Δύο μεγάλα πολιτικά «στρατόπεδα» συγκροτούνται στον απόηχο των εκλογών του περασμένου μήνα και εν όψει της άνοιξης του 2015. Το ένα αποτελείται από εκείνους που απαντούν «ναι» στην ανάδειξη του επόμενου Προέδρου της Δημοκρατίας από την παρούσα Βουλή δίχως να μεσολαβήσουν εκλογές. Το άλλο περιλαμβάνει όσους λένε «όχι» και θέλουν διάλυση της Βουλής, προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία και στη συνέχεια την εκλογή του ανώτατου πολιτειακού άρχοντα.
Σύμφωνα με το Σύνταγμα, για να εκλεγεί πρόεδρος της Δημοκρατίας χωρίς να γίνουν εκλογές, απαιτείται πλειοψηφία τουλάχιστον 180 βουλευτών. Αν αυτό δεν επιτευχθεί, η νέα Βουλή που θα προκύψει από τις εκλογές θα εκλέξει τον πρόεδρο ακόμη και με σχετική πλειοψηφία.
Αυτή τη στιγμή υπέρ του «ναι» τάσσονται οι βουλευτές που σχηματίζουν την κυβερνητική πλειοψηφία, δηλαδή οι 125 της Ν.Δ. και οι 29 της Ελιάς (ΠΑΣΟΚ και συνεργαζόμενοι), υπό την προϋπόθεση ασφαλώς ότι δεν θα υπάρξουν μεταβολές κατά τους προσεχείς μήνες. Από το άθροισμα των 154, επομένως υπολείπονται τουλάχιστον 26 για να σχηματιστεί η πλειοψηφία των 180.
Από την άλλη πλευρά, θεωρείται δεδομένο ότι θα πουν «όχι» στην εκλογή προέδρου από τη σημερινή Βουλή ο ΣΥΡΙΖΑ, που σήμερα διαθέτει 71 βουλευτές, η Χρυσή Αυγή. με 16 βουλευτές, οι ΑΝ.ΕΛ., που τώρα έχουν 13 βουλευτές, και το ΚΚΕ, με 12 βουλευτές. Επίσης, ο προερχόμενος από τον ΣΥΡΙΖΑ ανεξάρτητος βουλευτής Πέτρος Τατσόπουλος έχει δηλώσει ότι θα συνταχθεί με το πρώην κόμμα του στο «όχι» για την προεδρική εκλογή. Εν προκειμένω, το άθροισμα που σχηματίζεται είναι 113 βουλευτές, αν δεν εκδηλωθούν στην πορεία διαφοροποιήσεις. Ηδη, εντός των ΑΝ.ΕΛ., δύο βουλευτές (οι Π. Χαϊκάλης και Π. Μελάς) έχουν υποστηρίξει ότι το κόμμα πρέπει να αποφασίσει για την τελική στάση του ανάλογα με το πρόσωπο που θα προταθεί.
Σε κάθε περίπτωση από αυτά τα αριθμητικά δεδομένα προκύπτει ότι ο συσχετισμός ανάμεσα στα δύο στρατόπεδα είναι μέχρι στιγμής οριακός και ότι το ενδιαφέρον στρέφεται ουσιαστικά προς την πλευρά της ΔΗΜ.ΑΡ. και των ανεξάρτητων βουλευτών, οι οποίοι διαρκώς αυξάνονται!
Η ΔΗΜ.ΑΡ., ύστερα από την ανεξαρτητοποίηση και του Β. Οικονόμου, αριθμεί 13 βουλευτές. Με τη (δύσκολη) υπόθεση εργασίας, ότι θα μπορέσει να παραμείνει στο εξής ενιαία η Κοινοβουλευτική Ομάδα της, αν τελικώς συνταχθεί με τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης, τότε ξεπερνιέται το φράγμα των 120 και με 126 βουλευτές αθροιστικά μπορεί να μπλοκαριστεί η εκλογή νέου Προέδρου της Δημοκρατίας από τη σημερινή Βουλή.
