Αν είστε αρκετά τυχεροί και μάθετε ότι ανεβαίνει κάπου κοντά σας το έργο «Αλέξης & Γιάννης», να πάτε!
Οποιος φοβάται τους λύκους, ας μην πηγαίνει στο δάσος».
Βλαντίμιρ Ιλίτς Ουλιάνοφ (Λένιν): «Απαντα», τ. 34, εκδ. «Σύγχρονη Εποχή», σελ. 321.
Ο επικεφαλής της επανάστασης των μπολσεβίκων περιέλαβε την εναρκτήρια φράση του κειμένου σε ανάλυσή του για την αναγκαιότητα του εμφυλίου πολέμου για το πέρασμα προς τον σοσιαλισμό. Οι μπολσεβίκοι απεδείχθησαν ικανοί και για την αιματοχυσία του εμφυλίου πολέμου και για τη μετάβαση σε αυτό που εκείνοι ορίζουν ως σοσιαλισμό κι οι πολλοί το λένε τυραννία και δυστυχία. Ευτυχία και νόημα βίου δεν μπόρεσαν να προσφέρουν, διότι αυτά δεν ήταν στις αληθείς προθέσεις τους. Ωστόσο, η σύσταση του Λένιν να αποφεύγουν τα δάση όσοι φοβούνται τους λύκους είναι ορθή. Καλό είναι να προτιμούν για τους περιπάτους τους πιο πολυσύχναστα μέρη.
Το επίθετο Κολλάτος στο συλλογικό συνειδητό έχει ταυτιστεί με παράτολμες βόλτες σε σκιερά καλλιτεχνικά δάση που κυβερνώνται από φευγαλέες, απειλητικές μορφές τεράτων και στοιχειώνονται από τα ουρλιαχτά αδικημένων που πέθαναν και περιφέρουν την άσαρκη οργή τους στο θεατρικό σανίδι και στη μεγάλη οθόνη. Οι ηττημένοι, οι ανήμποροι, έχοντας ως διάμεσο τον Κολλάτο, βρίσκουν μονοπάτι που οδηγεί στον προορισμό τους και ενσαρκώνονται σε πλοκές, σενάρια και έργα που εκδικούνται ισχυρούς που έχουν μείνει ατιμώρητοι.
Το επίθετο Κολλάτος ακούστηκε σε ώτα πολλών συνοδευόμενο από το μικρό όνομα Δημήτρης: ο διαβολικός Δον Κιχώτης της πολιτικοκοινωνικής μυθοπλασίας με τις αγγελικές προθέσεις. Είναι ένας άγγελος της αποκάλυψης της σαπίλας εφοπλιστών, εκδοτών, πολιτικών και επιχειρηματιών κι ένας από τους ελάχιστους καλλιτέχνες που τόλμησαν να σπάσουν τη σφραγίδα που καλύπτει τα ένοχα μυστικά του αδιάφορου κράτους που πουλάει τη Θράκη στους Τούρκους.
Ο γιος του Δημήτρη Κολλάτου, ο Αλέξανδρος, δείχνει να έχει την πρόθεση να μην πηγαίνει στο δάσος ως ο γενναίος οδοιπόρος, ο πολεμιστής που θέλει να πάρει πίσω το αίμα των πολλών. Δεν τον ενδιαφέρει αυτή η δουλειά. Θέλει να γίνει ο λύκος του δάσους και να τρέφεται με το αίμα των αφελών εξουσιαστών που νομίζουν ότι οι δρυμοί της Τέχνης άδειασαν από λύκους, ότι μπορούν όλοι να ξεδοντιαστούν με μια χούφτα κρατικό χρήμα, με φιλίες, εταιρίες, κολεγιές και συνένοχες σιωπές. Ο Αλέξανδρος δείχνει εδώ και καιρό τα νύχια και τα δόντια του στο κοινό. Τελευταίο θύμα της ολοκληρωτικής, χαριτωμένης, εμπνευσμένης και γι’ αυτό φονικής επίθεσής του, το δίδυμο που έλεγε ότι θα σώσει την Ελλάδα και θα αλλάξει την Ευρώπη: ο Αλέξης Τσίπρας και ο Γιάνης Βαρουφάκης.
«Αλέξης & Γιάνης» τιτλοφορείται το έργο που έγραψε και σκηνοθετεί ο Αλέξανδρος Κολλάτος και το οποίο είναι μια ξεκαρδιστική κωμωδία βασισμένη σε τόσο αληθινά γεγονότα, ώστε να φαντάζει αρκετά εξωφρενική, και σε τόσο φανταστικά, για να δείχνει αληθινή.
Το πλαίσιο όπου αναπτύσσεται η πλοκή είναι οι κωμικοτραγικοί μήνες που κατέληξαν στο κλείσιμο των τραπεζών, στα κάπιταλ κοντρόλ και στον μεταμοντέρνο Γράμμο του Μνημονίου της Αριστεράς.
Ο Αλέξανδρος Κολλάτος υποδύεται τον Γιάνη Βαρουφάκη (έχοντας αναπτύξει και μια ανεξήγητα έντονη φυσιογνωμική ομοιότητα!!!) με τρόπο τόσο ακριβή, μελετημένο και αναπαραστατικό της ιδιόρρυθμης τούτης περσόνας, ώστε κι ο ίδιος ο Βαρουφάκης θα μπορούσε να σκεφτεί ότι δεν βλέπει θέατρο αλλά κάτι σαν όνειρο ή ανάμνηση.
Ο Αντώνης Ζιώγας μεταφέρει στους θεατές την αλήθεια ενός Τσίπρα επιτήδειου και αδαή, αμήχανου και καταφερτζή, αγχωμένου και υπερσίγουρου για τις αυταπάτες του. Διασύρει ό,τι έχουμε συνηθίσει να αποδεχόμαστε, να θαυμάζουμε και εν τέλει να ψηφίζουμε: την καπατσοσύνη που συνοδεύει τους αμοραλιστές φιλόδοξους.
Το έργο «Αλέξης & Γιάνης» δεν είναι απλά ένα έργο που δημιουργήθηκε από ταλαντούχους ανθρώπους και απευθύνεται σε ελεύθερα σκεπτόμενους θεατές. Είναι μια σπαρταριστή κήρυξη πολέμου στην αχρηστία και την παράνοια της εξουσίας. Ο Κολλάτος κάνει τη μοναδική συστηματική και εύστοχη αντιπολίτευση σε μια κυβέρνηση που διαθέτει πάμπολλους συμμάχους, αλλά την εχθρεύονται η λογική, η αλήθεια και ο χρόνος.
Προσοχή στα δάση. Οι λύκοι δημιουργούν έργα που κατασπαράσσουν καλά προστατευμένες κυβερνήσεις, που λησμονούν το τέλος που έρχεται, πάντα και για όλους, με παυσίλυπα άρθρα και αναρίθμητες εξυπηρετήσεις από και προς γνωστούς τε και αγνώστους. Αν είστε αρκετά τυχεροί και μάθετε ότι ανεβαίνει κάπου κοντά σας το έργο «Αλέξης & Γιάνης», να πάτε!
Παναγιώτης Λιάκος
