«Στον αέρα» η εκλογή αρχηγού, αφού η Vodafone δηλώνει ότι μπορεί να κάνει τις εκλογές στις 4 Φεβρουαρίου και ζητά το ποσό των 900.000 €Δεν έχει τέλος ο «τραγέλαφος» της παράστασης με τίτλο «ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς». Χθες, η Vodafone, στην οποία απευθύνθηκε η οργανωτική επιτροπή υπό τον Νίκο Αλιβιζάτο, θόλωσε ακόμα περισσότερο το εγχείρημα, καθώς ζητά το ποσό των 900.000 ευρώ, χωρίς ΦΠΑ, για να αναλάβει μέρος της οργάνωσης της εκλογικής διαδικασίας, ξεκαθαρίζοντας ότι οι εκλογές δεν μπορούν να γίνουν νωρίτερα από τον Φεβρουάριο του 2018!
Η εταιρία κινητής τηλεφωνίας, που είναι και η μόνη που ανταποκρίθηκε μέχρι τώρα στο αίτημα, προτείνει ως ημερομηνία διεξαγωγής της ψηφοφορίας την 4η Φεβρουαρίου 2018, σημειώνοντας ότι μπορεί να αναλάβει αποκλειστικά και μόνο το ηλεκτρονικό σύστημα διασύνδεσης των καλπών και όχι την ηλεκτρονική ψηφοφορία από απόσταση. Το κόστος των 900.000 είναι απαγορευτικό για το καταχρεωμένο ΠΑΣΟΚ, αλλά και για τις μικρές οικονομικές δυνατότητες του Ποταμιού και των άλλων πολιτικών φορέων ή προσώπων. Η οικονομική προσφορά που κατέθεσε η εταιρία αφορά την παροχή 1.400 τάμπλετ, 1.000 πληκτρολογίων, 11 λάπτοπ, αλλά και την απασχόληση 400 ατόμων για τη διεξαγωγή των εκλογών.
Η εταιρία προτείνει και τη διεξαγωγή γενικής δοκιμής, η οποία θα γίνει στις 14 Ιανουαρίου, καθώς και ενός τελικού δοκιμαστικού στις 21 ή στις 28 Ιανουαρίου. Στη Χαριλάου Τρικούπη εξέφραζαν την απορία τους γιατί στις εκλογές της Νέας Δημοκρατίας η εταιρία ήταν έτοιμη μέσα σε έναν μήνα, ενώ στην περίπτωση της Κεντροαριστεράς θέτει ως ελάχιστο χρονικό όριο προετοιμασίας τους τέσσερις μήνες. Την ίδια ώρα, έντονη ήταν η αντίδραση του ΠΑΣΟΚ για το χθεσινό πρωτοσέλιδο της «Αυγής» με τίτλο «Βαβέλ στην Κεντροαριστερά για τη σύμπλευση με τη Ν.Δ.». «Στο σημερινό πρωτοσέλιδό της, η εφημερίδα ‟Αυγή” επιχειρεί με ψευδείς ισχυρισμούς ευθεία παρέμβαση στις διαδικασίες του ενιαίου φορέα της Κεντροαριστεράς» ανέφερε σε ανακοίνωσή της η Χαρ. Τρικούπη.
Ο Σταύρος Θεοδωράκης, που επιμένει στη διεξαγωγή ηλεκτρονικής ψηφοφορίας, ως μια πρώτη αντίδραση σημείωσε ότι «οποιεσδήποτε καθυστερήσεις, ατέλειες, τεχνικές δυσκολίες δεν αναιρούν τη μεγάλη απόφασή μας, αντιθέτως, αν τις χειριστούμε με προσοχή και ενότητα, μπορούμε σύντομα να εξασφαλίσουμε στους πολίτες μια ανοιχτή, σύγχρονη και ταυτοχρόνως αδιάβλητη διαδικασία, που όμοιά της δεν έχει υπάρξει στη χώρα μας».
