Για να κατορθώσει ένας αναγνώστης των «μέτριων» βιβλίων να διαβάσει ακόμα ένα αντίστοιχο, όπως αυτό που υπογράφει η πρώην ισχυρή κυρία των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας του 2004 (με την προκαταβολική σφραγίδα «Best Seller») Γιάννα Αγγελοπούλου – Δασκαλάκη, πρέπει να το «ξεντύσει» από τα πανάκριβα φτιασίδια σαν τα κοσμήματα και τα ρούχα εκατομμυρίων που πάντα ενδυόταν η σύζυγος του Ελληνα βιομηχάνου Θόδωρου Αγγελόπουλου. Στο κεφάλαιο 30 με τίτλο «Μια ελληνική τραγωδία», η σικάτη συγγραφέας απογυμνώνεται λογοτεχνικά και τελικά φανερώνει τον πιθανό βασικό σκοπό συγγραφής του πονήματος: να αποδείξει στους αναγνώστες της και στην κοινή γνώμη -με όχι και τόσο ευφυή συγγραφικά τρόπο- ότι το Αθήνα 2004 δεν κόστισε πολύ, δεν ναυάγησε την ήδη ναυαγισμένη ελληνική οικονομία και δεν πρόσθεσε πάνω από 20 δισ. ευρώ «φέσι» στην πλάτη των δύσμοιρων ραγιάδων της ημεδαπής. Επιπλέον, η συγγραφέας στο ίδιο κομβικό κεφάλαιο 30, με συνεχές αλαζονικό συγγραφικά ύφος, επιχειρεί να απαλλαγεί άπαξ διά παντός από τον εφιάλτη και από τις σκιές που την κυνηγούσαν εδώ και εννιά χρόνια ακόμα και μέσα στο Κοινοβούλιο, θεωρώντας την Ολυμπιάδα της έναν από τους κύριους παράγοντες που πτωχεύσαμε. Μάλιστα, δεν διστάζει να επικαλεστεί ως συνήγορό της τον νυν υπουργό Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα, για να στηρίξει την ετοιμόρροπη συλλογιστική της και να πλάσει την υστεροφημία της: «Χρειάστηκε να φθάσουμε στις 15 Ιανουαρίου 2013 για να ακούσουμε στη Βουλή των Ελλήνων κάτι που πλησιάζει στη λογική». Και η κυρία Αγγελοπούλου αναλύει ότι ο αγαπητός υπουργός της φτώχειας μας, αφού ξεκίνησε από τη βάση ότι η χώρα μπήκε μέσα μόνον 8 δισ. ευρώ, αφαίρεσε 2 δισ. που χρηματοδοτήθηκαν με δικαιώματα, χορηγούς κ.λπ., ύστερα είδε άλλα 2 δισ. που πήγαν για έργα και τελικά κατέληξε ότι οι Αγώνες των ονείρων μας κόστισαν μόνον… 1 δισ. ευρώ στο κράτος, που «κι αυτό υπεραντισταθμίζεται από πρόσθετα οικονομικά οφέλη». Δηλαδή ότι τελικά οι Αγώνες δεν μας κόστισαν σχεδόν τίποτα!
Κεραυνοβόλος έρωτας
Διόλου τυχαία, όπως αφηγείται η συγγραφέας, δεν ήταν η γνωριμία της με τον Θόδωρο Αγγελόπουλου, τον γνωστό βιομήχανο και μετέπειτα σύζυγό της. Μια πολυσυζητημένη και πολυγραμμένη ιστορία, που όμως έχει και άδηλες λεπτομέρειες. Μέσα από αναμασήματα που κάποια στιγμή μπερδεύονται σε πρωτοφανείς συμπτώσεις γεγονότων, μετά τις εκλογές του 1989-90 και την ανάδειξή της σε βουλευτή του Κοινοβουλίου (μαζί με την Ντόρα Μπακογιάννη, για την οποία, μετά την τραγωδία της δολοφονίας του συζύγου της Παύλου, άνοιξε ο δρόμος για τη Βουλή, όπως περιγράφεται με κυνισμό), η πριγκιποπούλα βουλευτίνα με τα μίνι βρίσκεται στην Πόλη. Είχε προηγηθεί επιμονή της να ενταχθεί στη λίστα των 300 της Βουλής που είχαν προσκληθεί από τον μετέπειτα πεθερό της Παναγιώτη Αγγελόπουλο στο Φανάρι (Μέγας Ευεργέτης του Οικουμενικού Πατριαρχείου). Απ’ ό,τι συμπεραίνεται, κάποιος σκοπίμως την είχε αφήσει έξω από τη λίστα, προφανώς για να την εκνευρίσει. Στο σκηνικό της Κωνσταντινούπολης γύρω από μεγάλο τραπέζι ακριβού ξενοδοχείου της παραλίας του Βοσπόρου πρωταγωνιστούν ο μεγαλοβιομήχανος, η ξανθιά συνοδός του από τη Ζιρίχη, που μοιάζει με τη Λάνα Τάρνερ, και ένας δεσπότης. Οταν ο ιερωμένος χύνει το κρασί στο φόρεμα της πρώην κυρίας Δασκαλάκη, ο Θόδωρος Αγγελόπουλος παίρνει θάρρος και γίνεται θερμός. Στο πούλμαν όπου μπαίνουν γίνεται ακόμα περισσότερο: «Δώστε μου την ευχαρίστηση να έχω την παρέα σας» της λέει. Η ίδια παραδέχεται ότι μέσα στην εκκλησία του Πατριαρχείου ο Αγγελόπουλος την κοιτούσε σε ένα καθαρά ελληνικό «καμάκι», το οποίο κατάλαβαν όλοι. Ακόμα και ο μακαρίτης πρέσβης Χρήστος Μαχαιρίτσας. Οταν ο Αγγελόπουλος έκανε την κίνηση να την πλησιάσει (μετά τη γνωστή και «χιλιοτραγουδισμένη» λιποθυμία της Γιάννας από το λιβάνι), τότε ο κεραυνοβόλος έρωτας ήταν παρών: «Θέλω να ευχαριστήσω που όλες αυτές τις ώρες στεκόσασταν απέναντί μου και είχα κάπου να κοιτάζω» της είπε ο μεγιστάνας και η πριγκιποπούλα λύγισε. Οταν μάλιστα ο Θόδωρος τη φίλησε μέσα στον δρόμο, σε στενό του Κολωνακίου, η Γιάννα αντιλήφθηκε ότι εδώ υπήρχε ένας έρωτας μεγάλος.
