Στο στρατόπεδο των Γάλλων σοσιαλιστών επικρατεί φόβος, ίσως και πανικός. Οι λόγοι είναι πολλοί. Ο βασικός είναι ότι ο Φρανσουά Ολάντ καταποντίζεται στις δημοσκοπήσεις, σε μια παράλληλη, όπως όλα δείχνουν, πορεία με τη γαλλική οικονομία. Ο δεύτερος είναι ότι οι σοσιαλιστές βλέπουν καθημερινά στον ύπνο τους τον ίδιο εφιάλτη, με τον ίδιο πρωταγωνιστή… Τον Νικολά Σαρκοζί στο Μέγαρο των Ηλυσίων. Τα ποσοστά δημοτικότητας του Γάλλου προέδρου δεν είναι απλώς χαμηλά, είναι χαμηλότερα από αυτά της Μαρίν Λεπέν, της ηγέτιδας του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου. Κι αυτό συμβαίνει για πρώτη φορά. Mόλις τρεις στους 10 Γάλλους, ποσοστό 31%, δηλώνουν ικανοποιημένοι με τον πρόεδρό τους, σύμφωνα με δημοσκόπηση που διενεργήθηκε από το ινστιτούτο OpinionWay για λογαριασμό της εφημερίδας Metro και του τηλεοπτικού σταθμού LCI. Η δημοφιλία του Ολάντ κατρακυλά προς τον γκρεμό. Τον περασμένο μήνα το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 38%. Την εποχή της νίκης… που φαντάζει πλέον μακρινό παρελθόν ο Ολάντ είχε ποσοστό δημοφιλίας 59%. Τώρα πιο δημοφιλείς από τον Ολάντ είναι οι πρώην πρωθυπουργοί και στελέχη της αντιπολίτευσης Φρανσουά Φιγιόν και Αλέν Ζιπέ καθώς, για πρώτη φορά, και η Μαρίν Λεπέν, που το ποσοστό της ανέρχεται στο 32%. Σχεδόν τα δύο τρίτα των Γάλλων θα επιθυμούσαν τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης. Είναι οι Γάλλοι που βλέπουν την κοινωνική Ευρώπη να καταρρέει γύρω τους, ως αποτέλεσμα της τυφλής λιτότητας που έχει επιβάλει η Γερμανία. Είναι αυτοί που έχασαν προ πολλού την αξιολόγηση ΑΑΑ στην οικονομία τους και δεν πιστεύουν ότι ο Φρανσουά Ολάντ μπορεί να τους διασφαλίσει το μέλλον που επιθυμούν. Ποιος όμως μπορεί;
Τα ρεπορτάζ και οι αναλύσεις που αναφέρονται στην πιθανή επιστροφή του Νικολά Σαρκοζί πληθαίνουν. Ο πρώην ένοικος του Μεγάρου των Ηλυσίων, μαέστρος στα παιγνίδια γοητείας και εξουσίας, δεν κάνει συχνά δηλώσεις. Γνωρίζει καλά ότι στην παρούσα φάση η σιωπή είναι χρυσός και ότι η φθορά είναι ο καλύτερος σύμμαχος. Τα φωτογραφικά φλας άναψαν όταν ο Σαρκοζί εμφανίστηκε στον ποδοσφαιρικό αγώνα της Παρί Σεν Ζερμέν κόντρα στην Ολιμπίκ Μαρσέιγ στο Παρίσι τον Φεβρουάριο. Ο Σαρκοζί επιμένει ότι βαριέται μέχρι θανάτου την πολιτική και ότι η όποια επιστροφή του θα γινόταν για το καθήκον προς την πατρίδα και μόνο… Σε μια συνέντευξή του μάλιστα είχε πει ότι θα προτιμούσε να ασχοληθεί με την κόρη του Τζούλια και να παρακολουθεί την καριέρα της Κάρλα ως τραγουδίστριας. Κανείς δεν τον πιστεύει – και δίκαια. Οι φιλοδοξίες του ήταν και είναι γνωστές. Αλλωστε έχει με το μέρος του τους δημοσκόπους και την κοινή γνώμη. Η τελευταία δημοσκόπηση του «Paris Match» του έδινε νίκη με ποσοστό 53% εάν γίνονταν σήμερα εκλογές στη Γαλλία. Ο Φρανσουά Ολάντ ακολουθούσε ασθμαίνοντας με 44%.
