Σαν σήμερα πριν από δύο χρόνια -24 Φεβρουαρίου 2012- εφαρμόστηκε το σχέδιο ανταλλαγής των «αναξιόχρεων» ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου, το οποίο ονομάστηκε PSI και οδήγησε μεν σε «κούρεμα» του χρέους, ταυτόχρονα όμως άνοιξε τη μεγάλη τρύπα στους ισολογισμούς των ελληνικών (και των κυπριακών) τραπεζών, στα οικονομικά των ασφαλιστικών ταμείων, στις τσέπες των μικροομολογιούχων που εμπιστεύτηκαν το Ελληνικό Δημόσιο και στη βαθιά ύφεση των ετών 2012-2013. Είχε μόλις προηγηθεί το Eurogroup της 21ης Φεβρουαρίου 2012, το οποίο έδωσε το πράσινο φως για τη διαδικασία σε εφαρμογή των αποφάσεων της Συνόδου Κορυφής της 26ης Οκτωβρίου 2011 (προηγουμένως είχε αποφασιστεί «κούρεμα» 20%, το οποίο δεν εφαρμόστηκε ποτέ).
Με το PSI (Private Sector Involvement), δηλαδή τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στο «κούρεμα», ανταλλάχθηκαν παλιά ομόλογα ονομαστικής αξίας 206 δισ. ευρώ με:
α) νέα ομόλογα ονομαστικής αξίας ίσης με το 31,5% της ονομαστικής αξίας των παλιών ομολόγων,
β) βραχυπρόθεσμα χρεόγραφα του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF) διάρκειας δύο ετών (ή και μικρότερης) από την ημερομηνία ολοκλήρωσης του PSI και ονομαστικής αξίας ίσης με το 15% της ονομαστικής αξίας των παλιών ομολόγων, και
γ) δικαίωμα επιπρόσθετης πληρωμής (warrant) συνδεδεμένο με τον ρυθμό ανάπτυξης του ΑΕΠ (η αξία του οποίου είναι μηδέν, λόγω ύφεσης).
Ο στόχος του PSI ήταν να «κουρευτεί» το 95% ή 107 δισ. ευρώ από το χρέος του Δημοσίου το οποίο κατείχαν ιδιώτες (206 δισ. ευρώ) έναντι συνολικού χρέους 368 δισ. ευρώ (Δεκέμβριος 2011). Με άλλα λόγια, στόχος ήταν η διαγραφή του 53,5% του χρέους που κατείχαν οι ιδιώτες, με την υπόθεση ότι το 95% των ομολογιούχων θα αποδεχόταν την ανταλλαγή.
Στο τέλος της ίδιας χρονιάς του PSI, δηλαδή στο τέλος του 2012, η καθαρή μείωση χρέους ήταν μόνο 62,4 δισ. ευρώ, με το χρέος της Κεντρικής Κυβέρνησης να διαμορφώνεται τότε στα 305,5 δισ. ευρώ ή 156,6% του ΑΕΠ, από 368 δισ. ευρώ ή 176,4% του ΑΕΠ στο τέλος του 2011.
