Τελικώς, μαζί με το νέο έτος ήρθε και το θαύμα του πρωτογενούς πλεονάσματος στον προϋπολογισμό. Από τα στοιχεία που δημοσιοποίησε το υπουργείο Οικονομικών προκύπτει ότι στο διάστημα Ιανουαρίου – Νοεμβρίου 2012 στα δημοσιονομικά κατάστιχα του Γενικού Λογιστηρίου καταγράφηκε πλεόνασμα 2,3 δισ. Ευρώ.
Δεν ακούστηκαν, βέβαια, κανονιοβολισμοί από τον Λυκαβηττό, αλλά το γεγονός χρήζει προσοχής και βέβαια ανακαλεί στη μνήμη κάποιες άλλες εποχές, εκεί στις αρχές του 2000, όταν ο τότε υπουργός Οικονομικών Γ. Παπαντωνίου μιλούσε για το πρώτο πλεόνασμα στον προϋπολογισμό. Χαράς ευαγγέλια τότε για την κυβέρνηση Σημίτη και για την «ισχυρή οικονομία» που λίγα χρόνια αργότερα τίναξε τα πέταλα και χρεοκόπησε.
Βέβαια, οι εποχές άλλαξαν. Τότε το πλεόνασμα το πετύχαιναν με μαγείρεμα των αριθμών και κανονικό «μπαλαμούτι» στα μεγέθη οι ειδικοί, όπως ο Νίκος Καραβίτης (γ.γ. τότε της Στατιστικής και σύμβουλος σήμερα εξ απορρήτων του Γιάννη Στουρνάρα) που έκανε μαγικά στα οποία πίστευαν οι διάφοροι εκσυγχρονιστές υπουργοί.
Σήμερα τα μαγικά γίνονται με άλλον τρόπο. Το κράτος δεν πληρώνει τις υποχρεώσεις και χρωστάει στους πάντες. Αυτό συμβάλλει στο να επιτευχθεί πρωτογενές πλεόνασμα, που δημιουργεί στρεβλή εικόνα περί των δυνατοτήτων της οικονομίας.
Η λειτουργία της οικονομίας δεν άλλαξε ούτε στο ελάχιστο. Ο δημόσιος τομέας ήταν και παραμένει προβληματικός. Βέβαια, επιδεινώθηκε η κατάσταση στον ιδιωτικό τομέα που μετράει 1.500.000 ανέργους και δεκάδες χιλιάδες επιχειρήσεις κλειστές.
Συνολικά: «Η πραγματική οικονομία χειροτέρευσε, αλλά τα δημόσια οικονομικά καλυτέρευσαν». Αυτό το σόφισμα δεν μπορεί να πείσει δυστυχώς ούτε παιδιά του δημοτικού και, βέβαια, είναι παντού εμφανής η έλλειψη ρευστότητας, αλλά και η ανικανότητα του πολιτικού συστήματος να διαχειριστεί με αξιώσεις την έξοδο από την κρίση.
Πάντως, ο Γιάννης Στουρνάρας εμφανίστηκε χθες σε ραδιοφωνική συνέντευξή του αισιόδοξος για το ότι ο προϋπολογισμός του 2012 θα κλείσει με πρωτογενές έλλειμμα ελαφρώς καλύτερο από το στόχο του 1,5% του ΑΕΠ. Βέβαια, παρέλειψε να πει ο υπουργός ότι τούτο δεν έχει καμία σημασία για την πραγματική οικονομία που ασφυκτιά αβοήθητη.
