Πριν από λίγες ημέρες η Διαρκής Ιερά Σύνοδος ενέκρινε το σχετικό αίτημα της Διευθύνσεως Στρατιωτικών Ιερέων του ΓΕΕΘΑ, αφού ο Αγιος είχε υπηρετήσει τη στρατιωτική θητεία του ως διαβιβαστήςΗταν 13 Ιανουαρίου 2015 όταν συνήλθε η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως και ενέκρινε την κατάταξη του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου στο αγιολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η επίσημη ανακοίνωση της αγιοκατάταξης, όπως ήταν αναμενόμενο, χαροποίησε χιλιάδες χριστιανούς, στις καρδιές και στη συνείδηση των οποίων ο γέροντας Παΐσιος ήταν ήδη Αγιος πολλά χρόνια νωρίτερα. Αλλωστε, ήταν και είναι καθημερινά παρών μέσα από τις διδαχές του. Περίπου τρία χρόνια αργότερα, ακόμα μία επίσημη ανακήρυξη προσφέρει επιπλέον «διάκριση» στον γέροντα. Την περασμένη εβδομάδα η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, στο πλαίσιο των εργασιών της, ενέκρινε το αίτημα της Διευθύνσεως Στρατιωτικών Ιερέων του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Αμύνης περί ανακηρύξεως του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου ως προστάτη του Στρατιωτικού Σώματος των Διαβιβάσεων.
Ο αρχηγός Διεύθυνσης Θρησκευτικού Γενικού Επιτελείου Εθνικής Αμυνας πρωτοπρεσβύτερος Νικόλαος Γουρδούπης δήλωσε στην «Ορθόδοξη Αλήθεια» ότι η Διεύθυνση Διαβιβάσεων του Γενικού Επιτελείου Στρατού, υπό του διευθυντή υποστράτηγου Απόστολου Περβολαράκη, κατέθεσε στη Διεύθυνση Στρατιωτικών Ιερέων σχετικό αίτημα, σύμφωνα με το οποίο δήλωσε την επιθυμία της να κηρυχθεί ο Αγιος Παΐσιος προστάτης της, αφού ο Αγιος είχε υπηρετήσει τη στρατιωτική θητεία του ως διαβιβαστής. Μας έκανε γνωστό, επίσης, ότι ο ίδιος κατέθεσε το σχετικό αίτημα στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος προς εξέταση, κάτι που έγινε δεκτό και ανακοινώθηκε επίσημα την περασμένη Πέμπτη.
ΜΕ ΑΥΤΑΠΑΡΝΗΣΗ
Το 1945 ο Αγιος Παΐσιος, κατά κόσμον Αρσένιος Εζνεπίδης, ήθελε με ζήλο και αυταπάρνηση να υπηρετήσει την πατρίδα, «να υπερασπίζεται με πίστιν και αφοσίωσιν, μέχρι της τελευταίας ρανίδος του αίματός του, τας Σημαίας», γι’ αυτό και χωρίς δεύτερη σκέψη κατατάχθηκε στον Ελληνικό Στρατό. Ως στρατιώτης, ήταν προσεκτικός, ευλαβής, υπάκουος και εκτελούσε όλες τις διαταγές πρόθυμα και αγόγγυστα. Κατά την περίοδο του εμφύλιου πολέμου, υπηρέτησε ως ασυρματιστής, ενώ όσο καιρό δεν ήταν ασυρματιστής ζητούσε με επιμονή και αυτοθυσία να πολεμά στην πρώτη γραμμή, έτσι ώστε άλλοι συνοπλίτες του που είχαν οικογένεια και παιδιά να μην κινδυνεύσουν.
Μάλιστα, όντας συχνά εν μέσω καταιγισμού των φονικών πυρών, έτυχε να σώσει με τις θερμές προσευχές του αρκετούς ένοπλους και άοπλους στρατιώτες, αλλά να σωθεί και ο ίδιος με τρόπο θαυμαστό. Ολοκλήρωσε τη στρατιωτική θητεία του το 1949, το μεγαλύτερο διάστημα της οποίας υπηρέτησε έχοντας την ειδικότητα του ασυρματιστή. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι σε πολλές εκδόσεις αφιερωμένες στη ζωή και στο έργο του αναφέρεται ως «ασυρματιστής του Θεού».
Αξιοσημείωτο είναι, άλλωστε, ότι το απαράμιλλο θάρρος και η γενναιότητα του Αγίου ήταν εμφανή όχι μόνο όσο ήταν στρατιώτης αλλά και πολίτης. Ηταν πρόθυμος κάθε στιγμή να θυσιάσει και την ίδια του τη ζωή για να σώσει τους άλλους. Γι’ αυτό, ακόμη κι όταν εγκατέλειψε τα εγκόσμια και έζησε στην Αθωνική Πολιτεία, δεν σταμάτησε να σκέφτεται και να προσεύχεται για τις Ενοπλες Δυνάμεις.
Το στρατιωτικό Σώμα των Διαβιβάσεων (ή απλώς Διαβιβάσεις), που πλέον έχει τον προστάτη του, είναι στρατιωτικό σώμα το οποίο εξασφαλίζει τις επικοινωνιακές ανάγκες του Στρατού. Ανήκει στην ομάδα των Οπλων (Οπλα – Σώματα), ενώ αποστολές του είναι η εξασφάλιση των επικοινωνιακών αναγκών του Στρατού σε καιρό ειρήνης, επιστράτευσης αλλά και πολέμου για την ενάσκηση της διοίκησης, η συνεργασία μεταξύ των Οπλων και των Σωμάτων του Στρατού με τους λοιπούς κλάδους των Ενόπλων Δυνάμεων, η διεύθυνση του αγώνα, η διεξαγωγή ηλεκτρονικού πολέμου καθώς και η επιτήρηση του πεδίου της μάχης με ηλεκτρονικά μέσα.
Το στρατιωτικό Σώμα των Διαβιβάσεων θα τιμά ιδιαιτέρως τη μνήμη του Αγίου Παϊσίου στις 12 Ιουλίου κάθε έτους, ημέρα της κοίμησής του και ημέρα που έχει οριστεί από την Εκκλησία να εορτάζεται ο σύγχρονος Αγιος της Ορθοδοξίας.
Ο ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΠΟΥ ΗΤΑΝ «ΑΣΥΡΜΑΤΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ»
Λέγεται ότι, σκεπτόμενος την ειδικότητα που είχε κατά την περίοδο της στρατιωτικής θητείας του, αρκετές φορές τόνιζε σε όσους αμφισβητούσαν τη χρησιμότητα της μοναχικής ζωής πως οι μοναχοί είναι οι «ασυρματιστές του Θεού», εννοώντας ιδιαίτερα τη θερμή προσευχή και την έγνοιά τους για την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Σε διάφορες επιστολές του, εξάλλου, τις οποίες έστελνε σε μοναχούς ή πνευματικά παιδιά του, αρκετά συχνά χρησιμοποιούσε παραδείγματα από τα βιώματά του στον πόλεμο ή μιλούσε για τον πνευματικό πόλεμο, χρησιμοποιώντας ορολογία της ειδικότητάς του στον Στρατό. Σε επιστολή του, μάλιστα, στην οποία αναφέρεται στην αξία του μοναχισμού είχε σημειώσει χαρακτηριστικά: «Ο Στρατός τις Διαβιβάσεις τις θεωρεί αρτηρίες του Σώματος του Στρατού και η Εκκλησία μας το ίδιο παραδέχεται για τον μοναχισμό».
