Εκπληξη στη χθεσινή εκλογή από την Ιεραρχία δύο νέων μητροπολιτώνΡεπορτάζ
Αντώνης Τριανταφύλλου
Σε μια ιδιότυπη «μάχη», που ανέδειξε νικητές στα σημεία και ηττημένους σε άλλα επίπεδα, μετατράπηκε η διπλή εκλογή στις Μητροπόλεις Σταγών και Φιλίππων. Το φορτισμένο κλίμα των προηγούμενων ημερών, οι έντονες παρασκηνιακές διεργασίες και η ρευστότητα των ισορροπιών ήταν τα κύρια χαρακτηριστικά της μακράς «προεκλογικής περιόδου».
Στη Μητρόπολη Σταγών και Μετεώρων εκλέχθηκε με 54 ψήφους ο πρωτοσύγκελος της Μητρόπολης Μεσσηνίας αρχιμανδρίτης Θεόκλητος Λαμπρινάκος, ενώ στη Μητρόπολη Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου εκλέχθηκε με μικρή πλειοψηφία 42 εκλεκτόρων ο αρχιμανδρίτης Στέφανος Τόλιος, πρωτοσύγκελος της Μητρόπολης Θεσσαλονίκης.
Ο νέος επίσκοπος στη Μητρόπολη Σταγών και Μετεώρων Θεόκλητος Λαμπρινάκος διαπίστωσε ότι η δημόσια δήλωση προσωπικής στήριξης του Αρχιεπισκόπου στο πρόσωπό του έγειρε την πλάστιγγα υπέρ του.
Ωστόσο, ο Στέφανος Τόλιος, που διαδέχεται τον αδικοχαμένο Προκόπιο, ήταν ο μεγάλος ωφελημένος από τη διπλωματική δεινότητα του μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Ανθιμου, που κατάφερε να τον επιβάλει στην Ιεραρχία παρότι ο Αρχιεπίσκοπος υποστήριξε δημοσίως άλλον υποψήφιο. Αυτή η εξέλιξη συνιστά έκπληξη.
Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος ακόμη μια φορά φάνηκε ότι είναι ο καταλύτης των εξελίξεων στο εσωτερικό της Ιεραρχίας. Η προσωπική άποψή του έχει πάντα βαρύνουσα σημασία για μεγάλη μερίδα μητροπολιτών. Την ισχύ του κ. Ιερωνύμου ξεθώριασε όμως εν μέρει η ήττα του αρχιμανδρίτη Δαμασκηνού Κιαμέτη για τη Μητρόπολη Φιλίππων.
Ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Ανθιμος ανήκει σαφέστατα στους νικητές, καθώς απέδειξε ότι η διπλωματική δεινότητά του δεν έχει εκλείψει, αφού μπορεί ακόμα να μετατρέψει σε νικητή το «αουτσάιντερ», όπως στην περίπτωση του πρωτοσυγκέλου του Στέφανου Τόλιου, ο οποίος εκλέχθηκε έστω με ισχνή πλειοψηφία μητροπολίτης Φιλίππων. Ο κ. Ανθιμος και στο παρελθόν, στις περιπτώσεις των Λαγκαδά Ιωάννη και Γρεβενών Δαυίδ, με τις αθόρυβες, παρασκηνιακές και ιδιαίτερα αποτελεσματικές παρεμβάσεις του έδειξε ότι μπορεί να επιβάλλει τη θέση και τη θέλησή του στο σώμα των ιεραρχών.
Οι «χαμένοι»
Μια μάχη έχει και ηττημένους, φανερούς και κρυφούς. Σε Μετέωρα και Καβάλα οι χαμένοι ήταν οι αρχιμανδρίτες Νήφων Καψάλης και Δαμασκηνός Κιαμέτης. Ο πρώτος διαπίστωσε ότι η εντοπιότητά του δεν ήταν αρκετή για να τον αναδείξει μητροπολίτη, ενώ για τον δεύτερο η στήριξη του Αρχιεπισκόπου δεν έφερε αποτέλεσμα, αντιθέτως η είδηση για τη δικαστική έρευνα εις βάρος του είναι πολύ πιθανό να μετέβαλε εναντίον του το κλίμα. Επίσης, οι έντονες παρασκηνιακές διεργασίες που προηγήθηκαν κατέδειξαν και κάτι πολύ σημαντικό -ίσως και καταλυτικό- για το μέλλον, δηλαδή ότι το περιβάλλον των ισορροπιών στο εσωτερικό της Ιεραρχίας είναι ρευστό και ιδιαίτερα ευμετάβλητο.
