Ο πρωταγωνιστής της διαφήμισης που έχει υπερπροβληθεί στα κανάλια είναι (σύμφωνα με το σενάριο) ένας ανθρωπάκος ο οποίος δεν έχει ιδιαίτερη σχέση με το άθλημα του ποδοσφαίρου. Ωστόσο, τυγχάνει τόσο ασυγκράτητη ψωνάρα, ώστε όταν δέχεται τηλεφώνημα από τον Τάκη Φύσσα, ο οποίος του ζητά να ενταχθεί στην Εθνική, το πιστεύει! Αιφνιδιάζεται, αλλά δεν θεωρεί την κλήση εξωπραγματική, παρανοϊκή, ξεκούδουνη. Μαζεύει τα μπογαλάκια του και βουρ στον πατσά! Σαν έτοιμος από καιρό, σαν Βενιζέλος, νομίζει ότι, αν και αγύμναστος, άμπαλος και ντιπ καταντίπ «μυρωδιάς», θα μπορέσει να κοντράρει στα ίσια τα θηρία του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Η άγνοια κινδύνου είναι καλή για τα νιάτα, αλλά κάκιστη για τη διαχείριση των δημόσιων πραγμάτων. Αυτά αποτελούν «ψιλά γράμματα» για τον Μάνο Σέργιο, ο οποίος νιώθει κάτι ανάμεσα σε Κριστιάνο Ρονάλντο και Λιονέλ Μέσι – όπως νιώθουν Σκολάρι, Σαμπέγια, Λεβ και Φαν Χάαλ όλοι όσοι παρακολουθούν αγώνες Μουντιάλ στις καφετέριες.
Κι ο Βαγγέλης, ο αρχηγός του θνήσκοντος αλλά κυβερνώντος ΠΑΣΟΚ, είναι ο Μάνος Σέργιος της διεθνούς διπλωματίας. Πρώτα θα γίνει ο Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος κι έπειτα θα βγει ανακοίνωση από το υπουργείο Εξωτερικών.
Μαζορέτα
Η διαφορά του κ. Βενιζέλου από τον Μάνο Σέργιο συνίσταται σε ένα στοιχείο του χαρακτήρα του. Ο άκυρος παίκτης της Εθνικής δεν έχει την εντύπωση ότι είναι και προπονητής. Τον παρακολουθούμε να προσπαθεί να ενταχθεί στην καθημερινότητα και την αποστολή του παίκτη. Ο Βαγγέλης στη θέση του θα ζητούσε να παίζει επιθετικός, μέσος, τερματοφύλακας, να κατεβάζει εντεκάδα, να διοικεί την ΕΠΟ, τη FIFA, την UEFA, να αποφασίζει για την τιμή των εισιτηρίων, για το κόστος των τηλεοπτικών μεταδόσεων, το βάρος των Κυπέλλων, τα χρώματα στις φούστες των μαζορετών, για όλα!
Σε οποιοδήποτε τριτοκοσμικό, δευτεροκοσμικό, πρωτοκλασάτο ή εξωγήινο κράτος του γνωστού τρισδιάστατου σύμπαντος περιπτώσεις σαν αυτή του Βαγγέλη θα αντιμετωπίζονταν με κατανόηση και την κατάλληλη μεταχείριση – από τους επιστήμονες των κατάλληλων ειδικοτήτων (και είναι πολλές οι ρημάδες). Στην Ελλάδα, όμως, που δεν είναι Κολομβία, ο Βαγγέλης είναι ο πρωθυπουργός των πασοκτζήδων! Εχει κομματάρα να! (ίσαμε το μπόι του Φασούλα) από την εξουσία και απαιτεί οι «πράσινοι» υπουργοί να λογοδοτούν σε αυτόν, μόνο σε αυτόν και σε κανέναν άλλον. Αχ, βρε κατακαημένη Ρούμελη…
Παναγιώτης Λιάκος
