Με τον εφιάλτη της παραγραφής να πλανάται πάνω από την υπόθεση της «λίστας Λαγκάρντ», με κεντρικό πρόσωπο τον πρώην υπουργό Οικονομικών Γιώργο Παπακωνσταντίνου, νομικοί και δικαστές εκφράζουν αντικρουόμενες απόψεις σχετικά με το εάν τα ενδεχόμενα ποινικά αδικήματα έχουν παραγραφεί με τον νόμο περί ευθύνης υπουργών, αλλά ακόμα και εάν αυτά εμπίπτουν στην αρμοδιότητά του.
Ετσι, σε πρώτη φάση οι βουλευτές και σε δεύτερη η Δικαιοσύνη θα πρέπει να λύσουν μια σειρά από νομικά ζητήματα, προτού φτάσουν είτε σε παραγραφή είτε στο εδώλιο του Ειδικού Δικαστηρίου. Παράλληλα, νομικοί κύκλοι επισημαίνουν ότι δεν πρέπει να ξεχνάει κανείς και το ενδεχόμενο να κριθεί ότι ο πρώην υπουργός Οικονομικών, εφόσον στοιχειοθετηθεί η διάπραξη ποινικών αδικημάτων από μέρους του, δεν τα έπραξε κατά την άσκηση των καθηκόντων του, επομένως θα επιληφθεί του θέματος η Τακτική Δικαιοσύνη. Μπορεί όμως και να προκύψει η τέλεση ποινικών κολάσιμων πράξεων που δεν εμπίπτουν στον νόμο περί ευθύνης υπουργών, όπως συνέβη με τα δικαστικά προηγούμενα των πρώην υπουργών Τάσου Μαντέλη και Ακη Τσοχατζόπουλου. Για παράδειγμα, εάν κριθεί ότι τελέστηκε το αδίκημα της φοροδιαφυγής ως βασικό, τότε ενδεχομένως θα μπορούσε να προκύψει η τέλεση της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομη δραστηριότητα και να αποδοθεί άμεση συνέργεια στον πρώην υπουργό. Κάτι τέτοιο βέβαια, σύμφωνα με νομικούς κύκλους, αυτήν τη στιγμή δεν είναι ορατό. Προς το παρόν πάντως δικαστικοί κύκλοι «βλέπουν» στην υπόθεση τα αδικήματα της παράβασης καθήκοντος και της νόθευσης εγγράφου σε βαθμό κακουργήματος, σε συνδυασμό με τον νόμο περί καταχραστών του Δημοσίου.
Σε πρώτη φάση, με βάση νόμο του πρώην υπουργού Δικαιοσύνης Χάρη Καστανίδη, η Βουλή έχει τη δυνατότητα να ζητήσει μη δεσμευτική γνωμοδότηση ειδικού τριμελούς συμβουλίου, αποτελούμενου από δικαστικούς, για νομικά ζητήματα, όπως αυτό που έχει προκύψει με το ενδεχόμενο της παραγραφής.
Πάντως, με τις απόψεις νομικών και δικαστικών κύκλων να αλληλοσυγκρούονται το κομβικό ζήτημα που θα κρίνει την περαιτέρω εξέλιξη της υπόθεσης Παπακωνσταντίνου είναι εάν με τη συγκρότηση Βουλής «της μιας ημέρας», ανάμεσα στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις του Μαΐου και του Ιουνίου 2012, τα πιθανά αδικήματα για τα οποία θα ελεγχθεί ο κ. Παπακωνσταντίνου λόγω της «αποσβεστικής προθεσμίας» που θέτει ο νόμος περί ευθύνης υπουργών έχουν παραγραφεί. Το Σύνταγμα προβλέπει ότι δεν μπορεί να κινηθεί ποινική δίωξη κατά υπουργού, λόγω παραγραφής, «μετά το πέρας της δεύτερης τακτικής συνόδου της βουλευτικής περιόδου (η περίοδος ανάμεσα σε δύο εκλογές, η τετραετία) που αρχίζει μετά την τέλεση του αδικήματος».
Από το 2010, που ο πρώην υπουργός Οικονομικών παρέλαβε από τη Γαλλία τη «λίστα Λαγκάρντ», έχουν μεσολαβήσει δύο εκλογικές αναμετρήσεις. Οι γνώμες των συνταγματολόγων σχετικά με το ζήτημα διίστανται, ωστόσο υπάρχουν ισχυρά νομικά επιχειρήματα υπέρ της άποψης ότι δεν τίθεται θέμα παρέλευσης της αποσβεστικής προθεσμίας, καθώς δεν συστάθηκε Βουλή που διήρκεσε τουλάχιστον δύο τακτικές συνόδους.
Και αυτό διότι, όπως αναφέρουν νομικοί κύκλοι, η Βουλή που προέκυψε από τις εκλογές του περασμένου Μαΐου διαλύθηκε αμέσως μετά την ορκωμοσία της, επομένως υπάρχει η δυνατότητα εφαρμογής του νόμου περί ευθύνης υπουργών.
Βέβαια, πέρα από τα πολύπλοκα νομικά ζητήματα της υπόθεσης Παπακωνσταντίνου, πρωτίστως θα πρέπει να κριθεί η ουσία της υπόθεσης. Ο πρώην υπουργός Οικονομικών επιμένει ότι δεν αφαίρεσε τα ονόματα των συγγενικών του προσώπων από τη λίστα και ότι τα αρχεία που παρέλαβε τα παρέδωσε προτού αποχωρήσει στον τότε επικεφαλής του ΣΔΟΕ Ιωάννη Διώτη. Στον αντίποδα υπάρχει η αδιαμφισβήτητη διαπίστωση των εισαγγελικών Αρχών ότι το αρχικό ψηφιακό αρχείο της «λίστας Λαγκάρντ» που έφτασε στη χώρα μας αλλοιώθηκε μόνο ως προς τις τρεις καταγραφές που σχετίζονται με «δεσμούς αίματος» με τον κ. Παπακωνσταντίνου.
Βάσω Παλαιού