Σε πραγματικές πολιτικές συνθήκες, όμως, είναι γνωστό ότι επικρατούν φυγόκεντρες τάσεις στη ΔΗΜ.ΑΡ. Ηδη οι Σ. Λυκούδης και Γ. Ψαριανός θεωρείται πολύ πιθανό, όπως και ορισμένοι άλλοι, να διαφοροποιηθούν και να δεχτούν να συζητήσουν τη συναινετική εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Επομένως, ανάλογα με τις πιθανές εξελίξεις και στα άλλα κόμματα, ένα τέτοιο μπλοκ του «όχι» έχει περιθώριο μέχρι πέντε, ακόμη, διαρροών για να μπορέσει να προκαλέσει πρόωρες εθνικές κάλπες το αργότερο μέχρι την επόμενη άνοιξη.
Αντίθετα, αν στο διάστημα που μεσολαβεί η ΔΗΜ.ΑΡ. αλλάξει στάση και μπει στη συζήτηση για τον νέο πρόεδρο, το σκηνικό γίνεται πιο σύνθετο. Ακόμη και αν όλοι οι σημερινοί βουλευτές της συμφωνούσαν να στηρίξουν μαζί με Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ κοινό υποψήφιο (π.χ. τον ίδιο τον Φ. Κουβέλη, με βάση και τις παρασκηνιακές διεργασίες που έχουν προηγηθεί), τότε στην καλύτερη περίπτωση συγκεντρώνονται 167 βουλευτές. Επομένως, χρειάζονται τουλάχιστον άλλοι 13 για να σχηματιστεί η πλειοψηφία των 180.
Η δεξαμενή για την αναζήτησή τους είναι οι ανεξάρτητοι βουλευτές, που τυπικά ανέρχονται τώρα μεν στους 23, αλλά στην πραγματικότητα είναι λιγότεροι ως προς αυτό το θέμα. Ετσι, οι Α. Λοβέρδος και Χ. Αηδόνης υπολογίζονται ήδη στο στρατόπεδο (των 154) του «ναι». Το ίδιο αναμένεται να ισχύσει και για τον Β. Οικονόμου, ενώ ο Π. Τατσόπουλος προσμετράται στα «όχι».
Από τους άλλους, οι Οδ. Βουδούρης, Θ. Παραστατίδης, Π. Μουτσινάς, Θ. Τζάκρη και Μ. Μπόλαρης είναι σε πορεία σύγκλισης με τον ΣΥΡΙΖΑ. Καμία εκδήλωση προθέσεων δεν υπάρχει από τον Μίμη Ανδρουλάκη. Εύκολες προβλέψεις δεν μπορούν να γίνουν και για τους δύο προερχόμενους από τη Χρυσή Αυγή ανεξάρτητους Χρ. Αλεξόπουλο και Στ. Μπούκουρα.
Μια άλλη ομάδα ανεξαρτήτων είναι οι προερχόμενοι από τους ΑΝ.ΕΛ. Γ. Νταβρής, Κ. Γιοβανόπουλος, Χ. Γιαταγάνα, Β. Καπερνάρος και Μ. Ιατρίδη, που θα καθυστερήσουν προφανώς να πάρουν τις τελικές αποφάσεις τους. Τέλος, υπάρχουν και οι Βύρων Πολύδωρας, Νικήτας Κακλαμάνης, Νίκος Νικολόπουλος, Γ. Κασαπίδης, καθώς και οι (βουλευτές της Νέας Μέρας) Γ. Κουράκος και Ν. Σταυρογιάννης, οι οποίοι ανήκουν στην ίδια δεξαμενή.
Ακόμη και αν όσοι εξ όλων αυτών δεν έχουν αποσαφηνίσει τη στάση τους και ψηφίσουν θεωρητικά «ναι» στην εκλογική προέδρου, το άθροισμα των 180 συμπληρώνεται οριακά. Επίσης, είναι πολύ πιθανό το ενδεχόμενο σε μια τέτοια περίπτωση να υπάρξουν από τη ΔΗΜ.ΑΡ. διαρροές προς την αντίθεση κατεύθυνση ορισμένων βουλευτών που θα προτιμήσουν να έρθουν σε ρήξη με τον κ. Κουβέλη και να συμπορευτούν με τον ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή η απειλή, άλλωστε, κάνει τον κ. Κουβέλη να προεξοφλεί πια ότι δεν θα συναινέσει σε κεντρικό επίπεδο στην εκλογή Προέδρου από την παρούσα Βουλή και ως εκ τούτου να καθιστά (με τα σημερινά δεδομένα τουλάχιστον) πιο πιθανό το σενάριο του αδιεξόδου και της προσφυγής σε κάλπες σε περίπου εννιά μήνες…
