Τρελή πορεία προς τον… πάτο καταγράφουν οι ζητούμενες τιμές των ακινήτων στην Αττική από την αρχή της κρίσης έως σήμερα, με τις ονομαστικές να υποχωρούν 25%-35% και τις πραγματικές να εμφανίζονται μειωμένες έως 70%.
Αλλωστε ακόμη και για τους πάμπλουτους η κατοχή ακινήτων γίνεται ασύμφορη, καθώς εν γένει η ιδιοκτησία φορολογείται ανελέητα και μάλιστα για αξίες που λόγω της κρίσης υπάρχουν μόνο στα χαρτιά. Εν όψει μάλιστα του νέου ενιαίου φόρου στο σύνολο των ακινήτων, ανεξάρτητα από το αν ιδιοχρησιμοποιούνται ή αποφέρουν εισόδημα, πηγές της αγοράς επισημαίνουν ότι ο αριθμός όσων βγάζουν την περιουσία τους στο σφυρί, ειδικά στις περιοχές με υψηλές αντικειμενικές αξίες, θα παρουσιάσει εκρηκτική αύξηση.
Οπως υποστηρίζουν επαγγελματίες της κτηματαγοράς, ήδη τους τελευταίους μήνες πολυτελή οροφοδιαμερίσματα του Κολωνακίου και της Κηφισιάς, αυτοτελή κτίρια γραφείων στο κέντρο της Αθήνας, αλλά και τεράστιες μεζονέτες σε Διόνυσο, Θρακομακεδόνες και Πολιτεία, όλα αντικειμενικής αξίας άνω των 700.000 ευρώ, έχουν βάλει πωλητήριο σε τιμές έως και 30% χαμηλότερες έναντι των φορολογητέων. Την ίδια ώρα καταγράφεται και ένας μικρός αριθμός αγοραπωλησιών με αντικείμενο πανάκριβα ακίνητα (από 1.000.000 ευρώ και άνω), τα οποία μεταβιβάζονται σε εταιρίες με έδρα χώρες του εξωτερικού, offshore και μη. Οι ιδιοκτήτες αυτών των εταιριών φημολογείται ότι είναι Ελληνες.
Την ίδια ώρα, σε περιοχές όπως η Κυψέλη, τα Πατήσια, ο Κολωνός, τα Καμίνια στον Πειραιά, η Ελευσίνα, το Ιλιον και γενικότερα σε περιοχές που είτε θεωρούνται υποβαθμισμένες είτε υπάρχει πληθώρα προσφοράς οι τιμές πώλησης κινούνται χαμηλότερα μεταξύ 50% και 70% σε σχέση με την περίοδο πριν από τη κρίση. Η ανεργία που έχει πλήξει τα λαϊκά νοικοκυριά, βασικό target group αυτών των περιοχών, αλλά και η αβεβαιότητα για το μέλλον έχουν «ρίξει» τη ζήτηση κοντά στο μηδέν, με αποτέλεσμα οι τιμές ειδικά των νεόδμητων διαμερισμάτων που είχαν εκτοξευτεί λίγο πριν από την κρίση να σημειώνουν κάθετη πτώση. Είναι χαρακτηριστικό ότι στις παραπάνω περιοχές υπάρχουν πλέον πολλά καινούργια διαμερίσματα που η πραγματική τιμή πώλησής τους κινείται κοντά στα 1.000 ευρώ ανά τ.μ., ποσόν αδιανόητο στα τέλη του 2008.
Παρά όμως τη σημαντική υποχώρηση των τιμών, ο αριθμός των αγοραπωλησιών εκτιμάται ότι το 2012 ήταν σχεδόν έξι φορές μικρότερος σε σχέση με το 2008 (αρχή της κρίσης), ενώ πλέον ένα στα τέσσερα στεγαστικά δάνεια παρουσιάζει καθυστέρηση τουλάχιστον τριών μηνών.
Μάλιστα, σύμφωνα με την πρόσφατη μελέτη της Alpha Bank, η κάθετη πτώση του αριθμού των αγοραπωλησιών (9μηνο 2012 48,7%, ύστερα από πτώση 38,8% στο 9μηνο 2011) είναι πολύ μεγαλύτερη της μείωσης του αριθμού των αδειών της ιδιωτικής οικοδομικής δραστηριότητας κατά 27,6% στο 10μηνο 2012, μετά την πτώση της κατά 30,5% και στο 10μηνο 2011.