Την ίδια ώρα, ο υποψήφιος για την ηγεσία Γιάννης Μανιάτης, με επιστολή του προς τον πρόεδρο της επιτροπής Νίκο Αλιβιζάτο, τον ενημέρωσε ότι κατέθεσε τις απαιτούμενες 1.250 υπογραφές από όλες τις περιοχές της χώρας, εκφράζοντας παράλληλα την εμπιστοσύνη του στην επιτροπή για την τελική επίλυση όλων των τεχνικών θεμάτων για μια διαφανή διαδικασία, ενώ και ο Απόστολος Πόντας δήλωσε ότι κατέθεσε τις απαιτούμενες υπογραφές. Τέλος, με επιστολή τους προς την επιτροπή Αλιβιζάτου και τους υποψήφιους 48 Ελληνες επιστήμονες, κάτοικοι του εξωτερικού ζητούν να διασφαλιστεί η συμμετοχή τους μέσω ηλεκτρονικής εξ αποστάσεως ψηφοφορίας.
«Τα μάζεψε» για τον Παπανδρέου ο Ν. Ανδρουλάκης
Το «φάντασμα» του ονόματος Παπανδρέου εξακολουθεί να βαραίνει στο ΠΑΣΟΚ, αφού ακόμα και ο Νίκος Ανδρουλάκης έσπευσε να μαζέψει όσα είπε για τον πρώην πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Γιώργο Παπανδρέου σε ομιλία του στην Κηφισιά. Ο νεαρός ευρωβουλευτής και υποψήφιος για την ηγεσία του νέου φορέα της Κεντροαριστεράς καταφέρθηκε εναντίον της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου, λέγοντας ότι «κάποιοι οφείλουν να απολογηθούν στον λαό για τη συνεργασία με τον Γιώργο Καρατζαφέρη».
Αυτή η αναφορά του προκάλεσε την έντονη αντίδραση στελεχών που πρόσκεινται στο στενό περιβάλλον του Παπανδρέου, οι οποίοι φέρεται ότι του διεμήνυσαν τη δυσφορία του πρώην πρωθυπουργού καλώντας τον να ανασκευάσει άμεσα. Κι εκείνος έσπευσε να ανασκευάσει!
«Δεν έκανα καμιά επίθεση στον Γιώργο Παπανδρέου, εάν ηγηθώ αυτής της προσπάθειας και οι κυβερνήσεις συνεργασίας θα έχουν ένα σαφέστατο πρόσημο» είπε από το Κιλκίς.
ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ
Με αυτούς θα συγκυβερνήσουν;
Οπως είχε προβλέψει η «δημοκρατία» από την πρώτη στιγμή, όλη αυτή η διαδικασία μετατροπής του ΠΑΣΟΚ σε Δημοκρατική Συμπαράταξη, μέσω (και) ηλεκτρονικής ψηφοφορίας, θα κατέληγε σε φιάσκο. Το γιατί θα το αναλύσουμε κάποια άλλη στιγμή, αν και υπάρχουν ερωτήματα για το ποιοι κρύβονται πίσω από το «όχι» σε αυτήν τη μέθοδο, που εφαρμόζεται και αλλού. Δεν μας αφορά ούτε πού θα βρουν το ένα εκατομμύριο που χρειάζονται για να στήσουν κάλπες.
Εκείνο όμως που πραγματικά μάς κάνει εντύπωση είναι ότι τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ (αν και όχι όλος) όσο και η Ν.Δ. βλέπουν πως αυτό το νέο μόρφωμα θα μπορούσε να γίνει αξιόπιστος κυβερνητικός εταίρος, είτε στη μία είτε στην άλλη περίπτωση. Οι άνθρωποι σφάζονται πριν καν εκλέξουν τον νέο αρχηγό τους, φαντάζεστε τι έχει να γίνει στη συνέχεια. Και πού να γίνουν και ρυθμιστές μιας κυβέρνησης, να δείτε γλέντια που θα έχουμε, αν χρειάζεται να πουν «ναι» όλοι οι… μονομάχοι. Ο εκβιασμός του εκβιασμού θα γίνεται για να ψηφίσουν τα νομοσχέδια, για να μη μιλήσουμε για μέτρα.
