Ο Α.Π. εξομοιώνει μπλοκάκια και αορίστου σε δημόσιο – ιδιωτικό τομέαΜε τη «βούλα» του Αρείου Πάγου απαγορεύεται η διάκριση μεταξύ εργαζομένων ορισμένου χρόνου έναντι αυτών που εργάζονται με καθεστώς αορίστου χρόνου, τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα.
Με μια απόφαση-βόμβα οι αρεοπαγίτες δικαίωσαν συμβασιούχους ορισμένου χρόνου του Δήμου Αθηναίων, εφαρμόζοντας πρώτη φορά, 13 χρόνια μετά την ενσωμάτωση στην ελληνική έννομη τάξη, τη ρήτρα 4 της συμφωνίας πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου, η οποία συνήφθη από τους Ευρωπαίους κοινοτικούς εταίρους και δείχνει «κόκκινη κάρτα» στις διακρίσεις τόσο σε επίπεδο αμοιβών όσο και σε επίπεδο παροχών και δικαιωμάτων. Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι οι εργαζόμενοι Δημοσίου, ΝΠΔΔ, ΟΤΑ κ.λπ. αλλά και ιδιωτικού τομέα που εργάζονται με συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου ή με συμβάσεις έργου ορισμένου χρόνου που υποκρύπτουν εξαρτημένη εργασία (σ.σ.: μπλοκάκια και stage) απολαμβάνουν τα ίδια δικαιώματα.
Η μόνη διάκριση ανάμεσά τους είναι αυτή που αφορά τον χρόνο λήξης της σύμβασης εργασίας. Σε διαφορετική περίπτωση, σύμφωνα με τους δικαστές, οποιαδήποτε διάκριση αντίκειται ευθέως στην επίμαχη ρήτρα της συμφωνίας πλαισίου και της ευρωπαϊκής οδηγίας.
Συγκεκριμένα, οι αρεοπαγίτες αναφέρουν ότι «οποιαδήποτε διάκριση των εργαζομένων ορισμένου χρόνου έναντι των αντίστοιχων αορίστου χρόνου στο πεδίο των αμοιβών, παροχών και δικαιωμάτων, συνδεόμενη με το γεγονός ότι απασχολούνται με σχέσεις εργασίας ορισμένου χρόνου (π.χ. «εκ του νόμου χαρακτηρισμός της σχέσεως ως έργου», «ορισμένου χρόνου») ή με στοιχεία που βρίσκονται σε συνάρτηση, δηλαδή που είναι σύμφυτα προς το γεγονός αυτό (π.χ. διαφορετική διαδικασία πρόσληψης, διαφορετικές συνθήκες υπηρεσιακής εξέλιξης, έλλειψη μονιμότητας, διαφορετικές συνθήκες λύσης της εργασιακής σχέσης κ.λπ.) αντίκειται ευθέως στη ρήτρα 4 της συμφωνίας-πλαισίου».
