Χθες αποκαλύπταμε τον… ξαφνικό έρωτα «Χουριέτ» – Βενιζέλου, που ερχόταν ως συνέχεια του διαχρονικού φλερτ του Γιώργου Παπανδρέου με την Τουρκία. Οσα όμως συμβαίνουν πίσω από τις κλειστές πόρτες Αθήνας – Αγκυρας και Λευκωσίας προκαλούν ανατριχίλα, μια και πλήττουν τον πυρήνα της εθνικής πολιτικής μας με υποχωρήσεις που οδηγούν, αν υλοποιηθούν, σε διαμελισμό της χώρας! Οι (Γκρίζοι και όχι μόνο) Λύκοι της Αγκυρας, διαπιστώνοντας τις αλλεπάλληλες υποχωρήσεις της Αθήνας και της Λευκωσίας, όχι μόνο αποθρασύνονται, αλλά με συνεντεύξεις τσάι και συμπάθεια, σαν κι αυτή του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, που στέλνουν πολλαπλά και λάθος μηνύματα, κάνουν μεγαλύτερα επεκτατικά σχέδια. Η κραυγή των Λύκων της Αγκυρας έφτασε στις Βρυξέλλες, μια και η γλώσσα και οι απαιτήσεις των Τούρκων, που καταγράφονται σε ένα έγγραφο 105 σελίδων το οποίο περιέχεται στη δήλωση που κατέθεσε στο πλαίσιο της 52ης συνάντησης του Συμβουλίου Σύνδεσης Ευρωπαϊκής Ενωσης (Ε.Ε.) – Τουρκίας, προκαλούν σοκ.
Οι Τούρκοι ανοίγουν θέμα Θράκης και «τουρκομουσουλμανικής» μειονότητας, επαναφέρουν το θέμα της εκλογής μουφτήδων, θέλουν να μοιράσουν στη μέση το Αιγαίο και χαρακτηρίζουν την Κυπριακή Δημοκρατία «νεκρή / εκλιπούσα» Δημοκρατία. Το κείμενο-πρόκληση συνυπογράφουν ο υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου και ο υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων (καθώς και επικεφαλής της τουρκικής διαπραγματευτικής ομάδας) Μεχμέτ Τσαβούσογλου και παρά τις προσπάθειες που έκαναν και κάνουν Αθήνα και Λευκωσία να το υποβαθμίσουν, επιβεβαιώνει ότι οι Τούρκοι συνεχίζουν την ίδια αδιάλλακτη πολιτική τους, απαιτώντας όλο και περισσότερες υποχωρήσεις από την ελληνική πλευρά.
Η Αγκυρα δεν διστάζει να θέσει θέμα μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης προς την Ε.Ε. Κατηγορεί την Ελλάδα ότι αρνείται να αναγνωρίσει την εθνοτική καταγωγή της «τουρκομουσουλμανικής μειονότητας της Δυτικής Θράκης», παρόλο που στη Συνθήκη της Λωζάννης γίνεται σαφώς αναφορά σε Ελληνες πολίτες μουσουλμάνους στο θρήσκευμα και επαναφέρει το θέμα της άμεσης εκλογής μουφτήδων, μιλώντας για «παράλληλα δικαιώματα» της ελληνικής μειονότητας στην Τουρκία και της μουσουλμανικής στην Ελλάδα.
Σε ό,τι αφορά δε το Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο, η Τουρκία ζητάει ουσιαστικά από την Αθήνα να αρνηθεί το δικαίωμα επέκτασης των χωρικών υδάτων της στα 12 ναυτικά μίλια. Εάν η Ελλάδα το έπραττε, μοιράζοντας στην ουσία το Αιγαίο στη μέση, τότε η Αγκυρα θα μας έκανε τη χάρη να εξετάσει την άρση του casus belli.
Ούτε λίγο ούτε πολύ η Τουρκία γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων της το θεσμοθετημένο Δίκαιο της Θάλασσας, που αποτελεί βασική αρχή της Ε.Ε., αμφισβητεί τα ευρωπαϊκά σύνορα και δείχνει την ενόχλησή της για την προσφάτως υιοθετηθείσα Στρατηγική για τη Θαλάσσια Ασφάλεια. Για τον λόγο αυτόν η Τουρκία υποδεικνύει στην Ε.Ε. ότι στο πλαίσιο της Στρατηγικής για τη Θαλάσσια Ασφάλεια «θα έπρεπε να αποφεύγει ευαίσθητες λέξεις όπως “απειλή” όταν αναφέρεται στην οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών στην περιφέρειά μας».
Τέλος, για το Κυπριακό η Αγκυρα ισχυρίζεται ότι «η ελληνοκυπριακή διοίκηση δεν αντιπροσωπεύει ολόκληρο το νησί. Μέχρι να βρεθεί μία οριστική και ευθύδικη λύση του Κυπριακού, η Τουρκία δεν μπορεί να δει θετικά την ένταξη των Ελληνοκυπρίων σε οποιοδήποτε διεθνή οργανισμό. Η ικανοποίηση των ελληνοκυπριακών αιτημάτων για ένταξη σε διεθνείς οργανισμούς», συνεχίζει το έγγραφο, «απλώς θα ενδυνάμωνε τον ψευδή ισχυρισμό τους ότι εκπροσωπούν τη “νεκρή /εκλιπούσα” Δημοκρατία της Κύπρου και θα αποσπούσε την προσοχή τους από τον στόχο της επίλυσης. Η Τουρκία πρέπει να δράσει ευθυγραμμιζόμενη με τις ευθύνες της»!
Οι εισβολείς που κατέχουν παρανόμως τη μισή περίπου Κύπρο ζητούν μία «ομοσπονδιακή κυβέρνηση και δύο ισότιμα συνιστώντα κράτη» και καταγγέλλει με πολύ σκληρή γλώσσα τις μονομερείς, όπως ισχυρίζεται, κινήσεις της Λευκωσίας στο θέμα των υδρογονανθράκων και επιμένει στα δικαιώματα που εκτιμά ότι έχει ακόμη και εντός της ΑΟΖ της Κύπρου.
Nίκος Ελευθερόγλου
