Ελπίδες για τις έως σήμερα ανίατες ΧΑΠ και κυστική ίνωση
Από την
Κατερίνα Στυλιανέα
Ελπίδα θεραπείας για τα εκατομμύρια πασχόντων από πνευμονικές παθήσεις όπως η ΧΑΠ (Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια) ή η κυστική ίνωση ανατέλλει μέσα από την πρωτοποριακή νέα έρευνα, τα προκαταρκτικά συμπεράσματα της οποίας ανακοινώθηκαν στο πρόσφατο συνέδριο της ευρωπαϊκής ένωσης πνευμονολόγων στο Estoril της Πορτογαλίας.
Οι ερευνητές υποστήριξαν ότι η θεραπεία με μεσεγχυματικά βλαστοκύτταρα επιτυγχάνει τον δραστικό περιορισμό της πνευμονικής φλεγμονής σε ασθενείς με ΧΑΠ και κυστική ίνωση, ενώ αποκαθιστά τις βλάβες που οι νόσοι αυτές έχουν προκαλέσει στον πνεύμονα. Πρόκειται για την πρώτη πειραματική έρευνα με βλαστοκύτταρα, η οποία δίνει αποτελέσματα στο πεδίο της θεραπείας ανίατων παθήσεων των πνευμόνων. Οι ερευνητές χορήγησαν ενδοφλεβίως βλαστοκύτταρα σε πειραματόζωα 4-6 εβδομάδων, τροποποιημένα για να εμφανίζουν συμπτώματα ανάλογα της ΧΑΠ, δηλαδή περίσσεια υγρού στους διαύλους ιόντων b-ENaC (που διαδραματίζει καταλυτικό ρόλο στην ισορροπία νερού στους πνεύμονες) στη μεμβράνη επιθηλιακών κυττάρων.
Στις οκτώ εβδομάδες έλαβαν δείγμα ιστού των πνευμόνων των πειραματόζωων: Η φλεγμονή είχε υποχωρήσει αισθητά, όπως και οι ενδείξεις της φθοράς των πνευμόνων, ενώ η δομή του πνεύμονα είχε αρχίσει να επανέρχεται επίσης!
Προοπτική
Οπως επεσήμανε ο δρ Declan Doherty του Πανεπιστημίου Queens του Μπέλφαστ, αυτός ο συνδυασμός της αντιφλεγμονώδους δράσης και της ενεργοποίησης κυτταρικής αποκατάστασης που πέτυχαν με τη θεραπεία δείχνει τις απεριόριστες -αδιερεύνητες ακόμη- δυνατότητες των μεσεγχυματικών βλαστοκυττάρων στον πνεύμονα, για τον οποίο ελάχιστες θεραπείες έχουν αναπτυχθεί.
Την εντυπωσιακή προοπτική της θεραπείας με βλαστοκύτταρα για τις χρόνιες πνευμονικές παθήσεις, από τις οποίες πάσχουν και συχνά καταλήγουν εκατομμύρια ασθενείς, υπογράμμισε και ο καθηγητής Rachel Chambers. Οι επιστήμονες αναγνωρίζουν ότι απαιτείται περαιτέρω έρευνα για την κατανόηση του μηχανισμού, με τον οποίο η θεραπεία με βλαστοκύτταρα οδήγησε στην αποκατάσταση της βλάβης στον κατεστραμμένο πνεύμονα, και ασφαλώς ότι βρίσκονται ακόμη μακριά από την όποια κλινική εφαρμογή της.
