Το πόσο πολύτιμη είναι η υγεία των δοντιών και πόσο σημαντική η σχολαστική διατήρηση της στοματικής υγιεινής είναι γνωστό. Ομως είναι λιγότερο γνωστό το ότι την υγιεινή του στόματος καταστρέφουν όχι μόνο οι τροφές με σάκχαρα και οξέα, αλλά και κάποια φάρμακα για την καταπολέμηση ιώσεων ή χρόνιων παθήσεων που αντιμετωπίζει μεγάλη μερίδα του πληθυσμού.
Ετσι, όσοι υποφέρουν από άσθμα πρέπει να λαμβάνουν μέτρα για να προστατευτούν και από την τερηδόνα! Γιατί η συσκευή εισπνοής που χρησιμοποιούν περιέχει οξέα, τα οποία, όταν έρχονται σε επαφή με τα δόντια, συμβάλλουν στη φθορά του σμάλτου. Οι αλλεργικοί, πάλι, που χρησιμοποιούν αντιισταμινικά, μπορεί να εμφανίσουν ξηροστομία και, αν δεν προσέξουν, ουλίτιδα. Κι αυτό γιατί, μπλοκάροντας τους υποδοχείς της ισταμίνης, τα φάρμακα αυτά επιδρούν και σε υποδοχείς στη γλώσσα και τη στοματική κοιλότητα, περιορίζοντας την παραγωγή των σιελογόνων αδένων.
Από την άλλη, το αντιβιοτικό τετρακυκλίνη, ένα αντιμικροβιακό ευρέως φάσματος, μπορεί να προκαλέσει αποχρωματισμό των δοντιών, ειδικά σε παιδιά μικρότερα των οκτώ ετών. Γενικότερα τα αντιβιοτικά σε μεγάλες δόσεις ενίοτε προκαλούν στοματικές άφθες, ακόμη και πολύμορφο ερύθημα, μία διαταραχή των βλεννογόνων που χαρακτηρίζεται από πληγές και φουσκάλες.
Προσεκτικοί πρέπει να είναι και όσοι χρησιμοποιούν φάρμακα που ρίχνουν την πίεση, όπως η αμλοδιπίνη, αφού αυτά οδηγούν σε υπερανάπτυξη των ούλων, που μπορεί να προκαλέσει ουλίτιδα. Αυτά τα φάρμακα σε κάποιες περιπτώσεις έχουν ως παρενέργεια και την εμφάνιση λειχηνοειδούς φαρμακευτικού εξανθήματος, στα μάγουλα και τα χείλη.
Σε ένα πολύ μικρό ποσοστό, της τάξεως του 1% έως 6% και τα διφωσφονικά, φάρμακα κατά της οστεοπόρωσης, οδηγούν σε μόλυνση της σιαγόνας και στη νέκρωση του οστού. Ξηροστομία και αιμάτωμα, τέλος, μπορούν να προκαλέσουν τα αντικαταθλιπτικά της κατηγορίας SSRI, ενώ τα αντισυλληπτικά που περιέχουν μόνο προγεστερόνη προκαλούν φλεγμονές, που ενδέχεται να καταλήξουν σε πλάκα και τερηδόνα.
Τα περισσότερα από αυτά τα προβλήματα μπορούν να αποφευχθούν με καλή στοματική υγιεινή ή να θεραπευτούν με κατάλληλη αγωγή, ενώ, σε κάθε περίπτωση, οι ασθενείς θα πρέπει να συμβουλεύονται τον γιατρό τους.
Μυρτώ Μπούτση
