Η οπικαπόνη βελτιώνει την απόδοση της λεβοντόπας για μείωση των συμπτωμάτων
Για τους ασθενείς με τη νόσο Πάρκινσον η είδηση μπορεί να κάνει τη διαφορά. Ενα νέο φάρμακο έδειξε ότι μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την απόδοση της λεβοντόπας, με άλλα λόγια της καθιερωμένης φαρμακευτικής αγωγής για τη μείωση των συμπτωμάτων της νόσου. Πρόκειται για την ουσία οπικαπόνη, έναν αναστολέα του ενζύμου COMT, η οποία είναι εγκεκριμένη από την Ε.Ε. Στην κλινική δοκιμή που έγινε έδειξε να έχει καλύτερα αποτελέσματα από τους άλλους δύο συνήθεις αναστολείς του ενζύμου COMT, οι οποίοι χρησιμοποιούνται κατά τη θεραπευτική αγωγή.
Ακριβώς ποια λειτουργία επιτελεί η οπικαπόνη; Η φαρμακευτική αγωγή με λεβοντόπα συνιστάται στη νόσο Πάρκινσον, επειδή η συγκεκριμένη ουσία μετατρέπεται από το κεντρικό νευρικό σύστημα των ασθενών σε ντοπαμίνη, αναπληρώνοντας έτσι την ανεπάρκειά της που χαρακτηρίζει τη νόσο.
Η λεβοντόπα λαμβάνεται σε συνδυασμό με το φάρμακο καρβιντόπα, το οποίο αποτρέπει τη ναυτία και ενισχύει την αποτελεσματικότητά της. Πλην όμως σε πολλούς ασθενείς έπειτα από κάποιο διάστημα η θεραπεία αρχίζει να γίνεται λιγότερο αποτελεσματική με την εμφάνιση δυσκινησίας, η οποία χαρακτηρίζεται από συχνές αθέλητες κινήσεις του ασθενούς.
Για να ενισχύσουν την αποτελεσματικότητά της, οι γιατροί χρησιμοποιούν δύο αναστολείς του ενζύμου COMT, οι οποίοι όμως συνδέονται με προβλήματα και ελλείψεις. Ο ένας από τους δύο αναστολείς αυξάνει τον κίνδυνο ηπατικής ανεπάρκειας, ενώ ο άλλος ενισχύει μόνο σε μικρό ποσοστό την αποτελεσματικότητα της λεβοντόπας.
Στη νέα κλινική δοκιμή διάρκειας τεσσάρων μηνών, που έγινε από την εταιρία Bial-Portela στην Πορτογαλία, συμμετείχαν 427 ασθενείς με Πάρκινσον, μέσης ηλικίας 63 ετών, που είχαν νοσήσει εδώ και τουλάχιστον μία τριετία και είχαν ήδη αρχίσει να παρουσιάζουν μείωση στην αποτελεσματικότητα της φαρμακευτικής αγωγής. Μεταξύ των ασθενών που ολοκλήρωσαν τη δοκιμή παρατηρήθηκε «σημαντική μείωση» του χρόνου εμφάνισης δυσκινησίας και της αναποτελεσματικότητας της λεβοντόπας. Ωστόσο τα ευεργετικά αποτελέσματα παρατηρήθηκαν μόνο στους ασθενείς που έλαβαν την πιο ισχυρή δόση των 50 μιλιγκράμ την ημέρα. Τα συμπεράσματα της έρευνας δημοσιεύτηκαν στην επιστημονική επιθεώρηση «JAMA Neurology».