«Εντυπωσιακά ποσοστά. Ομως είναι στην πραγματικότητα εφικτή η επιστροφή του Νικολά Σαρκοζί» διερωτάται ο «Observer». Μπορεί ο άνθρωπος που κατέγραψε αρνητικό ρεκόρ δημοφιλίας και αποχωρώντας από το Μέγαρο των Ηλυσίων δήλωσε «δεν θα ξανακούσετε ποτέ για εμένα» να επιστρέψει; Η πρώην υπουργός Δικαιοσύνης Ρασίντα Ντατί, κόκκινο πανί για την Κάρλα Μπρούνι αλλά και μια από τις γυναίκες που γνωρίζουν καλά τον Νικολά, σε όλα τα επίπεδα, είπε στον «Observer»: «Η πολιτική είναι στο DNA του. Πάντα θα τον ενδιαφέρει η πολιτική». Στη Γαλλία άλλωστε είναι σύνηθες να επιστρέφουν πολιτικοί επικαλούμενοι το πατριωτικό καθήκον, όπως στη Βρετανία είναι σύνηθες να αποχωρούν επικαλούμενοι το οικογενειακό καθήκον…
Οι Γάλλοι αναλυτές συμφωνούν ότι η επιστροφή του Σαρκοζί εξαρτάται από την ικανότητά του να πείσει ότι πρεσβεύει όλα όσα έχει προδώσει ο Φρανσουά Ολάντ. Ο τελευταίος προσπαθεί με κάθε τρόπο να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση, την οποία πράγματι κληρονόμησε, και να σταματήσει την αιμορραγία. Ο Γάλλος πρόεδρος βάλλεται από παντού και το μέλλον της γαλλικής οικονομίας δεν προδιαγράφεται ρόδινο. Σε έκθεσή του, αυτή την εβδομάδα, ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) προέβλεψε στασιμότητα της γαλλικής οικονομίας. Ο ΟΟΣΑ προχώρησε μάλιστα σε συστάσεις προς το Παρίσι για σαρωτικό έλεγχο των δημόσιων δαπανών ώστε να εξαλείψει, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, τη σπατάλη των χρημάτων των φορολογουμένων. Η έκθεση επισημαίνει ότι στη Γαλλία, που έχει το δεύτερο υψηλότερο επίπεδο δημόσιων δαπανών μετά τη Δανία μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ, υπάρχει σημαντικό περιθώριο για εξοικονομήσεις πόρων, ιδιαίτερα στις συντάξεις, στη συλλογή φόρων και την εξάλειψη της γραφειοκρατίας σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο.
Θεωρητικά οι επόμενες προεδρικές εκλογές είναι το 2017. Θεωρητικά. Γιατί πρακτικά η Γαλλία του Ολάντ δεν θα αντέξει ως τότε. Ισως δεν θα αντέξει και η Ενωμένη Ευρώπη, όπως τη γνωρίζουμε σήμερα. Ο Νικολά Σαρκοζί ήδη προβάρει τον λόγο που θα εκφωνήσει για τη μεγάλη, πανηγυρική επιστροφή στα Ηλύσια Πεδία. Οπως λέει ο Φουρκέ, «ο Νικολά είναι πολιτικό ζώο… Ενας τίγρης δεν θα γίνει ποτέ χορτοφάγος»!
Οπως ο Ντε Γκολ και ο Σιράκ
Οπως χαρακτηριστικά λέει ο Μάθιου Φρέιζερ, καθηγητής στο Aμερικανικό Πανεπιστήμιο του Παρισιού, στη Γαλλία οι πολιτικοί δεν παραιτούνται, δεν γράφουν τα απομνημονεύματά τους όπως στη Βρετανία ή στην Αμερική. Στη Γαλλία οι πολιτικοί μένουν στο παιχνίδι σχεδιάζοντας την επιστροφή τους ακόμη κι αν αυτό γίνεται έπειτα από δεκαετίες. Οπως συνέβη στην περίπτωση του Ντε Γκολ, του Μιτεράν, του Σιράκ…
Ανεργία, περικοπές και μηδενική ανάπτυξη βυθίζουν κι άλλο τον Φρανσουά
Υπό την πίεση των εταίρων της Γαλλίας στην Ε.Ε., ο Φρανσουά Ολάντ αναμένεται να εξειδικεύσει τις επόμενες εβδομάδες πώς θα συνεχιστεί η μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος, παρά το γεγονός ότι το Παρίσι έχει εγκαταλείψει τον στόχο που είχε θέσει για το 2013 λόγω της ασθενέστερης του αναμενομένου ανάπτυξης. Ο ΟΟΣΑ προβλέπει ότι η γαλλική οικονομία θα σημειώσει ρυθμό ανάπτυξης μόλις 0,1% φέτος, μετά τον μηδενικό ρυθμό που σημείωσε το 2012, περιορίζοντας την προηγούμενη εκτίμησή του για ρυθμό ανάπτυξης 0,3%. Η γαλλική κυβέρνηση διαμόρφωσε την πρόβλεψή της για το έλλειμμα το 2013 στην εκτίμησή της για ρυθμό ανάπτυξης 0,8%, αλλά αναθεωρεί τις εκτιμήσεις της και παραδέχεται ότι είναι πολύ αισιόδοξες.
Σήμερα ο Ολάντ παλεύει ανεπιτυχώς να αντιμετωπίσει την ανεργία, την παγωμένη ανάπτυξη, τη μαζική φυγή των εταιριών αλλά και τις πιέσεις της Γερμανίας για περαιτέρω δημοσιονομικές περικοπές. Οι Γάλλοι θεωρούν ότι ο Ολάντ δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων και δεν είχε την εμπειρία να ηγηθεί της χώρας σε μια τόσο κρίσιμη χρονικά συγκυρία. Οπως λέει ο Ζερόμ Φουρκέ του Ινστιτούτου Ifop, «είναι ίσως κλισέ αλλά ο κόσμος ζητά από τον Φρανσουά Ολάντ να υποδυθεί τον ρόλο του Τσόρτσιλ, αίμα, δάκρυα και ιδρώτας… Ακριβώς επειδή δεν μπορεί να υποδυθεί αυτόν τον ρόλο, ο κόσμος δεν τον εμπιστεύεται». Ο Νικολά Σαρκοζί, «ηθοποιός με ταλέντο», μπορεί να το κάνει και πολλές φορές στο παρελθόν, όπως στο ξέσπασμα της κρίσης το 2008, το έκανε… Τώρα φαίνεται ότι είναι πρόθυμος να «θυσιαστεί» για τη νέα γενιά Γάλλων.
