Τι είναι πιο ελπιδοφόρο από ένα παιδικό χαμόγελο; Τι είναι πιο γεμάτο από την ανθρώπινη προσφορά; Τι είναι πιο μαγικό από την αλληλεγγύη που φέρνει μια ωραία πράξη;
Οι μέρες των γιορτών είχαν αυτές τις λεζάντες, με τη «δημοκρατία» μας να χαρίζει παιχνίδια σε παιδιά όλων των ηλικιών και σε συνεργασία με την AS Company… γιατί η εποχή το απαιτεί, γιατί υπάρχουν άνθρωποι που έχουν ανάγκη, γιατί η φιλανθρωπία δεν είναι συνθήκη, αλλά μια καθημερινότητα που μας καλεί. Πλάι στους πολυτέκνους της Θεσσαλονίκης από τον Σύλλογο Αγιοι Πάντες, δίπλα σε οικογένειες του Κέντρου Στήριξης Παιδιού και Οικογένειας των Παιδικών Χωριών SOS στη Θεσσαλονίκη, κοντά σε άπορες οικογένειες από την ενορία του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στον Εύοσμο… Και οι τρεις δράσεις τις παραμονές των Χριστουγέννων έδωσαν χαρά, σκόρπισαν το χαμόγελο, εξασφάλισαν ένα δώρο σε μικρούς φίλους που φέτος οι γονείς τους δεν κατάφεραν να προσφέρουν λόγω της κρίσης.
Η «δημοκρατία» ήταν εκεί, αποδεικνύοντας την κοινωνική της ευαισθησία, όταν 150 οικογένειες πολυτέκνων -οι περισσότερες εκ των οποίων με επτά έως 11 παιδιά- έσπευσαν να παραλάβουν παζλ και κούκλες. Τα παιδικά βλέμματα καθηλώθηκαν στις σακούλες και έλαμψαν από τη λαχτάρα πριν τις πιάσουν στα χέρια τους για να τις εξερευνήσουν. Η Μαρκέλλα, ο Αρχοντής, η Μαρία και δεκάδες άλλα παιδάκια βρεφικής, προσχολικής και σχολικής ηλικίας είχαν βρει πλέον τον Αϊ-Βασίλη, ενώ οι γονείς παραμέρισαν το παράπονο και την πίκρα τους για μερικά λεπτά και έδειξαν ευχαριστημένοι μέσα στη γιορτινή ατμόσφαιρα. Ο πρόεδρος των Πολυτέκνων Θεσσαλονίκης Ερωτόκριτος Θεοτοκάτος ευχαρίστησε τη «δημοκρατία» και την AS Company, αλλά δεν δίστασε να μεταφέρει τη θλίψη του για την αντιμετώπιση των πολυτέκνων από την Πολιτεία: «Εμάς τους πολυτέκνους μας έχουν ξεχασμένους και απ’ ό,τι φαίνεται δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα».
Στο Κέντρο Στήριξης Παιδιού και Οικογένειας των Παιδικών Χωριών SOS στη Θεσσαλονίκη, μαμάδες και μπαμπάδες ήταν συγκινημένοι που τα παιδιά τους άνοιξαν τα χριστουγεννιάτικα δώρα τους και επιτέλους χαμογέλασαν. Για εκείνους αυτή είναι η μεγαλύτερη ευλογία. Πάνω από 60 παιδιά, των οποίων οι οικογένειες αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες, έτρεξαν γρήγορα στις σακούλες. Οι παιδικές φωνές τους, τα νάζια και ο τρόπος με τον οποίο κρατούσαν το παιχνίδι τους ήταν η μεγαλύτερη απόδειξη ότι τέτοιες πράξεις έχουν την πιο σπουδαία αποδοχή, γιατί γίνονται από καρδιάς, χωρίς περιτυλίγματα και κορδέλες. Η Πηνελόπη και η Ιωάννα από τη Θεσσαλονίκη και ο Σελέστε από τη Νιγηρία δεν μπορούσαν να αποχωριστούν το παιχνίδι τους, καθώς εκείνη τη στιγμή ήταν σαν να κρατούσαν όλο τον κόσμο στα χέρια τους.
Σε αυτόν τον κόσμο μπήκε η «δημοκρατία», υπενθυμίζοντας ότι η χαρά δεν αφορά μόνο εκείνον που δέχεται τη φροντίδα και την προσφορά, αλλά και εκείνον που τις δίνει απλόχερα. Στον χώρο του Κέντρου Στήριξης Παιδιού και Οικογένειας των Παιδικών Χωριών SOS, που δημιουργήθηκε πριν από έναν χρόνο, οι οικογένειες που αντιμετωπίζουν έντονα προβλήματα εξαιτίας της οικονομικής κρίσης βρήκαν με αυτή την όμορφη αφορμή μια σημαντική λύτρωση. Οπως δηλώνει στη «δημοκρατία» ο παιδαγωγικός υπεύθυνος βορείου Ελλάδος στα Παιδικά Χωριά SOS Γιώργος Μπασδάρης, δεν είναι λίγες εκείνες οι οικογένειες που απευθύνονται σε αυτά γιατί δυστυχώς δεν τα βγάζουν πέρα, αναζητώντας υλική και ψυχολογική υποστήριξη.
Μεγάλη ήταν η αποδοχή που είχε η κοινωνική δράση της «δημοκρατίας» στην ενορία του Ιερού Ναού του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στον Εύοσμο. Οι σακούλες της AS Company δόθηκαν σε 200 παιδιά άπορων οικογενειών, που περίμεναν πώς και πώς με στωικότητα στις θέσεις τους. Οι κατακόμβες του ναού απέκτησαν την πιο ζωντανή και κατανυκτική ατμόσφαιρα, καθώς τα παιδιά μπήκαν στον παιχνιδόκοσμό τους μέσα σε μουσικό φόντο από τη χορωδία της ενορίας. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε παρουσία του Μητροπολίτη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Βαρνάβα, ο οποίος μοίρασε τα παιχνίδια δίνοντας το καλό παράδειγμα με περίσσεια τρυφερότητα και αγάπη. Στη στολισμένη αίθουσα οι γονείς παρακολουθούσαν τα παιδιά τους να χαίρονται και να φωτογραφίζονται όλα μαζί σαν αγγελούδια.
Μπορεί φέτος να μην κατάφεραν να χαρίσουν οι ίδιοι στα παιδιά τους αυτό που θα ήθελαν όπως τις προηγούμενες χρονιές, αλλά μέσα από την κίνηση αγάπης και ανθρωπιάς της «δημοκρατίας» ανέκτησαν τις ελπίδες τους για ένα καλύτερο αύριο για τις οικογένειές τους. Αλλωστε έχουν αντιληφθεί πια ότι η ουσία αυτού του κόσμου κρύβεται στη συμπόρευση. Ισως έτσι κάποια στιγμή υποφέρουν λιγότεροι άνθρωποι από τα δεινά της οικονομικής κρίσης και αυξηθούν εκείνοι που θα δίνουν τον οβολό τους, την ενέργεια και τον χρόνο τους για να στηρίξουν πράξεις αλληλεγγύης και ελπίδας.
Ελένη Σκάρπου
