Γουάι φάι δωρεάν. Να φάει δεν έχει ούτε παράν. Ρούτερ σού δίνουν; Να το πάρεις! Με γκιγκαμπάιτ την γκίνια να ρεφάρεις.
Είναι αχάριστοι οι Ελληνες. Ο,τι και να γίνει υπέρ αυτών, το γυρνούν ανάποδα, το κόβουν, το ράβουν, το μεταποιούν και το μεταμορφώνουν σε αφορμή για γκρίνια. Είπε ο πρωθυπουργός στον αξιολάτρευτο, κοσμαγάπητο και αντικειμενικό δημοσιογράφο Γιάννη Πρετεντέρη ότι θα μας δώσει δωρεάν πρόσβαση στο ίντερνετ. Και άρχισαν οι μεμψιμοιρίες. Καθ’ όλα απαράδεκτες. Αντί να ξεσκονίσουμε πάραυτα τις οικίες μας για να υποδεχτούμε τα ωραία ρουτεράκια που θα μας συνδέσουν με τον «νέο, γενναίο, ψηφιακό κόσμο», το ρίξαμε στην κλάψα. Επειδή η στήλη δεν ασχολείται τόσο έντονα με την γκρίζα ζώνη του βίου (παρά τις σποραδικές παρουσίες σε αυτήν του αλησμόνητου Σημίτη), αλλά με τη φωτεινή πλευρά της ζωής, σήμερα θα γίνουν δημιουργικές προτάσεις. Πώς μπορεί ο άνεργος, ο χαμηλοσυνταξιούχος, ο φαλιρισμένος επιχειρηματίας να αξιοποιήσουν μια δωρεάν πρόσβαση στο διαδίκτυο; Μπορεί να πληρωθεί λογαριασμός ΔΕΚΟ και δόση Εφορίας με ένα κλικ; Γεμίζει μια κατσαρόλα με κολομπάιτς, μεγκαμπάιτς και γκιγκαμπάιτς; Πώς μπορείς να σταματήσεις τον δικαστικό επιμελητή που έρχεται να σου κατασχέσει το σπίτι με ένα απλό λάπτοπ; Μασάνε οι κατσίκες λογισμικό;
Ραντεβού
Αυτά και άλλα πολλά θα μας απασχολήσουν στο σημερινό πόνημα. Για όλα τα προαναφερθέντα η λύση είναι μία. Δεν χρειάζεται να δοθούν κατά περίστασιν συμβουλές. Λοιπόν, έχουμε και λέμε. Ανοίγουμε το μόντεμ. Ανοίγουμε και τον υπολογιστή. Αν δεν έχουμε ρεύμα στο σπίτι, πάμε σε καφετέρια και χρησιμοποιούμε το δικό της ρεύμα – χωρίς φυσικά να παραγγείλουμε καφέ, διότι δεν μας έχει απομείνει τσέντουλο. Μπαίνουμε στο διαδίκτυο και αρχίζουμε να διαβάζουμε μετά μανίας λόγους επιτυχημένων πολιτικών. Απαραίτητη σημείωση: Επιτυχημένος πολιτικός στις μέρες μας θεωρείται εκείνος που εκλέγεται και διαθέτει μεγαλύτερη περιουσία από εκείνη που είχε όταν πρωτομπήκε στην πολιτική. Αν αντέξουμε να διαβάσουμε τις σεντονιάδες με τα δισεκατομμύρια ψέματα, κενολογίες και μπαλαφάρες που έχουν ειπωθεί και γραφτεί κατά καιρούς, το μυαλό μας θα έχει γίνει τόσο πουρές, ώστε θα αρχίσουμε να τους μοιάζουμε. Θα μιλάμε σαν αυτούς, θα ενεργούμε όπως εκείνοι και θα σκεφτόμαστε παρομοίως. Υστερα, όλα θα πάρουν τον δρόμο τους. Το ραντεβού με τα φράγκα και την ισχύ θα έχει κανονιστεί μονάχο του.
Το μόνο που θα απομένει θα είναι να βρεθούμε στον κατάλληλο τόπο (δηλαδή το κατάλληλο κόμμα) εγκαίρως…
Παναγιώτης Λιάκος
