Στην Ευρώπη φυσούν πλέον θυελλώδεις πολιτικοί άνεμοι. Η ανικανότητα των κλασικών κεντροδεξιών συστημικών κομμάτων να προστατεύσουν τους λαούς από τις παρενέργειες της ενεργειακής κρίσης και των πολέμων που επέτρεψαν να ξεσπάσει στην αυλή της ηπείρου και στην εξωτερική περίμετρό τους έχει οδηγήσει τους πολίτες της Γερμανίας, της Γαλλίας και της Μεγάλης Βρετανίας να βρίσκονται σε «προεπαναστατική περίοδο». Κορυφαία Ελληνίδα πολιτικός, που επιβιβάστηκε πρόσφατα σε ταξί στη Δρέσδη, άκουσε έκπληκτη τον οδηγό να της λέει ότι «επί υπαρκτού σοσιαλισμού περνούσαμε καλύτερα» και να διαμαρτύρεται για τη διακοπή της πρόσβασης στο ρωσικό φυσικό αέριο.
Τα μαντάτα που φθάνουν από τη Δύση, βλέπετε, οδηγούν στην κατάρρευση του επιχειρήματος ότι η Ευρώπη έπρεπε να απεξαρτηθεί από το επικίνδυνο ρωσικό μονοπώλιο για να μην την «πνίξει» η αρκούδα. Οσοι τα έλεγαν αυτά βλέπουν τώρα τον κόσμο να γυρίζει ανάποδα: Η μονοπωλιακή εξάρτηση από τις αμερικανικές εξαγωγές ντίζελ, που θα διακοπούν προς την Ε.Ε. έως τις ενδιάμεσες εκλογές, δείχνει στους Ευρωπαίους ότι το πρόβλημα δεν ήταν μόνο το ρωσικό μονοπώλιο. Πρόβλημα είναι και το αμερικανικό μονοπώλιο. Το συμμαχικό μονοπώλιο.
Οι συνέπειες αυτής της μεγάλης αλλαγής που έρχεται είναι γεωπολιτικές, γεωοικονομικές και, βεβαίως, πολιτικές και ιδεολογικές: θα διαλυθεί ο γαλλογερμανικός άξονας όπως τον γνωρίζαμε. Η τυχόν επιστροφή στο έθνος-κράτος θα έχει ως αποτέλεσμα -όχι άμεσο, αλλά μακροπρόθεσμο- να αρχίσει η νοσταλγία για τα παλιά. Για μια Ευρώπη χωρίς Σένγκεν, φρούριο κατά της παράνομης μετανάστευσης. Για μια Ευρώπη πολλών ταχυτήτων, που δεν θα καταργήσει το ευρώ, αλλά θα χωριστεί σε ζώνες κυκλοφορίας του νομίσματος. Αλλού θα κυκλοφορεί και αλλού όχι.
Το σοκ από την επιλογή των ΗΠΑ να προστατεύσει αποκλειστικά τα εθνικά συμφέροντά της και να εγκαταλείψει τους συμμάχους της στη μοίρα τους θα δημιουργήσει συνθήκες πολιτικής και ψυχικής απόστασης των λαών από αυτό που μέχρι τώρα ορίζαμε αξιακά ως Δύση. Οι πολιτικές – ιδεολογικές συνέπειες θα έχουν και εσωτερικές προεκτάσεις για την περίφημη -κατά Κυριάκο- «τεχνογνωσία της εξουσίας».
Ο πρωθυπουργός βάσισε τη μέχρι τώρα παραμονή και θητεία του στην εξουσία σε τρεις κολόνες:
■ Στην εσωτερική διαπλοκή, η οποία έχει αρχίσει και σπαράσσεται υπό το βάρος της υπερέκθεσης σε δανεισμό, αλλά και της επιβάρυνσης του ενεργειακού κόστους .
■ Στον διεθνή καπιταλισμό, σε όλες τις μορφές του. Σόρος, Ροκφέλερ, Μπλούμπεργκ, Μπουρλά, Μέρντοχ, Μπιν Σαλμάν αλ Σαούντ κ.ά.
