Ο Θεός θέλει να σου δείξει πώς μπορείς να αντιμετωπίζεις και να αντέχεις τους δύσκολους χαρακτήρες: όταν εσύ δείχνεις πλατιά και συμπονετική καρδιά
Από τον π.
Ανδρέα Κονάνο
Να ‘χεις πίστη. Πίστη. Πίστη. Μεγάλο πράγμα η ζωντανή εμπιστοσύνη στον Χριστό. Στη δύναμή Του. Στην πάνσοφη φροντίδα Του για εμάς. Στο πάνσοφο σχέδιό Του για εμάς. Στην αγάπη Του για εμάς. Στην αγάπη του για σένα.
Σ’ αγαπάει ο Θεός πολύ. Μα πάρα πολύ. Και είμαι πολύ ανάξιος να σ’ το πω. Διότι δεν είναι πρέπον να ακούσεις από μένα ότι ο Θεός σ’ αγαπάει. Μακάρι να μπορούσε να σ’ το πει κάποιος άλλος, με πολύ πειστικό τρόπο, ώστε να το νιώσεις. Είναι πολύ αληθινό αυτό που τώρα ακούς και πολύ ψεύτικα τα χείλη που τώρα σ’ το λένε.
Αλλά είναι αλήθεια ότι ο Θεός σ’ αγαπάει πάρα πολύ. Σε σκέφτεται νύχτα μέρα. Σκέφτεται τα θέματά σου, τους καημούς σου, τις επιθυμίες σου, τις κρυφές σκέψεις σου, τις αγωνίες σου. Νιώσε αυτό το πράγμα τόσο, ώστε να μουδιάζει όλο το κορμί σου. Νιώσε ότι είσαι στα χέρια του Θεού, που νοιάζεται για σένα. Νιώσε ότι τίποτα δεν είναι τυχαίο στη ζωή σου και πως όλα γίνονται για το καλό σου κι ότι όλα θα τα φέρει καλά ο Θεός στο τέλος. Λάθος το είπα. Οχι μόνο στο τέλος, μα και στην πορεία θα τα βλέπεις αυτά.
Ενα σοφό σχέδιο πλέκεται γύρω απ’ την ύπαρξή σου. Ενα σχέδιο που σε οδηγεί σε ωριμότητα. Σε πίστη, σε σοφία, σε δύναμη, σε αγιότητα, σε εξυπνάδα, σε ομορφιά, σε καλλιέργεια, σε εσωτερική κατάρτιση της ψυχής σου. Και σου είπα και το άλλο. Οτι όσα περνάς είναι, στην πραγματικότητα, απαντήσεις στην προσευχή σου.
Να σ’ το εξηγήσω. Λες, για παράδειγμα, ότι θες να γίνεις άγιος άνθρωπος, αγία γυναίκα. Εντάξει. Αλλά πώς θα γίνει αυτό; Με τα μαθήματα αγιότητας που σου κάνει ο Θεός! Και σου λέει πάνω στα γεγονότα: «Θες να γίνεις λίγο άγιος; Τότε δέξου τον φίλο σου εκεί στη δουλειά που θα σε ειρωνευτεί αύριο. Θες να γίνεις λίγο ακόμα άγιος; Τότε δέξου την κυρία με τα κοινόχρηστα, που σου ‘πε τα πιο τρελά πράγματα, κάτι παράλογες ιστορίες. Συγχώρεσε την άλλη, που την ενοχλεί επειδή δεν έχει καλή ηχομόνωση η πολυκατοικία και όλο σου χτυπά τον τοίχο και λέει: “Ε, ησυχία, ησυχία, δεν μπορώ”. Και λες: “Μα, συγγνώμη, η ώρα είναι 11 το πρωί, δεν μπορούμε να μιλήσουμε; Δεν μπορούμε να περπατήσουμε;”»
Μερικές φορές ακούς πράγματα τρελά. Και λέει ο Θεός: «Ναι, αλλά είναι μάθημα κι αυτό. Μάθημα αγιότητας, συγχώρεσης, κατανόησης του άλλου, συμπάθειας, συμπονετικής καρδιάς».
Αν ο άλλος ενοχλείται, δικό του είναι το πρόβλημα, όχι δικό σου. Αλλά κι εσύ πώς αντιμετωπίζεις τους προβληματικούς; Δες το κι αυτό λίγο. Ωραία, να συμφωνήσω μαζί σου. Πες ότι ο άλλος φταίει για όλα. Και λέει ο Θεός: «Θέλω να σε μάθω και κάτι ακόμα, παιδί μου: πώς ν’ αντιμετωπίζεις και ν’ αντέχεις ακόμα κι αυτούς που φταίνε σε όλα, και πώς να ανέχεσαι τους δύσκολους χαρακτήρες. Δείξε εσύ πιο πλατιά καρδιά. Μη γίνεις σαν τον άλλον κι εσύ. Αυτός έχει πρόβλημα. Το πρόβλημά του θα το λύσεις δημιουργώντας νέο πρόβλημα; Και μετά; Ποιο θα είναι το αποτέλεσμα μιας τέτοιας στάσης; Νεύρα, φωνές, καβγάδες. Μάθε να συγχωρείς λίγο». Και, γενικά, κάνε προσευχή.
Από την Εφημερίδα Ορθόδοξη Αλήθεια
