Μετά τις συλλήψεις των μελών της τρομοκρατικής οργάνωσης 17Ν λίγο πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, ο τότε υπουργός Δημόσιας Τάξης Μιχάλης Χρυσοχοΐδης φάνταζε -όπως άφηνε να διαρρέεται άλλωστε και ο ίδιος- ως ο πιθανότερος διάδοχος του τότε πρωθυπουργού και προέδρου του ΠΑΣΟΚ Κώστα Σημίτη.
Στην πορεία, όμως, το… αστέρι του σημερινού υπουργού Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων ξεθώριασε, και μάλιστα πολύ. Εχει μείνει πλέον ως ο υπουργός της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου -μιας κυβέρνησης που έβαλε τη χώρα στο Μνημόνιο και οδήγησε τους πολίτες και την κοινωνία στην εξαθλίωση- που δεν είχε διαβάσει το Μνημόνιο. Στη συνέχεια ήρθε και η βόμβα που έσκασε λίγα μέτρα από το γραφείο του μέσα στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης και σκότωσε τον υπασπιστή του Γ. Βασιλάκη. Το τέλος ήταν κοντά, αν και στις εκλογές του Μαΐου του 2012 κατάφερε να εκλεγεί για ακόμη μια φορά βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, παρά το γεγονός ότι το άλλοτε κραταιό κόμμα καταποντίστηκε.
Από εκεί και πέρα, ο κ. Χρυσοχοΐδης ακολούθησε μια μοναχική πορεία, συγκρουσιακή πολλές φορές για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελο Βενιζέλο, μέχρι που τον περασμένο Ιούνιο αποχώρησε από την τρικομματική κυβέρνηση η Δημοκρατική Αριστερά και ο ίδιος βολεύτηκε στην καρέκλα του υπουργού Υποδομών.
Η δήλωση
Στις προηγούμενες ήρθε να προστεθεί άλλη μια μαύρη σελίδα στην πολιτική καριέρα Χρυσοχοΐδη, και αυτό γιατί δήλωσε «υπερήφανος» που επί της δικής του υπουργίας θα κατασκευαστεί το τζαμί στην Αθήνα. «Νιώθω πιο Ελληνας… Εμένα προσωπικά, την οικογένειά μου, που είμαι Πόντιος και Μικρασιάτης πρόσφυγας, με καμμένα σπίτια με καμμένες εκκλησιές, μου κάνει τιμή που απαντάω σήμερα σε εσάς και που επί υπουργίας μου γίνεται το τζαμί». Ο υπουργός Υποδομών πρόσθεσε μάλιστα: «Εγώ σέβομαι τους ανθρώπους με ένα μόνο κριτήριο. Αν σέβονται τους νόμους και το Σύνταγμα και τον συνάνθρωπο τους ή αν είναι παράνομοι. Τίποτε άλλο. Και δεν χωρίζω τους ανθρώπους σε Πόντιους, Εβραίους, Αρμένιους, βουδιστές, χριστιανούς, μουσουλμάνους. Και είμαι περήφανος γιατί όταν απαντώ έτσι νιώθω πιο Ελληνας. Οτι εκφράζω τον πολιτισμό και τις αξίες του τόπου. Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στην Ε.Ε. που δεν διαθέτει λατρευτικό χώρο για τους μουσουλμάνους… Εσείς λέτε όχι τζαμί. Κάποιοι άλλοι στην άλλη πλευρά του Αιγαίου λένε να κάνουνε την Αγια-Σοφιά τζαμί».
Και αυτό την ώρα που οι Τούρκοι θέλουν να κάνουν τζαμί την Αγια-Σοφιά. Δηλαδή ο κ. Χρυσοχοΐδης σφύζει από περηφάνια και καμαρώνει επειδή θα χτίσει τζαμί! Παράλληλα, την ώρα που η Ελλάδα σφίγγει την ψυχή της και στραγγίζει τους Ελληνες για ένα ευρώ, που κόπηκαν συντάξεις και μισθοί, ο υπουργός Υποδομών αποφάσισε να ξοδευτούν κονδύλια για τζαμιά!
Σύμφωνα με τα σχέδια, το ισλαμικό τέμενος θα κατασκευαστεί σε χώρο επιφάνειας περίπου 24.500 τ.μ. (μετά τη ρυμοτόμηση, η επιφάνεια θα μειωθεί σε περίπου 17.000 τ.μ.) κοντά στην Ιερά Οδό και αναμένεται να κοστίσει περίπου 600.000 ευρώ. Ο χώρος παραχωρήθηκε από το Πολεμικό Ναυτικό στο υπουργείο Εθνικής Παιδείας. Το τέμενος θα χωροθετηθεί στη θέση του παλιού κτιρίου του συνεργείου του Κέντρου Συντήρησης Αυτοκινήτων Ναυτικών (ΚΣΑΝ), που αποτελείται από ενιαίο χώρο 1.017 τ.μ.
Το μέρος έχει χαρακτηριστεί «χώρος κοινόχρηστου πράσινου» (ΦΕΚ 1049Δ’/95), όπου επιτρέπεται η χρήση «συνάθροισης κοινού», η οποία ανταποκρίνεται στη λειτουργία του ισλαμικού τεμένους. Επιτρέπεται να χωροθετηθούν υπέργεια οι ελάχιστες απαιτούμενες θέσεις στάθμευσης.
