Παίζοντας στο σανίδι είναι σαν να παίζουν με τη φωτιά. Στη χώρα των συρράξεων και των πολεμικών συγκρούσεων, το Αφγανιστάν, άλλωστε η τέχνη της υποκριτικής για τις γυναίκες είναι μια έννοια απαγορευμένη, που επισύρει ακόμη και την ποινή του θανάτου. Η ηθοποιός και σκηνοθέτις Αννέτα Παπαθανασίου ταξίδεψε σε αυτή τη γωνιά της γης για να γνωρίσει από κοντά τις τολμηρές που αψήφησαν τις κοινωνικές νόρμες κάνοντας πράξη το όνειρό τους, αποτυπώνοντας στον ντοκιμαντερίστικο φακό της τις ιστορίες τους.
Το ντοκιμαντέρ της «Παίζοντας με τη φωτιά» ζητά τη δική μας οικονομική ενίσχυση μέσω της διαδικτυακής πλατφόρμας http://www.indiegogo.com/projects/playing-with-fire–2- (προσοχή, η προθεσμία για την ενίσχυσή του λήγει σήμερα) προκειμένου να ολοκληρωθεί το μοντάζ.
«Το ενδιαφέρον μου για τις γυναίκες ηθοποιούς του Αφγανιστάν γεννήθηκε σχεδόν ταυτόχρονα με την περίοδο που αποφάσισα να κάνω σεμινάρια θεάτρου στο Αφγανιστάν» εξηγεί στη «δημοκρατία» η Αννέτα Παπαθανασίου, η οποία έναν χρόνο πριν βρέθηκε στην καρδιά της Καμπούλ για να διδάξει στο πανεπιστήμιο την «Αντιγόνη» του Σοφοκλή.
«Είχα εντυπωσιαστεί μαθαίνοντας ότι έχουν θιάσους και παίζουν παραστάσεις, γι’ αυτό και άρχισα να το ερευνώ περισσότερο προσπαθώντας να καταλάβω τι ακριβώς γίνεται εκεί. Εχοντας λοιπόν ανακαλύψει έναν γυναικείο θίασο έμαθα λίγο αργότερα ότι μια νεαρή από την ομάδα δολοφονήθηκε. Αυτό φυσικά είχε ως αποτέλεσμα κάποια από τα κορίτσια να σταματήσουν να παίζουν και κάποια άλλα να εγκαταλείψουν τη χώρα υπό τον φόβο και άλλων παρόμοιων περιστατικών. Αν και είχα κανονίσει να μιλήσω για το ντοκιμαντέρ με την υπεύθυνη της εν λόγω ομάδας, τελικά βρέθηκα να την αναζητώ. Είχε και εκείνη με τη σειρά της εξαφανιστεί».
Η μικρή αυτή αναποδιά δεν την πτόησε. Η ιστορία του ντοκιμαντέρ εστιάζει σε αυτό το ταξίδι αναζήτησης της Αφγανής ηθοποιού μέσα από τις συνεντεύξεις γνωστών, φίλων αλλά και συναδέλφων της νεαρής. Πρόκειται για γυναίκες που αψήφησαν τον άκρατο συντηρητισμό και δέχτηκαν να μιλήσουν στον κινηματογραφικό φακό της Ελληνίδας. «Οσες αποφασίζουν να ασχοληθούν με την υποκριτική στο Αφγανιστάν κουβαλούν κοινωνικό στίγμα» εξηγεί η ίδια. «Αντιμετωπίζουν τρομερές δυσκολίες. Ας μην ξεχνάμε ότι εκεί η επικρατούσα αντίληψη είναι ότι η θέση των γυναικών είναι στο σπίτι. Ακόμη και όταν βγαίνουν στον δρόμο θα πρέπει να συνοδεύονται από άνδρες. Τώρα όσον αφορά το τέλος της ταινίας, αν δηλαδή βρήκα την κοπέλα ή όχι, δεν θα σας το αποκαλύψω. Θα πρέπει να δείτε το ντοκιμαντέρ».
Τα χρήματα που θα συγκεντρωθούν από την πλατφόρμα χρηματοδότησης θα δοθούν για την ολοκλήρωση του φιλμ, μιας και, παρά το γεγονός ότι τα γυρίσματα έχουν γίνει, απομένει ακόμη η διαδικασία του μοντάζ. «Τα έχουμε πραγματικά ανάγκη αυτά τα 15.000 ευρώ. Οι αμοιβές δεν έχουν δοθεί ακόμη. Με το κλείσιμο της ΕΡΤ, η οποία ήταν συμπαραγωγός μας, πήγαν όλα πίσω. Το εν λόγω ντοκιμαντέρ δεν αφορά μόνο το Αφγανιστάν αλλά ολόκληρο τον πλανήτη. Είναι ένα παγκόσμιο θέμα. Θεωρώ αδιανόητο στην εποχή μας να υπάρχει χώρα στην οποία ένας άνθρωπος απειλείται με τη θανατική ποινή επειδή πολύ απλά θέλει να κάνει τον κλόουν».
Και στα άδυτα του Πακιστάν
Η προηγούμενη δουλειά της ήταν το βραβευμένο ντοκιμαντέρ «Οι νύμφες του Hindu Kush», που γυρίστηκε στο Πακιστάν και είχε ως θέμα του την αρχέγονη φυλή των Καλάσα, που ακόμη και σήμερα πιστεύει στα ξωτικά και τα πνεύματα. «Η αλήθεια είναι ότι με απασχολούν και με ελκύουν τα ζητήματα των ανθρώπινων δικαιωμάτων και των γυναικών, ενώ με ενδιαφέρει να παρουσιάζω περιοχές για τις οποίες γνωρίζουμε λιγοστά πράγματα. Για παράδειγμα, ακούγοντας για το Αφγανιστάν το μυαλό μας πάει αμέσως στους πολέμους. Υπάρχουν ωστόσο και άγνωστες πλευρές αυτής της περιοχής, στις οποίες πιστεύω ότι αξίζει να γίνει ιδιαίτερη μνεία».
Γιώτα Βαζούρα
