την πραγματικότητα;
Ο κύριος υπουργός Δικαιοσύνης κλήθηκε να σχολιάσει το περιεχόμενο του βουλεύματος που τονίζει μεταξύ άλλων ότι με το μπάζωμα έγινε αθέμιτη παρέμβαση στην ανακριτική διαδικασία με σκοπό τη «βλάβη του κράτους και της λειτουργίας της Δικαιοσύνης» με στόχο τον «προσπορισμό παράνομου ηθικού οφέλους στους υπαιτίους των διερευνωμένων αδικημάτων». Κάνει δε λόγο για «αλλοιώσεις στον τόπο της συγκρούσεως ικανές και πρόσφορες να δυσχεράνουν τις έρευνες για τη συλλογή ουσιωδών αποδεικτικών στοιχείων από τις ανακριτικές Αρχές, καθώς και τη ματαίωση της εξασφάλισης των ιχνών του εγκλήματος». Επισημαίνεται επίσης στο βούλευμα των ανώτατων δικαστών ότι «προκλήθηκε βλάβη στους παθόντες και στις οικογένειες των θυμάτων που αποστερήθηκαν κρίσιμο αποδεικτικό υλικό προς άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων τους». Βαριές, πολύ βαριές «κουβέντες» αυτές.
Το ότι ο κύριος υπουργός επέμεινε ξεροκέφαλα στην άποψη ότι όσοι μιλούσαν για το μπάζωμα είναι «συνωμότες», εξακολουθούν να είναι για τα μπάζα και δηλώνει… δικαιωμένος, αυτό είναι δικό του θέμα. Περί ορέξεως, κολοκυθόπιτα. Πολιτικά μιλάει, πολιτικά θα αξιολογηθεί. Μεταξύ μας, αν συνεχίσει να μιλάει έτσι, αυτός κι αν έχει την τεχνογνωσία να κάνει κακό στην παράταξη, κύριε Μητσοτάκη! Νομίζει ότι μιλάει σε πασόκους που αγαπούν αυτό το ύφος. (Προχθές είπε ότι τα έργα Κυριάκου στη Θεσσαλονίκη είναι τα μόνα αξιοσημείωτα στα… 2.500 τελευταία χρόνια στην πόλη, ο Κωνσταντίνος και ο Κώστας Καραμανλής δεν υπήρξαν ποτέ.)
Το γεγονός όμως ότι, όντας υπουργός Δικαιοσύνης, αμφισβήτησε ένα βούλευμα που καταγγέλλει την παρεμπόδιση της ίδιας της Δικαιοσύνης ενώ θα έπρεπε να το υπερασπιστεί μετά πάθους είναι κάτι που πραγματικά μας ξεπερνά. Εδώ ταιριάζει η εισαγωγική φράση «πάει, τα έχουν χάσει οριστικώς». Ο κύριος υπουργός αμφισβήτησε το βούλευμα γιατί, όπως είπε, «αυτό δεν προσδιορίζει ποια αποδεικτικά στοιχεία χάθηκαν»! Είναι δυνατόν να λέγονται τέτοια πράγματα από υπουργό Δικαιοσύνης; Ο εγγυητής του κράτους δικαίου αμφισβητεί το κράτος δικαίου; Δεν επέτρεψαν οι κυβερνώντες στους δικαστές να κάνουν την έρευνα για τη συλλογή του αποδεικτικού υλικού και είναι κατηγορουμένη η Δικαιοσύνη; Μα, γι’ αυτό δεν βρέθηκαν τα αποδεικτικά στοιχεία. Γιατί παρεμποδίστηκε η Δικαιοσύνη. Οταν, κύριε υπουργέ της Δικαιοσύνης, επιτίθεστε, έστω κομψά, σε δικαστές που στέλνουν πολιτικούς στο Ειδικό Δικαστήριο, το ερώτημα που γεννάται αυτομάτως είναι το εξής: Ποια είναι η διαφορά σας από τον ΣΥΡΙΖΑ; Η διαφορά της Ν.Δ. από τον ΣΥΡΙΖΑ; Μήπως καμία; Ειλικρινώς πείτε μας. Πραγματικά σηκώνουμε τα χέρια ψηλά. Ζούμε μια πολιτική αυτοχειρία σε εξέλιξη. Το πού θα καταλήξει αφορά πάλι το Μαξίμου. Η διαβολή κατά των θεσμών όμως αφορά τους πάντες.
