Ολοι έχουν δικαίωμα στην απεξάρτηση από κακές συνήθειες και ψυχοφθόρα χούγια. Ακόμα και ο μπουμπούκος
Ο Αδωνις έχει αναρτήσει στο twitter περίπου 60.100 «τιτιβίσματα» και διατηρεί λογαριασμό από τον Αύγουστο του 2009. Αυτό σημαίνει, κατά μέσο όρο, περίπου 30 αναρτήσεις καθ’ εκάστην μόνο εκεί! Σίγουρα του χρειάζεται, μεταξύ άλλων, να διαβάσει και τα ακόλουθα διαφωτιστικά περί του εθισμού στο διαδίκτυο, 
όπως αναφέρονται στη wikipedia, τη διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια:
«Ο εθισμός στο διαδίκτυο (internet addiction), μια σχετικά νέα μορφή εξάρτησης, αναφέρεται στην “καταναγκαστική, υπερβολική χρήση του διαδικτύου και στον εκνευρισμό ή δυσθυμική συμπεριφορά που παρουσιάζεται κατά τη στέρησή της”. Ο εθισμός στο διαδίκτυο […] αποτελεί μια κατάσταση που προκαλεί σημαντική έκπτωση στην κοινωνική και την επαγγελματική ή ακαδημαϊκή λειτουργικότητα του ατόμου. Οι ειδικοί της ψυχικής υγείας όλο και συχνότερα καλούνται να προσεγγίσουν θεραπευτικά άτομα με προβληματική χρήση του διαδικτύου. […]
Το διαδίκτυο έχει την ικανότητα να καλύψει συγκεκριμένες ψυχολογικές ανάγκες ενός ατόμου. Ενα από τα χαρακτηριστικά του μέσου που προκύπτει από τη φύση του είναι ότι μπορεί να δημιουργήσει μια “ιδανική κατάσταση εαυτού”, όπου το άτομο μπορεί να εξερευνήσει διάφορες πτυχές της προσωπικότητάς του χωρίς να έχει περιορισμούς και συνέπειες. Στο διαδίκτυο δεν υπάρχουν άμεσες συνέπειες των πράξεων, ο χρήστης μπορεί να μπει και να βγει όποτε θέλει».
Υπερκινητικότητα
«Μπορεί επίσης να είναι το αποτέλεσμα άλλων ψυχικών διαταραχών, όπως κατάθλιψη, αγχώδεις διαταραχές, διαταραχές προσωπικότητας, υπερκινητικότητα και κοινωνική φοβία. Συχνά όμως η ανάπτυξη καταθλιπτικού συναισθήματος ή άγχους έπεται της εμφάνισης του εθισμού, όπως συμβαίνει και με άλλες εθιστικές συμπεριφορές. Αυτό καταδεικνύει την αναγκαιότητα εκτίμησης κάθε περίπτωσης από ειδικό ψυχικής υγείας, ο οποίος θα είναι σε θέση να κρίνει την ύπαρξη ή μη συννοσηρών καταστάσεων. […]
Για την αντιμετώπιση του φαινομένου έχουν προταθεί η κινητοποιητική συνέντευξη, το γνωστικό – συμπεριφορικό μοντέλο θεραπείας, η συμβουλευτική παρέμβαση στην οικογένεια, οι ομάδες απεξάρτησης, ενώ υπάρχουν κάποια δεδομένα και για τον ρόλο της φαρμακοθεραπείας στη θεραπεία. […] Σε ό,τι αφορά τη φαρμακοθεραπεία, η χρήση της εσιταλοπράμης φάνηκε αποτελεσματική σε μικρή ανοικτή μελέτη, έχει προταθεί η ναλτρεξόνη λόγω του μηχανισμού δράσης της στα κέντρα ανταμοιβής του εγκεφάλου, ενώ η μεθυλφενιδάτη αποδείχθηκε αποτελεσματική σε μια ανοιχτή μελέτη σε παιδιά με Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής – Υπερκινητικότητα (ΔΕΠΥ) και εθισμό σε διαδικτυακά παιχνίδια».
Παναγιώτης Λιάκος
