Ο φόβος, η βία και το κρατικά εποπτευόμενο έγκλημαΤης
Ζωής Ράπτη*
Οι Ελληνες με την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα έχουν απολέσει δικαιώματα που δεν θα διανοούντο καν ότι θα μπορούσαν να τεθούν υπό αμφισβήτηση. Ορισμένα από αυτά τα θεμελιώδη περιγράφονται στο άρθρο 5 (παρ. 2) του Συντάγματος: «Ολοι όσοι βρίσκονται στην Eλληνική Eπικράτεια απολαμβάνουν την απόλυτη προστασία της ζωής, της τιμής και της ελευθερίας τους, χωρίς διάκριση εθνικότητας, φυλής, γλώσσας και θρησκευτικών ή πολιτικών πεποιθήσεων». Ο αξέχαστος Μιχάλης Ζαφειρόπουλος, ο αγαπημένος φίλος, σεβαστός στην κοινωνία μαχόμενος δικηγόρος και λαμπρός οικογενειάρχης, ήταν ένα από τα πολλά θύματα της δολοφονικής μάστιγας που έχει σαρώσει -από τη μία άκρη μέχρι την άλλη- την πατρίδα μας.
Σήμερα, άνθρωποι που είναι σχεδόν βέβαιοι ότι είτε δεν θα συλληφθούν είτε θα μείνουν εν πολλοίς ατιμώρητοι λόγω της ανοχής προς τους εγκληματίες κάθε λογής και της εχθρικής προς τα θύματα πολιτικής που ασκεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ. βιαιοπραγούν εναντίον ανυπεράσπιστων πολιτών σε δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους και πανεπιστημιακά ιδρύματα. Η τρομοκρατική οργάνωση Ρουβίκωνας εισβάλλει -άκουσον άκουσον- σε ξένες πρεσβείες, σε εφορίες και στην ίδια τη Βουλή, ασκώντας «δικαιώματα» και «καθήκοντα» παραστρατιωτικού και παρακρατικού μηχανισμού, γνωρίζοντας ότι η πολιτική συνάφειά της με ακροαριστερούς θύλακες στην κυβέρνηση θα λειτουργήσει αποτρεπτικά για τον πρέποντα κολασμό των εγκλημάτων της.
Στα Εξάρχεια οι «καταιγίδες» φωτιάς, κατά τη διάρκεια των επιθέσεων των αναρχικών εναντίον των Σωμάτων Ασφαλείας αλλά και απλών συμπολιτών μας, έχουν γίνει σχεδόν καθημερινή συνήθεια, με πρόσφατη την επίθεση στα γραφεία του Συμβολαιογραφικού Συλλόγου Αθηνών – Πειραιώς, με εκτεταμένες περιουσιακές ζημιές, χωρίς -αλίμονο- συλλήψεις! Και τούτο γιατί τα Εξάρχεια είναι το αγαπημένο άβατο του ΣΥΡΙΖΑ, μαζί με το κατ’ ευφημισμόν πανεπιστημιακό άσυλο.
Το τελευταίο αποτελεί το «ιερό δισκοπότηρο» της Αριστεράς, διότι επιτρέπει σε μαφιόζους, εμπόρους ναρκωτικών και κομματικούς ή αναρχοαυτόνομους τραμπούκους να επιδίδονται σε σειρά παράνομων δράσεων και να βρίσκουν καταφύγιο εντός των ιδρυμάτων για να αποφεύγουν τη σύλληψη. Πρόσφατη είναι η ομηρία με απειλές πολλών μελών της Συγκλήτου του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης από 40 φοιτητές του πρόσκεινται στην εξωκοινοβουλευτική Αριστερά, προκειμένου να ενδώσουν στα παράνομα αιτήματά τους. Το δε τελευταίο, τραγελαφικό επεισόδιο με τον ξυλοδαρμό ακόμα και ΑμεΑ φοιτητή της Αρχιτεκτονικής, όπως κατήγγειλε με επιστολή του στον πρύτανη του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών ο συγγραφέας Απόστολος Δοξιάδης, ήρθε ως επισφράγισμα της άποψης ότι τα εν λόγω στοιχεία δεν διαθέτουν ίχνος ανθρώπινης αξιοπρέπειας μπροστά στην επίτευξη των στόχων τους.
Οι πολίτες νιώθουν, εν τοις πράγμασι, κινούμενοι και ακίνητοι στόχοι των ντόπιων και εισαγόμενων μαφιών, τη στιγμή που ο κ. Κοντονής, εφαρμόζοντας πολιτική με αδιαφανή στόχευση και αμφίβολα κίνητρα, αδειάζει τις φυλακές από εξαιρετικά επικίνδυνα κακοποιά στοιχεία, σε εκτέλεση του νόμου Παρασκευόπουλου.
Τέλος, η πολιτική ανοιχτών συνόρων και φράσεις όπως «έχει σύνορα η θάλασσα και δεν το ξέραμε;», που είχε πει με αλαζονικό, μάλιστα, τόνο ο πρωθυπουργός, έχουν γεμίσει την πατρίδα μας με καραβάνια απελπισμένων λαθρομεταναστών και η Δημόσια Τάξη κυριολεκτικά εξαϋλώθηκε. Η ανοχή δεν είναι αστοχία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ. Αποτελεί πολιτική επιλογή.
Εν προκειμένω, η ανοχή είναι συνενοχή. Οι αποτυχημένες κυβερνήσεις παγκοσμίως επιβιώνουν μόνο σε τριτοκοσμικό περιβάλλον όπου κυριαρχούν ο φόβος, η βία και το κρατικά εποπτευόμενο έγκλημα. Οι Ελληνες χρωστάμε στον εαυτό μας μια άμεση αλλαγή της κατάστασης και επιστροφή στην ομαλότητα και την εφαρμογή του νόμου.
*Η Ζωή Ράπτη είναι γραμματέας Σχέσεων Κοινωνίας – Κόμματος στη Νέα Δημοκρατία