Η κατεύθυνση προς τη Μέκκα, που είναι νοτιοανατολικά (135 μοίρες ΝΑ του βορρά) έδωσε και τη χωροθέτηση και τον προσανατολισμό του νέου κτιρίου, ο οποίος διαφέρει από τους άξονες του παλιού κτιρίου. Ετσι το νέο τέμενος, το οποίο θα είναι μεταλλική κατασκευή, είναι στραμμένο προς τη Μέκκα και τα τμήματα των τοίχων του παλιού κτιρίου δημιουργούν την κύρια υπαίθρια αυλή, καθώς και μικρότερους υπαίθριους χώρους.
Το οικόπεδο βρίσκεται βορειοανατολικά της Ιεράς Οδού και έχει πρόσβαση από την Οδό Ασυρμάτου (η απόσταση της Ιεράς Οδού από το οικόπεδο είναι 120 μ.). Ο σταθμός του μετρό Ελαιώνας βρίσκεται σε πολύ κοντινή απόσταση (περίπου 500 μ.).
Και απολύσεις
Παράλληλα με το τέμενος ο κ. Χρυσοχοΐδης ετοιμάζει τις επικείμενες απολύσεις υπαλλήλων από τα Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου του υπουργείου του. Ηδη έχει ανακοινώσει το κλείσιμο του Ταμείου Εθνικής Οδοποιίας (ΤΕΟ), κάτι που σημαίνει ότι περίπου 130 εργαζόμενοι θα βρεθούν στον δρόμο για να ικανοποιήσει η κυβέρνηση την τρόικα.
Μάλιστα ο υπουργός Υποδομών μιλώντας πριν από λίγες ημέρες σε τηλεοπτικό σταθμό ανέφερε ότι το υπουργείο «έχει την ατυχία να έχει πάρα πολλές ΔΕΚΟ που χρηματοδοτούνται από το κράτος». «Εχουν στηθεί πάρα πολλοί οργανισμοί που κάνουν παράλληλα πράγματα» είπε και συμπλήρωσε ότι έχει ξεκινήσει εδώ και μία εβδομάδα η αξιολόγηση των δομών, των αναγκών και του προσωπικού, ώστε «να φύγουν αυτοί που δεν είναι αναγκαίοι».
Παράλληλα, ξεκαθάρισε ότι δεν θα χάσουν τη δουλειά τους οι υπάλληλοι που είναι χρήσιμοι και ανέφερε ως παράδειγμα το ότι «δεν μπορεί να απολυθεί ένας οδηγός που κινεί κάθε μέρα το λεωφορείο». Ο υπουργός τόνισε ότι η «δεξαμενή» των προς αποχώρηση υπαλλήλων αφορά τους κατασκευαστικούς οργανισμούς, που «εκ των πραγμάτων πρέπει να συγχωνευθούν». Ειδικότερα, αναφέρθηκε στην ΕΡΓΟΣΕ, στο Ταμείο Εθνικής Οδοποιίας (ΤΕΟ), στην Αττικό Μετρό και στην Εγνατία Οδό, οι οποίες «πρέπει να συγχωνευθούν και έχουν προσωπικό που χρειάζεται επαναξιολόγηση».
Υποκλίσεις και «δώρα» στους μεγαλοεργολάβους
Αποτελεί κοινό μυστικό ότι ο κ. Χρυσοχοΐδης δεν έχει παραιτηθεί από τις αρχηγικές φιλοδοξίες του. Ανέκαθεν, άλλωστε, προσπαθούσε να τις προωθήσει λειτουργώντας συστημικά (αν και τη δεκαετία του 1980 ξεκίνησε την πολιτική καριέρα του ως σκληροπυρηνικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, που είχε την εύνοια των μηχανισμών Τσοχατζόπουλου και Παπουτσή) και επιδιώκοντας να έχει καλές σχέσεις με τα ισχυρά κέντρα εξουσίας και διαπλοκής. Την ευκαιρία άδραξε και τώρα με το θέμα των οδικών αξόνων που ενδιαφέρουν άμεσα τους μεγάλους εργολάβους. Η ψήφιση των συμβάσεων για την επανεκκίνηση, η καταβολή εκατοντάδων εκατομμυρίων στις εταιρίες από το κράτος και η αύξηση των διοδίων (σε συνδυασμό με τη δημιουργία και νέων σταθμών) αποτελούν τα νέα «διαπιστευτήρια» του κ. Χρυσοχοΐδη προς συγκεκριμένες εστίες πλούτου και εξουσίας με επιρροή και στα media, την ώρα που οι απλοί πολίτες στενάζουν από τα συνεχή οικονομικά μέτρα. Ο φιλόδοξος υπουργός, που μέχρι τώρα πάντως έχει καταφέρει -σε αντίθεση με πρώην συναδέλφους του επί κραταιού ΠΑΣΟΚ- να μην αφήνει «ίχνη», έχει πλέον μια αγωνία: Με ποιον τρόπο θα καταφέρει να υπάρχει και στην επόμενη Βουλή. Το σίγουρο είναι ότι έχει αποφασίσει να κάνει ό,τι χρειαστεί γι’ αυτό, ακόμη και μακριά από το ΠΑΣΟΚ…
