Ενα ενοικιαστήριο δεσπόζει πλέον στον τοίχο του ιστορικού κτιρίου που επί 90 χρόνια στέγαζε την εφημερίδα «Απογευματινή» της Κωνσταντινούπολης, η οποία όμως δεν βάζει λουκέτο, όπως λανθασμένα τιτλοφόρησε το σχετικό ρεπορτάζ της η «Σαμπάχ» (ποιος ξέρει από ποια «πληροφορία» ή διαρροή), σημαίνοντας συναγερμό στην ομογένεια. «Επρόκειτο για παρανόηση» επιβεβαιώνει στη «δημοκρατία» ο εκδότης της εφημερίδας Μιχάλης Βασιλειάδης (που έχει πει πολλές φορές ότι θα βάλει λουκέτο), επισημαίνοντας ωστόσο τα προβλήματα «επιβίωσης» της ιστορικής εφημερίδας.
Οι μειώσεις στα έσοδα, η συρρίκνωση της ελληνικής ομογένειας και η απουσία στήριξης από φορείς της Ελλάδας ανάγκασαν τον κ. Βασιλειάδη να αφήσει το κτίριο που είχαν ανεγείρει ελληνορθόδοξοι Αραβες από την Αίγυπτο στο Σουριγιέ Πασάζ της λεωφόρου Ιστικλάλ – της Μεγάλης Οδού του Πέραν, όπως είναι γνωστή στους Ελληνες. «Παλαιότερα η εφημερίδα αξιοποιούσε μεγάλο τμήμα του κτιρίου. Ηταν οι ημέρες όπου η “Απογευματινή”, η πρώτη -μαζί με την κεμαλική “Τζουμχουριέτ”- εφημερίδα της Τουρκίας, πωλούσε 35.000 φύλλα στους 40.000 Ελληνες του Πέραν και απασχολούσε 35 συντάκτες και τυπογράφους, καθώς και 50 διανομείς» αναφέρει στη «δημοκρατία» ο εκδότης Μ. Βασιλειάδης. «Τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιούμε ένα δωμάτιο περίπου 25 τ.μ. Κάποιοι στην Ελλάδα μπορεί και να μας χλεύαζαν ή να μας έλεγαν ρομαντικούς, αλλά δεν θέλουμε να δούμε τον χώρο ως… μπαρ ή σουβλατζίδικο και γι’ αυτό δίναμε επί χρόνια αγώνα για να τον κρατήσουμε» προσθέτει. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι Τούρκοι -απόγονοι των Αιγυπτιωτών- ιδιοκτήτες αναγνωρίζοντας την ιστορικότητα της «Απογευματινής» και την άρρηκτη σχέση της με τον χώρο, «λαμβάνουν μόλις το 25% του ενοικίου συγκριτικά με αυτά που ζητούν για ίδιο ακριβώς χώρο σε άλλους καταστηματάρχες. Ομως δυστυχώς ούτε έτσι… βγαίνουμε».
Ο κ. Βασιλειάδης εξηγεί: «Σταθήκαμε στα πόδια μας στη μεγάλη κρίση μας το 2011, όταν, έπειτα από διαδικτυακή καμπάνια που ξεκίνησαν Τούρκοι φοιτητές, περίπου 400-500 Τούρκοι (κυρίως φοιτητές και πανεπιστημιακοί) γράφτηκαν συνδρομητές δίχως καν να γνωρίζουν ελληνικά. Σήμερα όμως κόπηκαν οι ενισχύσεις από τον Υπηρεσία Αγγελιών Τύπου και, λόγω κρίσης, όπως μας λένε, χάσαμε και την όποια βοήθεια είχαμε από την Ελλάδα και δεν μπορούμε να συνεχίσουμε όπως ήμασταν». Κατά τον ίδιο, τα χρήματα που έχουν συγκεντρώσει από τις 600 φετινές συνδρομές (στις 1.700 ελληνόφωνες οικογένειες της Κωνσταντινούπολης) εξασφαλίζουν το μέλλον της εφημερίδας έως τα τέλη του έτους, ίσως και έως τον Φεβρουάριο του 2015.
«Αυτό που αυτή τη στιγμή μας πονά είναι το κτίριο. Ονειρό μου, όπως και του γιου μου, με τον οποίο δουλεύουμε μόνοι μας έως και 18 ώρες καθημερινά για την εφημερίδα, είναι στο ιστορικό κτίριο να ανεγερθεί Μουσείο Ελληνόφωνου Τύπου. Εχουμε στραφεί στην Ελλάδα, μάταια μέχρι στιγμής, καλώντας όσους έχουν την οικονομική ευχέρεια να κάνουν μια ΜΚΟ, ένα ίδρυμα που θα σώσει τον χώρο της “Απογευματινής” και μαζί την ελληνική γλώσσα στην Κωνσταντινούπολη» καταλήγει.
Κώστας Καντούνης