Η αρρώστια
Το πρόβλημα υγείας περιγράφεται στο βιβλίο. «Η γυναίκα σας είναι πολύ άρρωστη. Το αίμα της είναι σαν νερό» είχε πει ο γιατρός στον άντρα της Θόδωρο Αγγελόπουλο, λίγο καιρό μετά το τέλος των Ολυμπιακών Αγώνων. Η αρρώστια όμως δεν ονοματοδοτείται στο βιβλίο. Αρνήθηκε να μιλήσει ακόμα και στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και οι φήμες φούντωσαν στην Αθήνα. Ελεγαν και έγραφαν ότι πεθαίνει. Η ίδια λέει: «Η αλήθεια είναι πως κάποια στιγμή είδα από κοντά το ενδεχόμενο αυτό». Το αεροπλάνο έφτασε στην Αθήνα. Μαζί και η Γιάννα Αγγελοπούλου. Οι φήμες συνεχίζονταν ότι το αεροπλάνο θα επέστρεφε στην Ελλάδα με το φέρετρό της. «Οι άνθρωποι με κοιτούσαν σαν να έβλεπαν φάντασμα. Αργότερα κατάλαβα γιατί όλοι έδειχναν αποσβολωμένοι με την παρουσία μου. Είναι πρόδηλο ότι σκέφτονταν: «Ω Θεέ μου. Αυτή ζει!».
«Πάρτε τον από δω τον μαλ…»
Το ελληνικό «κοσμητικό επίθετο» αφορά τον τότε πρέσβη των ΗΠΑ στην Αθήνα Τόμας Μίλερ. Το είπε η Γιάννα Αγγελοπούλου, όταν μετά τη συντριβή των Δίδυμων Πύργων, τον Σεπτέμβριο του 2001, οι Αμερικανοί άρχισαν να πιέζουν για αγορές συστημάτων ασφαλείας εν όψει της Ολυμπιάδας του 2004. Δεν μας εμπιστεύονταν και αυτό φάνηκε κατά την επίσκεψη του πρώην προέδρου της Αμερικής Τζορτζ Μπους στην Τελετή Εναρξης των Αγώνων. Τα «γεράκια» της πρεσβείας απαιτούσαν ο Μπους να περιστοιχίζεται από 200 Αμερικανούς πράκτορες της CIA στις περιηγήσεις και στο στάδιο. Οταν οι Αμερικανοί επέμειναν κι αυτή δεν υποχώρησε, όπως αφηγείται, φέρεται να γύρισε στους συνεργάτες της και να είπε στα ελληνικά: «Πάρτε τον από δω τον μαλάκα, γιατί αυτός θα είναι το πρώτο θύμα». Βέβαια η κυρία Αγγελοπούλου κλείνει το κεφάλαιο χωρίς να μας έχει πει όλη την αλήθεια: ότι εκείνες τις μέρες η Αθήνα είχε γίνει στίβος χορού πρακτόρων. Οπως δεν αναφέρει -σε μια πρωτοφανή υπεραπλουστευμένη λογική- τίποτα για το C4i, για τις παράλογες αγορές συστημάτων ασφαλείας επί των ημερών της, αλλά και για τα «μαύρα» ταμεία των απίστευτων προμηθειών, από τα οποία κάποιοι θησαύρισαν όσο εκείνη και οι άνθρωποί της ασχολούνταν με τον εθελοντισμό και τις άλογες προσλήψεις στο Ολυμπιακό Χωριό και στο Αθήνα 2004, εκεί όπου κάποιοι μπήκαν φτωχοί και βγήκαν πλούσιοι.
Η Γιάννα Αγγελοπούλου δεν παραλείπει σε παράγραφο του βιβλίου της να αναφερθεί και στο λουκέτο του «Ελεύθερου Τύπου», τον οποίο αγόρασαν και λίγο αργότερα έκλεισαν με μεγάλες ζημιές. Πολλά από τα βάρη ρίχνει στη Ν.Δ., που δεν στήριξε την προσπάθεια να μετατοπιστεί η πολιτική ζωή από αριστερά προς το κέντρο, ώστε να σταθεί και η ίδια η παράταξη σε αυτό το κομμάτι της κοινωνίας. «Η κυβέρνηση θεώρησε ότι δεν υπήρχε λόγος να προσεγγίσει μια εφημερίδα που θεωρούσε a priori ότι βρισκόταν στο πλευρό της».
Στέφανος Χίος