■ Στον κεντροδεξιό συστημικό συσχετισμό δυνάμεων στην Ευρώπη. Μεγάλο μέρος της ηγεμονίας του κ. Μητσοτάκη οικοδομήθηκε πάνω στον αντιρωσικό και εξόχως φιλοδυτικό άξονα «Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν – Εμανουέλ Μακρόν – Φρίντριχ Μερτς» συν τη διοίκηση Μπάιντεν. Μετά τις αμερικανικές προεδρικές εκλογές, ο κ. Μητσοτάκης έχασε την αντηρίδα που του προσέδιδε λούστρο. Η διοίκηση Τραμπ δεν τον ενοχλεί μεν, καθώς τα στελέχη της λένε «ότι κάνει ό,τι του ζητάμε αμέσως», αλλά από την άλλη κόπηκαν «μαχαίρι» οι φιέστες και τα επικοινωνιακά σόου με επισκέψεις στον Λευκό Οίκο όπως στο παρελθόν. Δύο σχεδόν χρόνια μετά την επιστροφή του Τραμπ στην προεδρία, ο κ. Μητσοτάκης δεν έχει δεχτεί πρόσκληση επίσκεψης στον Λευκό Οίκο, ενώ ο Αμερικανός πρόεδρος δεν του έχει απευθυνθεί να του πει «γεια » ούτε στα photo opportunity των Συνόδων Κορυφής του ΝΑΤΟ.
Αν τον σώζει κάτι μέχρι στιγμής είναι πως ούτε η γείτονα έχει επωφεληθεί μέχρι στιγμής ιδιαιτέρως, λόγω των παρασκηνιακών βέτο του Ισραήλ για τα F-35. Η κολόνα αντιστήριξης του κ. Μητσοτάκη από τον διεθνή καπιταλισμό αντέχει για την ώρα, αλλά δεν είναι απολύτως καθοριστική. Καθοριστική είναι η ευρωπαϊκή. Στο σημείο που έχουμε φτάσει σήμερα, ο πρωθυπουργός διατρέχει έναν διπλό κίνδυνο.
Πρώτον, εξαιτίας της επερχόμενης Λεπέν στη Γαλλία και του επερχόμενου AfD στη Γερμανία, χάνει τους ιδεολογικούς και γεωπολιτικούς συνοδοιπόρους του, ενώ με τέτοια αλλαγή των συσχετισμών, αργά ή γρήγορα, και η Ούρσουλα θα αποτελέσει παρελθόν από την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Hδη είναι μειωμένης νομιμοποίησης. «Σιγά την Κομισιόν!», που λέει σε μια τηλεοπτική διαφήμιση μια δημοφιλής Ελληνίδα ηθοποιός η οποία έχει «πιάσει το κλίμα».
Δεύτερον, να αποδειχθεί καταστροφική πριν το πέρας της πρωθυπουργίας του κ. Μητσοτάκη η αντιρωσική ενεργειακή πολιτική της χώρας, καθώς το αμερικανικό μονοπώλιο ήδη από τη μεταφορά του υγροποιημένου φυσικού αερίου απεδείχθη δέκα φορές πιο ακριβό από το μοσχοβίτικο. Με την απαγόρευση στις εξαγωγές του ντίζελ, η πεποίθηση εμπεδώνεται.
Η περίπτωση να ταυτιστεί η Δύση με τη φτώχεια και την ανέχεια, αν δεν βρεθεί γρήγορη λύση για τη λήξη των πολέμων στην Ουκρανία και στο Ιράν, φαντάζει παραπάνω από υπαρκτή. Είναι ισχυρότατη. Εφόσον επισπευσθούν οι πολιτικές εξελίξεις στην Ευρώπη και μονιμοποιηθούν οι νέοι συσχετισμοί, ο κ. Μητσοτάκης θα ξεμείνει από συμπαίκτες. Και δεν θα έχει κανένα αντικειμενικό συμφέρον να διεκδικήσει την τρίτη θητεία.
Οι ιδεολογικές και πολιτικές αλλαγές θα είναι κατακλυσμιαίες. Δεν θα αφανίσουν πρόσωπα μόνο, αλλά και τα όποια ανθεκτικά μέσα στον χρόνο πολιτικά κόμματα της Μεταπολίτευσης. Οι εξελίξεις είναι μπροστά μας.
