Η διαγνωστική αλλά και θεραπευτική λύση του μέλλοντος για ασθένειες όπως ο καρκίνος, ο διαβήτης, τα εγκεφαλικά, οι αναπνευστικές νόσοι, αλλά και το Αλτσχάιμερ, το Πάρκινσον και η κατάθλιψη μπορεί να βρίσκεται στις φυσαλίδες. Πρόκειται για μικροσκοπικές φυσαλίδες, μικρότερες από το πλάτος μιας ανθρώπινης τρίχας, κι έχουν αρχίσει να χρησιμοποιούνται ήδη από το 1968 στο πεδίο της διάγνωσης με υπερήχους. Οι μικροσκοπικές «μπουρμπουλήθρες» αντανακλούν τα υπερηχητικά κύματα στο σώμα, βοηθώντας στην καλύτερη απεικόνιση των ιστών.
Τα τελευταία χρόνια όμως φαίνεται ότι η τεχνική των φυσαλίδων μπορεί να έχει τεράστια δυναμική και σε άλλα πεδία. Σε σχέση με τον καρκίνο, για παράδειγμα, οι ερευνητές του πανεπιστημίου του Κολοράντο πιστεύουν ότι βρήκαν την απάντηση στο θέμα της υποξίας των καρκινικών όγκων -δηλαδή της έλλειψης επαρκούς οξυγόνωσης που παρουσιάζουν-, η οποία τους χαρίζει ανθεκτικότητα στην ακτινοθεραπεία. Δημιούργησαν φυσαλίδες οξυγόνου με ένα λιπώδες περίβλημα, οι οποίες απορροφώνται από τον καρκινικό ιστό μετά την έγχυσή τους στον οργανισμό.
Οταν οι μικροφυσαλίδες φθάσουν στα σημεία-στόχους, υπέρηχοι τις χτυπούν και τις σπάνε, με αποτέλεσμα να εκλύεται οξυγόνο στους ιστούς. Αλλά και σε σχέση με τους θρόμβους η τεχνική έχει θεαματικά αποτελέσματα. Οι ειδικοί εγχύουν μικροφυσαλίδες στην κυκλοφορία του αίματος, οι οποίες μεταφέρονται ως το σημείο όπου έχουν σχηματιστεί θρόμβοι. Στη συνέχεια ρίχνουν υπερήχους στα σημεία-«κλειδιά» κάνοντας τις φούσκες να διαστέλλονται και να συστέλλονται γρήγορα. Η διαδικασία αυτή λειτουργεί όπως ένα σφυρί που «σφυροκοπά» τους θρόμβους και τους αναγκάζει να διαλυθούν. Η συγκεκριμένη θεραπεία, μάλιστα, δοκιμάζεται ήδη σε ασθενείς στις ΗΠΑ. Ακόμα όμως και στον διαβήτη οι εισπνεόμενες φούσκες ινσουλίνης θα μπορούσαν να αποτελέσουν εναλλακτική λύση για τις καθημερινές, ενέσεις ενώ στη χημειοθεραπεία θα ήταν δυνατό να χρησιμοποιηθούν για τη μεταφορά φαρμάκων κατευθείαν στους όγκους. Τέλος, σε σχέση με τα καρδιακά επεισόδια οι φυσαλίδες θα μπορούσαν να μειώσουν τις βλάβες που υφίσταται η καρδιά ύστερα από ένα έμφραγμα, ενώ μπορεί να τεθούν και στην υπηρεσία αντιμετώπισης αναπνευστικών προβλημάτων, όπως το άσθμα, το εμφύσημα και η βρογχίτιδα.
